• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Ulica Pokątna v
1 2 3 4 5 … 10 Dalej »
[17.09.1972] In a place full of art I would still look at... | Eugene & Astoria

[17.09.1972] In a place full of art I would still look at... | Eugene & Astoria
Eugene Bell
And so being young and dipped in folly I fell in love with melancholy.
wiek
30
sława
III
krew
mugolak
genetyka
—
zawód
medium
Eugene ma sto osiemdziesiąt dwa centymetry wzrostu i chuderlawą sylwetkę, którą chowa pod warstwami ubrań. Wyróżniają go przede wszystkim jasne, niemal białe włosy, zawsze roztrzepane, a także zaburzający symetrię krzywy nos. Twarz ma ostrą, pociągłą, z wyraźnymi rysami, które sprawiają wrażenie elfich. Ma szare, nudne oczy i jasnawe rzęsy. Nosi się jak nawiedzony hippis, w ciemnych kolorach – czerni, butelkowej zieleni oraz głębokich fioletach i burgundach, czasem przełamanych bielą. Porusza się spokojnie, wręcz flegmatycznie, jakby zawsze miał na wszystko trochę więcej czasu niż reszta świata. Pachnie kadzidłami, drzewem sandałowym i mirrą, albo alkoholem i papierosami; często trzyma jedną fajkę schowaną za uchem, na wszelki wypadek.

The Hollow
#11
11.11.2026, 13:33  ✶  
Przeciągająca się cisza świadczyła, jak założył, o jego sromotnej porażce – nie był pewien, czy kobieta patrzy na niego tak intensywnie, bo próbuje coś na nim wymóc w oparciu o siłę woli, czy może zupełnie się zamyśliła i nawet nie zauważyła, że złączyli spojrzenia, a stan ten trwał tak długo, że aż wywołał w blondynie dyskomfort. Cóż, jemu przynajmniej było łatwiej. Przyzwyczaił się do tego, że przegrywa i nie zawsze dostaje to, czego chce. Niepowodzenia na ogół przyjmował z pokorą, pewnie dzięki religijnemu przeszkoleniu, o którym dziś starał się raczej nie pamiętać. W jakiejś innej rzeczywistości oboje mogliby się czegoś od siebie nawzajem nauczyć. W tej zastanej, wśród pięknych, malowanych mebli i stert starych ksiąg, reprezentowali za to inne sposoby życia i patrzenia na świat, a że w tym pojedynku uważał się za słabszego, tym bardziej zdziwił się, gdy zauważył, że upór kobiety stopniowo pęka. Może nawet trochę go to zawiodło? Powinieneś bardziej w siebie wierzyć, Eugene, nie mówił mu nikt nigdy.
Wzruszył ramionami, słysząc zadane przez nią pytanie. Widocznie nie rozpoznał, że było retoryczne, bo proponowane przez kobietę działania były dokładnie tym, co jego zdaniem załatwiłoby sprawę raz na zawsze, nawet jeśli hojnie przyprawiła swoją wypowiedź ironią.
– Tak, właściwie tak. Proszę myśleć o tym inaczej, szerzej. Zrobi Pani coś dobrego dla wszechświata i przy okazji nauczy nadętego bogacza, że są takie sprawy, w których pieniądze okazują się bezwartościowe. Pokora to chodzenie w prawdzie.
Czy Astorii zależało, żeby być dobrą osobą? Czy miała luksus w postaci czasu, by się w ogóle zastanowić, czy taka jest? Czy robiła coś dla innych, tych dalekich jej sercu, bezinteresownie? Kolejne zadane przez nią pytanie sprawiło, że mimowolnie się skrzywił. Przecież nie po to gadał coś o prawdzie jak domorosły kaznodzieja, żeby teraz ją okłamać, bo tak byłoby mu wygodniej. Udział w pojednaniu z pewnością wymagałby hojnej zapłaty. Co do ekspertyzy, sam nie był pewien. Cennik jego usług zawsze był bliżej nieokreślony, zależny od kontekstu i możliwości finansowych osób, którym pomagał.
– Moja obecność nie będzie konieczna. Pani, prawdę mówiąc, też nie, a może nawet wcale. Proszę nie zrozumieć mnie źle, ale mężczyźni nienawidzą przyznawać się do błędu w towarzystwie pięknych kobiet. Z drugiej strony, w takich sytuacjach jest łatwiej, gdy ma się przewodnika. Kogoś, kto rozumie obie strony, ale potrafi być stanowczy. Medium może pomóc też wtedy, gdy intencje przepraszającego nie są szczere, próbuje się wycofać, gdy występują jakieś zaburzenia energii – to złości duchy. Jak każdego, komu nie udaje się doprowadzić ważnej sprawy do końca. Czasem wymagane jest działanie interwencyjne. Decyzję zostawiłbym jednak klientowi. Zapewne najpierw zechce skorzystać z usług archiwisty, by lepiej zrozumieć tę sprawę.
Spodziewał się, jaka będzie jej pierwsza odpowiedź. Połowę jego pracy zawodowej stanowiło czekanie, aż osoba małej wiary wypróbuje wszystkich innych metod świata, zanim uzna, że jest bezradna wobec obcych sił i zgodzi się działać tak, jak sugerował od początku.
– W razie potrzeby proszę się ze mną ponownie kontaktować.
Już się zbierał, kiedy obraz ponownie przykuł jego uwagę. Krajobraz był standardowy, ot, zwykły pejzaż jeziora, jakby nigdy nie był nawiedzony. Kompletna cisza. Niewiele myśląc, wyjął z kieszeni aparat natychmiastowy i sfotografował tę scenę, wraz z całym tłem jej gabinetu, które na chwilę rozbłysło za sprawą lampy. Schował zdjęcie w kieszeni szaty, by umożliwić mu nabranie koloru. Poczuł się niezręcznie, gdy zdał sobie sprawę, że mógł zachować się niegrzecznie, bo tak właśnie zinterpretował zdziwienie na jej twarzy. Należało jej się krótkie wyjaśnienie.
– Gromadzę dowody z osobliwych spraw.
Uśmiechnął się przepraszająco i ruszył w stronę drzwi, choć wciąż odwrócony przodem do kustoszki.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Astoria Avery (2824), The Hollow (3098)


Strony (2): « Wstecz 1 2


  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa