12.11.2026, 02:01 ✶
Hestia pokiwała głową, a jej ręka spoczęła na kolorowej torbie, którą ze sobą przyniosła.
– Tak, wszystko mam tutaj. Uznałam, że może się przydać. – Nie wiedziała, czy w ogóle nadarzy się taka okazja, ale po pierwsze rysowanie pomagało jej w zapamiętywaniu rzeczy, a po drugie ostatnio kupiła trzy nowe szkicowniki i chciała spróbować wykorzystać przynajmniej jeden z nich już teraz. Rozejrzała się po szklarni. Tak, zdecydowanie było to miejsce, dzięki któremu mogłaby zapełnić puste kartki. I oczywiście przy okazji czegoś się nauczyć.
– Mogłabym wykonać je tutaj, nie zajmą mi dużo czasu tylko. Mogłabym też podpytać się jeszcze o niektóre nazwy tylko, że… Nie będę im przeszkadzać? – spytała spoglądając nieco nieufnie na niektóre rośliny, a zwłaszcza te które miały odrobinę za dużo zębów jak na coś co wyrastało z ziemi.
Przyjrzała się trzymanym w dłoni zębom i pokiwała głową. Tak, teraz gdy Helloise o tym mówiła, to coś rzeczywiście zaczynało świtać jej w głowie.
– Szkiele-wzro to chyba jednak z najokropniejszych w smaku i najwspanialszych w działaniu eliksirów jakie wynaleziono – stwierdziła. – Tak przynajmniej słyszałam. Nigdy nie musiałam go pić, ale kiedyś inny brygadzista opowiadał mi o tym jakie to uczucie. To jednak fascynujące, że takie niepozorne składniki mogą przyczyniać się do powstania ważnych eliksirów.
– Tak, wszystko mam tutaj. Uznałam, że może się przydać. – Nie wiedziała, czy w ogóle nadarzy się taka okazja, ale po pierwsze rysowanie pomagało jej w zapamiętywaniu rzeczy, a po drugie ostatnio kupiła trzy nowe szkicowniki i chciała spróbować wykorzystać przynajmniej jeden z nich już teraz. Rozejrzała się po szklarni. Tak, zdecydowanie było to miejsce, dzięki któremu mogłaby zapełnić puste kartki. I oczywiście przy okazji czegoś się nauczyć.
– Mogłabym wykonać je tutaj, nie zajmą mi dużo czasu tylko. Mogłabym też podpytać się jeszcze o niektóre nazwy tylko, że… Nie będę im przeszkadzać? – spytała spoglądając nieco nieufnie na niektóre rośliny, a zwłaszcza te które miały odrobinę za dużo zębów jak na coś co wyrastało z ziemi.
Przyjrzała się trzymanym w dłoni zębom i pokiwała głową. Tak, teraz gdy Helloise o tym mówiła, to coś rzeczywiście zaczynało świtać jej w głowie.
– Szkiele-wzro to chyba jednak z najokropniejszych w smaku i najwspanialszych w działaniu eliksirów jakie wynaleziono – stwierdziła. – Tak przynajmniej słyszałam. Nigdy nie musiałam go pić, ale kiedyś inny brygadzista opowiadał mi o tym jakie to uczucie. To jednak fascynujące, że takie niepozorne składniki mogą przyczyniać się do powstania ważnych eliksirów.