• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Czarodzieje Sowia Poczta v
1 2 3 4 5 … 7 Dalej »
Selene - Sowa Hectora

Selene - Sowa Hectora
Ten od pociągów
Przygoda warta jest każdego trudu. Z każdej dobrej drogi można zbłądzić. Z każdej złej drogi można zawrócić.
wiek
51
sława
V
krew
półkrwi
genetyka
—
zawód
Zarządca Stacji Kolejowych / Instruktor Teleportacji
Mierzy 185 cm wzrostu. Jego garderoba jest mieszanką różnych firm krawieckich. Szaty od Rosiera, ubiera na wydarzenia i spotkania wyższej rangi, żeby zaprezentować się odpowiednio. Z kolei nie przepada za wszelkimi dodatkami, zaciskającymi się wokół szyi jak krawaty, muszki, apaszki czy inne dekoracyjne chusty. Toleruje szaliki, gdyż zima sama prosi się o dodatkowe zabezpieczenie szyi przed zimnem. Bardziej do koszul, akceptuje krawaty, ubierając tylko w najbardziej tego potrzebnych wydarzeniach. Jego włosy były koloru jasnego brązu, które z biegiem przybywających lat, zmieniły barwy na wszelkie odcienie srebra. Spojrzenie ma zawsze spokojne, stanowcze i zdecydowane, ukazujące się w jego tęczówkach, mieszanych barwami niebieskiego z zielonym.

Hector Carrow
#1
10 godzin(y) temu ✶  
Hector Carrow
Selene
Otrzymała imię od greckiej bogini nocy, zważając na to, że z wiedzy Hectora, sowy często polują i funkcjonują w nocy. A że otrzymał samicę, a nie samca, szybko wymyślił jej imię, uznając za ptasiego członka rodziny.
pocket size elderich horror
Powiedz mi Pani, czemu nie ja
dlaczego nie ja dziś tańczę z nim?
wiek
34
sława
IV
krew
czysta
genetyka
maledictus
zawód
Sędzia Wizengamotu
Czarownica o klasycznej, włoskiej urodzie odziedziczonej po matce. Ma ciemnobrązowe (z pierwszymi siwymi włosami) trudne do ujarzmienia loki, w które zwykle wpina złote spinki i ozdoby. Oczy - o bardzo nienaturalnym, kobaltowym kolorze. Bogowie pożałowali jej wzrostu. Ta poważna, dorosła kobieta ma zaledwie 149 cm wzrostu. Według kartoteki medycznej waży 37kg. Pachnie drogimi perfumami o zapachu jaśminu i ubiera się u magicznych projektantów, choć częściej można ją spotkać w przepisowym ministerialnym mundurku sędzi. Na przekór modzie czystokrwistych - uwielbia torebki, nienawidzi magicznych sakiew. Jej codzienna torebka z paryskiego magicznego domu mody jej zawsze wypchana po brzegi dokumentami, kosmetykami i innymi pierdołami, bez których nie może się obejść. Ogólnie to kobietą jest ułożoną, kulturalną, chociaż pierwsza dzień dobry na ulicy nie powie.

Lorien Mulciber
#2
9 godzin(y) temu ✶  
List dostarczył Paul dnia 5.10.1972 w godzinach wieczornych.
Z grubej koperty, poza ładnie ostemplowaną papeterią, wysypała się całkiem pokaźna ilość… zdjęć wyjątkowo okazałych zestawów kolejek do składania wyciętych z przeróżnych katalogów kolekcjonerskich i ofert magicznych sklepów rzemieślniczych, w cenach mocno abstrakcyjnych dla zwykłego zjadacza chleba. Ale kto nie marzył o wielkim stole z miniaturowymi stacjami kolejowymi, drzewami, tunelami i możliwością zmian trasy przejazdu, prawda?


Londyn, 5. października 1972

Szanowny Panie,
H. Carrow

Kierowana zaufaniem do Pańskich kompetencji w dziedzinie - która jak powszechnie wiadomo wymaga nie tylko rozległej wiedzy technicznej, lecz również wyjątkowego rodzaju wyczucia - Pana właśnie postanowiłam poradzić się w kwestii niecierpiącej dla mnie zwłoki.

Zamierzam nabyć dla pewnej szczególnie bliskiej mi osoby zestaw modelarski. I nim Pan spyta, całkiem zresztą słusznie “a cóż ja mam wspólnego z modelarstwem”, śpieszę tłumaczyć. Osoba ta darzy szczególnym zamiłowaniem dwie rzeczy - Imperium Rzymskie i brytyjską kolej. Zarówno magiczną jak i mugolską. Chciałoby się rzec, że wybór nieprosty; Nic mylnego.  O ile bowiem jestem w stanie docenić historyczną doniosłość Amphitheatrum Flavium, o tyle perspektywa potykania się o jego wierną replikę w skali ustawioną pośrodku salonu nie napawa mnie szczególnym entuzjazmem.
Zdecydowanie milszą wydaje mi się możliwość umieszczenia w domu reprezentacji naszej ojczystej światłej myśli przemysłu kolejowego.

Nie chcę tej decyzji podjąć bez uprzedniego zasięgnięcia opinii eksperckiej. Byłabym zatem niezmiernie zobowiązana, gdyby zechciał Pan wskazać, który spośród zestawów, które przesyłam zasługuje na szczególne wyróżnienie - zarówno pod względem konstrukcji, osiągów, jak i historycznego znaczenia. Czy któryś z tych modeli uznawany jest w środowisku znawców za prawdziwe arcydzieło inżynierii? A może któryś, choć mniej oczywisty, cieszy się szczególnym poważaniem wśród osób wprowadzonych w tajniki kolejarstwa?

Z wyrazami szacunku,pozostając w nadziei na rychłą odpowiedź,
Lorien Johanna M.

PS. Od razu nadmienię, że absolutnie odmawiam postawienia w domu modelu tego szkaradnego zielono-czerwonego parowozu Stephenson & Hawthorn’a nr 7761. Za bardzo będzie się gryzł z moją beżową tapetą.
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości





  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa