• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[29.10.72] Eye of the tiger | Henry & Hestia

[29.10.72] Eye of the tiger | Henry & Hestia
Czarodziej
wiek
20
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
metamorfomag
zawód
Brygadzistka
Brązowe włosy i oczy. Szczupła. Mierzy 165 cm wysokości. Często się uśmiecha i chodzi w mugolskich, luźnych kolorowych ubraniach, chyba że akurat jest w pracy.

Hestia Bletchley
#1
22.10.2026, 17:18  ✶  
Umówili się na pójście do nowego klubu sztuk walki w niedzielę rano i prawdę mówiąc nic tak dawno nie uczyniło jej tygodnia lepszym niż ten spontaniczny pomysł na wspólne spędzenie czasu z Henrym. Chyba naprawdę potrzebowała takiego wypadu z kimś jej bliskim, bo od kilku dni widmo Samhain nieustannie próbowało zatopić jej dobry humor w morzu obaw. Jak na razie jeszcze mu się to nie udało, ale kilka razy było blisko. Była jednak pewna, że spotkanie z Henrym i wspólny trening (a potem może i jakieś dobre jedzenie w Złotym Smoku) skuteczenie poprawi jej nastrój. W końcu aktywność fizyczna zawsze robiła jej dobrze na głowę. Podobnie zresztą jak spędzenie czasu z kimś kogo naprawdę lubiła. No… Jedzenie w sumie też sprawiało, że miała lepszy humor. W końcu była córką swojego ojca.
Dlatego też przybyła w umówione miejsce z duzą dawką wesołej energii i pozytywnym nastawieniem. Henry już stał przed wejściem do klubu tyłem do niej. Hestia uśmiechęła się na jego widok. Zrobiła kilka kroków do przodu, zatrzymała się na chwilę rozważając czy na pewno chce zrobić to co chce zrobić, a następnie podbiegła do jeszcze niczego świad czarodzieja i przyjacielsko szturchnęła go w ramię.
– Orientuj się! – krzyknęła wesoło. – Gotowy na trening? – dodała szybko, aby Henry nie dostał zawału, że ktoś obcy nachodzi go od tyłu i zaczepia.
paperboy
You've got so much to do
And only so many hours in a day
wiek
20
sława
II
krew
półkrwi
genetyka
—
zawód
Fotograf
1,85 m wzrostu, włosy [s]wcale nietlenione[/s] jasne, kręcone, zawsze w lekkim chaosie; błękitne oczy. Ubrany zazwyczaj w koszulę i dżinsy, często nosi krawat, skórzaną kurtkę i aparat fotograficzny zawieszony na pasku na szyi.

Henry Lockhart
#2
02.11.2026, 17:20  ✶  
Spotkanie z Hestią jednocześnie cieszyło go i stresowało. Nie były to jakieś straszne nerwy, bo spędzanie czasu z dziewczyną zawsze stanowiło dla niego samą przyjemność. Ostatnio jednak zaczęło mu zależeć, by dobrze się przed nią prezentować. Przez to używał więcej wody kolońskiej, czesał się bardziej dokładnie, a nawet prasował sobie wszystkie ciuchy. Bał się jednak, że ktoś coś odwali w klubie walki. Niektórzy mieli tam skłonności do wrednego traktowania dziewczyn, choć pan Dustin starał się na bieżąco reagować na takie sytuację. Zawsze jednak znajdował się jakiś półmózgi seksista, który stwierdzał, że dziewczyna bić się nie powinna. Jednak całe szczęście (lub nieszczęście) okazało się, że tego dnia trening odwołano, bo Dustina zaatakowała jakaś jesienna wirusówka. Dlatego Lockhartowi po okazyjnej cenie udało się wynająć salkę z ringiem tylko dla niego i Hestii.

Tego dnia Henio nałożył sportowy strój. Przyszedł w bluzie, kurtce i podkoszulku. Do tego włożył dresy i buty do trenowania, mimo że ćwiczył zwykle na bosaka.

Spodziewał się Hestii, a jednak podskoczył, gdy zaszła go od tyłu. Zaraz jednak roześmiał się. Wesołość w głosie dziewczyny od razu mu się udzieliła. To było takie proste, szczególnie jak się uśmiechała.

– Zwarty i gotowy – odparł radośnie, po czym otworzył przed Hesią drzwi. – Jak w ogóle się miewasz? Trzymasz się przed Samhain?


Złoty chłopiec
Przymruż złociste światełka,
Ukryj się pod matki rąbek,
Nim cię zgubi śronu ząbek
Lub chłodnej rosy perełka.
Czarodziej
wiek
20
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
metamorfomag
zawód
Brygadzistka
Brązowe włosy i oczy. Szczupła. Mierzy 165 cm wysokości. Często się uśmiecha i chodzi w mugolskich, luźnych kolorowych ubraniach, chyba że akurat jest w pracy.

Hestia Bletchley
#3
10.11.2026, 23:49  ✶  
Hestia również była zdecydowanie gotowa do dzisiejszych zajęć. Ubrana była już w swój strój treningowy, na który po prostu narzuciła swój brązowy płaszcz i żółty szalik, a swoje zwykłe ubrania miała w przerzuconej przez ramię kolorowej, ażurowej torbie. Co więcej z czarownicy wręcz tryskała energia gotowości, co objawiło się również szybkim błyskiem kolorów w jej tęczówkach, gdy zobaczyła Henry'ego.
– Hm… – pomyślała przez chwilę. – Przed Samhain? Chyba… Jakoś… Hm, w sumie to no… Chyba stresuję się tym, jak każdy, ale co innego mam zrobić? Wiem, że Ministerstwo robi co może. Liczę też, że jednak jest jakaś nadzieja w ludziach i przynajmniej część z nich zmądrzeje. – Zamilkła po czym pokręciła głową. – Ale hej. To jeszcze nie dzisiaj, nie? Dzisiaj po prostu skupmy się na treningu dobrze? Chyba każdemu z nas przyda się odrobinę niemyślenia o tym. Nie wiem, po prostu chciałabym spędzić miło dzień. Z tobą.
paperboy
You've got so much to do
And only so many hours in a day
wiek
20
sława
II
krew
półkrwi
genetyka
—
zawód
Fotograf
1,85 m wzrostu, włosy [s]wcale nietlenione[/s] jasne, kręcone, zawsze w lekkim chaosie; błękitne oczy. Ubrany zazwyczaj w koszulę i dżinsy, często nosi krawat, skórzaną kurtkę i aparat fotograficzny zawieszony na pasku na szyi.

Henry Lockhart
#4
1 godzinę temu ✶  
Tęczówki Hestii rozbłysły wesoło, przykuwając uwagę Henia. Ostatnio zaczął zwracać uwagę na te detale w jej oczach, paznokciach, włosach. Niektórzy pomyśleliby, że dziewczyna nie ma kontroli nad swoim darem. Lockhartowi wydawało się to jednak bardzo urocze i autentyczne. Trochę jak rumieniec czy uśmiech, tyle że charakterystyczny dla dziewczyny.

– Nadzieja w ludziach, że zmądrzeją – powtórzył. Zaraz pokręcił głową. – Zdaję się, że nie jestem takim optymistą, żeby tak bardzo wierzyć w nasze społeczeństwo. Ale tym razem, droga Hestio, nie będę miał z tym nic wspólnego. Pójdę na jarmark, zjem coś, napiję się i pooglądam bezużyteczne bibeloty, które będą tam sprzedawać. A jak coś się zacznie dziać, wybiorę najbliższą możliwą drogę ucieczki. Mam już naprawdę dosyć przygód. Najpierw Spalona Noc, potem Dunwich, a niedawno Włochy. Teraz mówię „pass”.

Henry wiedział, że tak naprawdę to nie była jego decyzja. Kłopoty lubiły go znajdować, gdy najmniej tego chciał. Choć teraz miał nadzieję jedynie na miły trening, być może poniekąd polegający na tym, że Hestia, zdolna brygadzistka, skopie mu tyłek. Była znacznie niższa, owszem, ale mogła zrobić z tego jedynie swój atut w walce.

– Oczywiście. Tylko trening – zasalutował dziewczynie. Jego policzki przykrył lekki rumieniec. Spędzić miło dzień. Z tobą. Czyli to było ważne, że z nim. – Tak. Ja też nie chcę o tym wszystkim myśleć. I cieszę się, że jestem tu z tobą.

Weszli razem do sali z ringiem. Po środku stał spory podest otoczony sznurkowym płotkiem i wyłożony materacem. Na wieszakach pod ścianami znajdowały się zestawy rękawic i hełmów. Stały też tam drewniane ławki, a nieopodal znajdowało się przejście do szatni i pryszniców.

Henry rzucił torbę na jedną z ławeczek i zdjął z siebie kurtkę oraz bluzę. W sali było na tyle ciepło, że mógł chodzić w podkoszulku. Zresztą czuł się dobrze w takich ciuchach i ze swoim własnym ciałem. Był dumny, że przez regularne ćwiczenia miał szersze ramiona i klatkę piersiową. Choć wcale nie był napakowanym bykiem, zdarzało się, że lubił patrzeć w lustro.

– To co? Rozgrzejemy się z dziesięć minut, a potem sparing? – zagadnął Hesię. Poniekąd szukał tego, czy przyciągnął jakoś jej spojrzenie. Dopiero po chwili złapał się na tej myśli i aż się lekko zawstydził.


Złoty chłopiec
Przymruż złociste światełka,
Ukryj się pod matki rąbek,
Nim cię zgubi śronu ząbek
Lub chłodnej rosy perełka.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Henry Lockhart (572), Hestia Bletchley (370)




  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa