• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Pokój Życzeń Sny v
1 2 Dalej »
[21-22.09.72] μελαγχολία

[21-22.09.72] μελαγχολία
wodzirej
Marzenia chyba zawsze mają swój koniec. Nie wznoszą się, lecz opadają.
wiek
30
sława
III
krew
mugolak
genetyka
snowidz
zawód
keyboardzista
Zenek ma 1.84m wzrostu. Jest zbudowany proporcjonalnie do wzrostu i dość atletyczny przez noszenie walizki, ale generalnie jest bardziej szczupły i smukły. Nad instrumentem się garbi, na kanapie rozciąga albo kurczy. Twarz ma jak pies rasy chartowatej, to znaczy pociągłą i szczupłą. Z ciekawszych jej cech wybijają się długi nos i jasne brwi. Włosy ma brązowe, oczy też. Skóra całym rokiem trzyma ciepły koloryt, a jego dłonie są po prostu ładne. Długie palce i szczupłe nadgarstki to atuty klawiszowca. Jeśli o ubiór chodzi, to nosi się po mugolsku, gdzieś pomiędzy zdobyczami z targu a ciuchami z metką. Głos ma ciepły, dość głęboki. Chrypi, gdy się stresuje. Gdyby śpiewał, to basem.

Zenon Kozioł
#1
05.11.2026, 15:48  ✶  
Zenek składał sprzęt, aż złożył. Wyniósł wszystko na swoje zaplecze pod schodami, a komórkę zamknął na kłódkę. Kluczyk zniknął w kieszeni, obok łapacza snów.

Po koncercie lubił załatwiać naglące sprawy fizjologiczne. Musiał się odlać, czasem. Często go suszyło. Alkohol robił swoje, wysysając z wszystkich komórek pokłady wody, i potem każda komórka w ciele Zenka domagała się płynu. Nie zamierzał ładować w siebie kolejnej gorzały. No nie przed snem, szanujmy się. Już i tak śmierdział jak menel. To przez towarzystwo… W każdym razie. Poprawił przylegające do ciała, lśniące cekiny. Zawsze któryś z nich drapał go pod pachą. Zamierzał kiedyś złapać dysydenta. Na tamten moment jednak udał się do kuchni, tej pracowniczej. No Lewis za ingerencję w jadłospis by go chyba ukatrupił. A on chciał czegoś prostego: herbaty.

W jednej z szafek Zenek trzymał swoją kolekcję herbat. Była to jedna puszeczka, do której wrzucał podwędzone z hoteli etc. luźne saszetki, a także herbata pakowana w papierowym kartoniku. Każda sztuka herbaty miała własną torebeczkę. Zenek to nie był z tych, co z fusów wróżyli. Torebka pełna mikroplastików służyła mu znakomicie, gdy pragnienie wzywało. Oprócz pojemników w szafce trzymał także cukiernicę. Cukier, towar eksportowy, drogi i wysoce pożądany. Nie zdradzał nikomu, że go posiadał. A posiadał cały kilogram. Gnił z tyłu szafki, czekając za cukiernicą, lecz nie na długo. Zenek bowiem kilogram cukru przerabiał w tempie konia. Wszystko szło do herbaty. Reszta na chleb. No i wreszcie miód, rarytas na specjalne okazje, kiedy miał ochotę podelektować się pracą zwinnych pszczół.

Gdy był już w kuchni, pociągnął za sznurek zwisający z sufitu. W pomieszczeniu zrobiła się jasność.
Zenek miał swój kubek, w granatowym kolorze. Wyciągnął go z szafki, a potem schylił się po garnek. Do garnka wlał wodę. Wodę postawił na blacie, i wyciągnął różdżkę. Wsadził różdżkę do wody niczym grzałkę. I zainkantował…

rzucam na Kształtowanie, by zagotować wodę do herbaty
Rzut O 1d100 - 45
Akcja nieudana


!Trauma Ognia


Sen jest bratem śmierci.
Czarodziejska legenda
Przeciwności losu powodują, że jedni się załamują, a inni łamią rekordy.
wiek
sława
krew
genetyka
zawód
Los musi się dopełnić, nie można go zmienić ani uniknąć, choćby prowadził w przepaść. Los objawia nam swoje życzenia, ale na swój sposób. Los to spełnione urojenie. Los staje się sprawą ludzką i określaną przez ludzi.

Pan Losu
#2
05.11.2026, 15:48  ✶  
Nie dotykają się żadne omamy, ale trauma ognia pozostaje silną. Kiedy w trakcie trwania tej sesji widzisz płomienie, na moment zastygasz w bezruchu przepełniony strachem. Wydaje ci się, że nadchodzą. Kto? Oni... One? Te istoty złożone z dymu i lęków...
wodzirej
Marzenia chyba zawsze mają swój koniec. Nie wznoszą się, lecz opadają.
wiek
30
sława
III
krew
mugolak
genetyka
snowidz
zawód
keyboardzista
Zenek ma 1.84m wzrostu. Jest zbudowany proporcjonalnie do wzrostu i dość atletyczny przez noszenie walizki, ale generalnie jest bardziej szczupły i smukły. Nad instrumentem się garbi, na kanapie rozciąga albo kurczy. Twarz ma jak pies rasy chartowatej, to znaczy pociągłą i szczupłą. Z ciekawszych jej cech wybijają się długi nos i jasne brwi. Włosy ma brązowe, oczy też. Skóra całym rokiem trzyma ciepły koloryt, a jego dłonie są po prostu ładne. Długie palce i szczupłe nadgarstki to atuty klawiszowca. Jeśli o ubiór chodzi, to nosi się po mugolsku, gdzieś pomiędzy zdobyczami z targu a ciuchami z metką. Głos ma ciepły, dość głęboki. Chrypi, gdy się stresuje. Gdyby śpiewał, to basem.

Zenon Kozioł
#3
06.11.2026, 23:43  ✶  
Poruszał różdżką w garnku, ale nie wyprodukował nawet bąbelka. Powoli zaczynał już wątpić w tę metodę moczenia różdżki w czym popadnie. Czarodzieje zwykle machali nią w powietrzu… Wyciągnął patyk, otarł go o spodnie i schował do kieszeni.

Musiał wstawić garnek na kuchenkę. Posiadali taką, a jakże. Zapasy gazu w butli umożliwiały nawet charłakom ugotowanie wody na herbatę, o ile Woody postanowiłby kiedyś takich przyjąć. Nie mieli jeszcze żadnego. Zenek wyciągnął zapalniczkę. Jej lont także nabijało się gazem. To tak, jakby różdżkę nabijało się magicznym pyłkiem… Odsunął się od garnka na długość ramienia i nacisnął. Klik.

Nic. Za słabo. Palec mu się omsknął. Przełknął ślinę. Z kratki wentylacyjnej wiało, ale to powietrze nie było najświeższej jakości. Szumiło mu w uszach. Klik. Przesunął stopami po podłodze i oparł się o nią pewniej. Był pod takim dziwnym kątem, jakby pod krzywą wieżą w Pizie. Klik. Rozpalił się ogień. I tak podskoczył.

Później czekał, aż woda się zagotuje, siedział na krześle przy stole i wpatrywał się w ogień. Tykało na ścianach, ale nie był pewien, czy posiadali zegar. Wolał nie sprawdzać. Raz, dwa, trzy, cztery, odmierzały czas niewidzialne wskazówki. Tik, tak. Tik, tak. Wybijał ten rytm na kolanie. W ścianach szurały szczuroszczety. Do herbaty dosypał dodatkową łyżeczkę.

Mieli na zapleczu takie pomieszczenie, gdzie Lewis trzymał swoje przetwory. Pewnie przepisy brał prosto z Kościanego Zamtuza. Opierając się wizjom ghuli zajadających się dżemem z ludzkich tkanek, podniósł ciepły kubek i ostrożnie stąpał po deskach, prowadzących do drzwi… Skrzypnęło cicho, gdy je uchylił. W środku leżała śpiąca Keyleth.

A, ty pierwsza tu wlazłaś. Zmęczyła się, biedna. Kelnerki nie miały łatwego życia. Ale w sumie w Rejwachu nie mieli żadnych kelnerek. Przeszedł nad ciałem, by osunąć się po ścianie, na ziemię. Spoczął pośród kartonów. Do środka docierał snop światła z kuchni. Nie przymknął drzwi. Spił łyka słodkiej herbaty (ciepła, parzy) i postawił ją obok.

Jej włosy otulały ją na zimnej ziemi jak poduszka. No, jak miała taką chmurę… Zenek odgarnął własną grzywkę z czoła. Skręty Keyleth były niemal tak skomplikowane, jak plecenia na okrągłym stelażu jego łapacza snów. Wysunął go z kieszeni, w której palcem trącił metalowy klucz. Nie prał nigdy tego łapacza. Nitki zmiękły po latach noszenia przy ciele. Gdy je gładził, to było tak miękko, jak gdyby gładził włosy Keyleth. Rozprostował nogi po podłodze. Ramiona mu opadły.

Na podłodze zatęchłego zaplecza brał głębokie oddechy. Ze ścian dochodził do niego zapach pleśni. Z tyłu umysłu grała mu melodia, którą wymyślił tamtego wieczora. Wolną ręką wystukiwał ją o kolano. Bębny zapowiadały coś wielkiego, albo wlekły się z tyłu parady, zapowiadając jej koniec. Przymknął oczy. Ostatnie, o czym pomyślał, to jak pleśń wspinała się po ścianach, a w powietrzu unosiły się zarodniki…

Transcendencja
Rzut PO 1d100 - 67
Sukces!


Sen jest bratem śmierci.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Pan Losu (40), Zenon Kozioł (752)




  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa