5 godzin(y) temu ✶
W Biurze Koronera zawsze musi być ktoś na dyżurze. Piątek, świątek czy niedziela. Nocka to zwykle nuda, ale odsiedzieć swoje trzeba. Można wykorzystać czas, aby uporządkować to i owo, wykonać zadania administracyjne. Wzywają na zdarzenie rzadko, ale ktoś musi siedzieć, bo czas ma znaczenie w przypadku konieczności zabezpieczenia niektórych śladów. Straszna stypa trwać nocą w biurze będącym drzwi w drzwi ze wszystkimi tymi ciałami zamkniętymi w chłodni, ale nie ma przeproś. Właściwie… niektórzy to nawet lubią.
Detektywowi Longbottom i brygadzistce Wood również być może zdarzyło się brać nocne dyżury na służbie. I właśnie nocny dyżur wzięliście oboje tego dnia. Nie był to przypadkowy dyżur. Nietrudno było ustalić, kiedy Oscar Weasley ma nockę, i dopasować do tego swoje grafiki.
Weasley siedział więc tej nocy sam i sączył czwartą już czarną kawę z kubka, który głosił, że zainteresowałabyś mnie się bardziej, gdybyś była martwa. Hasło podkreślone rysunkiem trupiej czaszki. Najwyraźniej ten wysoki, tykowaty rudzielec należy do tego typu człowieka, który robi ze swojego konika większą połowę osobowości. Zainteresowania Oscar ma makabryczne i o strupieszeniu zwłok opowiada z niepoprawnym entuzjazmem, ale to dobry człowiek i mimo zaawansowanego zboczenia zawodowego nikt by go nigdy o nic złego nie posądził — i słusznie. Facet trochę dziwny, ale zupełnie sympatyczny.
Gdy zaszliście do Biura Koronera, przysypiający Oscar siedział przy swoim stole roboczym i archiwizował próbki krwi z zamkniętych spraw. Fiolek z płynami nie przechowywało się długo, bo biuro nie miało na takie rzeczy miejsca. Po zamknięciu sprawy krew przenosiło się na gazy, na których ta krew wysychała, i w tej zgrabnej formie dowody z krwi mogły być przechowywane w magazynie latami.
Proces był nudny. Weasley brał ze stojaka fiolkę krwi, spisywał numer sprawy, nasączał krwią świeżą gazę, przesuszał ją zaklęciem, pakował w płaską szklaną kasetkę, opisywał kasetkę i wrzucał do pudła, które po skończeniu roboty zniesie do magazynu dowodów.
To nie jego ulubione zajęcie, więc pojaśniała od razu twarz antropologa, gdy spostrzegł, że ktoś złożył mu wizytę i może na chwilę oderwać się od monotonnej roboty.
Detektywowi Longbottom i brygadzistce Wood również być może zdarzyło się brać nocne dyżury na służbie. I właśnie nocny dyżur wzięliście oboje tego dnia. Nie był to przypadkowy dyżur. Nietrudno było ustalić, kiedy Oscar Weasley ma nockę, i dopasować do tego swoje grafiki.
Weasley siedział więc tej nocy sam i sączył czwartą już czarną kawę z kubka, który głosił, że zainteresowałabyś mnie się bardziej, gdybyś była martwa. Hasło podkreślone rysunkiem trupiej czaszki. Najwyraźniej ten wysoki, tykowaty rudzielec należy do tego typu człowieka, który robi ze swojego konika większą połowę osobowości. Zainteresowania Oscar ma makabryczne i o strupieszeniu zwłok opowiada z niepoprawnym entuzjazmem, ale to dobry człowiek i mimo zaawansowanego zboczenia zawodowego nikt by go nigdy o nic złego nie posądził — i słusznie. Facet trochę dziwny, ale zupełnie sympatyczny.
Gdy zaszliście do Biura Koronera, przysypiający Oscar siedział przy swoim stole roboczym i archiwizował próbki krwi z zamkniętych spraw. Fiolek z płynami nie przechowywało się długo, bo biuro nie miało na takie rzeczy miejsca. Po zamknięciu sprawy krew przenosiło się na gazy, na których ta krew wysychała, i w tej zgrabnej formie dowody z krwi mogły być przechowywane w magazynie latami.
Proces był nudny. Weasley brał ze stojaka fiolkę krwi, spisywał numer sprawy, nasączał krwią świeżą gazę, przesuszał ją zaklęciem, pakował w płaską szklaną kasetkę, opisywał kasetkę i wrzucał do pudła, które po skończeniu roboty zniesie do magazynu dowodów.
To nie jego ulubione zajęcie, więc pojaśniała od razu twarz antropologa, gdy spostrzegł, że ktoś złożył mu wizytę i może na chwilę oderwać się od monotonnej roboty.
zadanie od mistrza gry
Nie narzucam wam niczego o tym, w jaki sposób podejdziecie do antropologa. Nie musicie na razie na nic rzucać, chyba że macie jakąś fantazję inną niż zwyczajne zagajenie rozmowy.
To nie jest zgłoszony NPC, więc nie mieliście jak wstawić sobie z nim relacji. Jeśli macie ochotę sobie taką relację dookreślić i nadać szczegóły swojej znajomości z antropologiem Weasleyem, możecie to zrobić w narracji pierwszego posta. Jeśli nic nie napiszecie, relacja z Erikiem będzie taka, jak w zaczepce do wątku, a Heather będzie on kojarzył z widzenia. To, co zawrzecie w takiej relce, nie zmieni szans powodzenia; oferuję tę opcję dla walorów storytellingowych.
Nadajcie sesji datę fabularną i mi ją zgłoście. Wstępnie jako gracze macie na domknięcie tego wątku czas do 15 listopada.
@Erik Longbottom @Heather Wood
To nie jest zgłoszony NPC, więc nie mieliście jak wstawić sobie z nim relacji. Jeśli macie ochotę sobie taką relację dookreślić i nadać szczegóły swojej znajomości z antropologiem Weasleyem, możecie to zrobić w narracji pierwszego posta. Jeśli nic nie napiszecie, relacja z Erikiem będzie taka, jak w zaczepce do wątku, a Heather będzie on kojarzył z widzenia. To, co zawrzecie w takiej relce, nie zmieni szans powodzenia; oferuję tę opcję dla walorów storytellingowych.
Nadajcie sesji datę fabularną i mi ją zgłoście. Wstępnie jako gracze macie na domknięcie tego wątku czas do 15 listopada.
@Erik Longbottom @Heather Wood