Przy okazji chciałbym pozdrowić moją mamę oraz sześć kotów, które czekają na mnie w domu

Podczas spaceru po magicznych dzielnicach Londynu zaczepił cię dziennikarz Proroka Codziennego, chcący zadać ci kilka pytań na temat sytuacji politycznej w Anglii. Jego podejście do twojej osoby jest zależne od twojego poziomu rozpoznawalności.

Poziom I - Nikt • Dziennikarz mówił do ciebie, byłeś tego absolutnie pewny i zacząłeś odpowiadać na jedno z jego pytań, kiedy ten nagle zmarszczył brwi i posłał ci zabójcze spojrzenie. "Poczekaj chwilę, jakiś wariat na ulicy mnie zaczepia", odpowiedział komuś, korzystając zapewne z fal lub innej formy kontaktu, której nie zauważyłeś... Co za wtopa.

Poziom II - Sztafaż • Już w połowie wywiadu czułeś, że dziennikarz żałuje, że w ogóle cię o cokolwiek zapytał. Kiedy myślał, że już go nie widzisz, zgniótł kartkę zapisaną przez samopiszące pióro i wyrzucił ją do kosza.

Poziom III - Zwykły czarodziej • Twoje imię i nazwisko zostały pomylone w gazecie - wygłoszoną przez ciebie opinię przypisano komuś innemu.

Poziom IV - Popularny • Dziennikarz słuchał cię uważnie i zanotował twoją wypowiedź. Twoja charyzma pozwoliła ci na znalezienie się w kolejnym wydaniu Proroka. Co prawda nie zamieszczono w gazecie całej twojej wypowiedzi - to było zaledwie jedno zdanie zapisane w formie: "Pan Malfoy powinien wrócić do pełnionej wcześniej funkcji", mówi pan Dippet, sklepikarz prowadzący biznes przy ulicy Pokątnej.

Poziomy V, VI - Szeroko rozpoznawalny i sławny • Dziennikarz słuchał cię uważnie, ale nie był dziennikarzem uczciwym i wydrukował twoje słowa wyrwane z kontekstu, przez co wyszedłeś na o wiele bardziej radykalnego niż jesteś w rzeczywistości. W gazecie znalazło się również twoje zdjęcie, obok najgorętszego cytatu. Możliwe, że znajdziesz się na celowniku opozycji.

Poziom VII - Celebryta • Twoja wypowiedź została wydrukowana wraz z masą zdjęć z ukrycia oraz dokładnym opisem tego, co robiłeś poza domem. Dziennikarz śledził cię z ukrycia i wraz z opinią o polityce postanowił podzielić się ze światem twoimi prywatnymi sprawami... Stałeś się idealnym tematem na okładkę.

Kwiaty Samotniczki

Samotniczka jest bardzo rzadkim krzewem rozsnącym w okolicach Little Hangleton. Kwitnie wyjątkowo rzadko, więc doświadczenie jakie cię spotkało należy do tych niezwykłych, rzadkich i niemożliwych do przewidzenia, jeżeli osoba, która cię bada, nie posiada wiedzy przyrodniczej na poziomie ◉◉◉◉○. Kiedy zbliżyłeś się do kwiatu lub przypadkowo otarłeś się o gałęzie, kwiaty Samotniczki wydzieliły z siebie swój magiczny pyłek, a ty poczułeś się tak bardzo samotny, tak potwornie samotny. Uczucie chłodu ogarniające twoje ciało stawało się coraz bardziej męczące. Potrzebowałeś czyjegoś ciepła, kubka gorącej herbaty i towarzystwa, w przeciwnym razie znajdziesz się tego dnia na skraju rozpaczy. Pod żadnym pozorem nie zostawaj tego dnia sam - wpadniesz w kompletną panikę.

Świat po drugiej stronie lustra

Po drugiej stronie lustra znajduje się świat, w którym wszystko jest na opak. Przetarłeś już oczy? Cóż, na nic się to zdało - świat po drugiej stronie lustra nadal istnieje. Odkryłeś go w swoim życiu tylko raz i już nigdy nie udało ci się do niego powrócić - przyglądałeś się sobie tego felernego poranka i kichnąłeś tak mocno, że uderzyłeś czołem o szybę. Zanim zorientowałeś się, że ten świat był odbiciem lustrzanym twojego, minęło trochę czasu. Na szczęście udało ci się wrócić do prawdziwego świata tą samą drogą.

Wątek należy rozpoczać w dziale odpowiadającemu miejscu, w którym postać się tego dnia obudziła (w lustrze przegląda się rano). Postacie innych graczy mogą odgrywać swoje wersje ze świata na opak i rozliczyć to jak normalną rozgrywkę fabularną, jednakże muszą zakrzywić wasze relacje i swoje charaktery (w dowolny sposób).

Drewniane molo

Udałeś się na drewniane molo daleko od miasta. Odpoczynek od tłumu omal nie skończył się tragedią, ponieważ przepiękna istota mieszkająca w słonej wodzie oczarowała cię swoim śpiewem i wskoczyłeś za nią do wody. Kilka pocałunków później zorientowałeś się, że wciąga cię coraz niżej. Na szczęście nie było dla ciebie za późno - udało ci się uwolnić.

Nie zamykaj oczu II

Przez cały dzień czułeś na sobie czyjeś spojrzenie. Nieprzyjemne uczucie towarzyszyło ci od rana, odkąd zwróciłeś uwagę na dziwaczny cień gdzieś w okolicy swojego miejsca zamieszkania... Za każdym razem, kiedy odwracałeś głowę, nie widziałeś za sobą nic niepokojącego. Kiedy wreszcie wróciłeś do domu i położyłeś się spać, śniło ci się, że ktoś stoi nad twoim łóżkiem. Wysoki, chudy mężczyzna w mugolskim stroju, ze strzelbą myśliwską, uśmiechnął się do ciebie i powiedział: „pozbyłem się go, na jakiś czas da ci spokój...”. Kiedy się obudziłeś, jedno z okien było otwarte, chociaż byłeś pewien, że je zamykałeś.