Wolała od razu głośno wyjaśnić nieporozumienia. Nie zamierzała akceptować wszystkich świetnych pomysłów ot tak. W końcu dotyczyło to jej, jakże wygodnego życia. Plan powinien zawierać w sobie jakieś pomysły, jak go nie utracić.
- Gdybym grała koncerty, to myślę, że pojawialiby się również na nich, aby przekonać mnie do powrotu, obyło by się bez informacji gdzie mieszkam. - Nie wydawało jej się, że jej rodzice pozwolili by tak sobie zacząć nowe życie. Na pewno próbowali by ją przekonać do powrotu, bez względu na to, że nie znaliby miejsca jej pobytu. Znaleźli by ją, gdyby tylko chcieli. Mieli przecież wpływowych znajomych, co wcale nie ułatwiało sprawy. Zdecydowanie nie był to najlepszy z pomysłów.
Nie spodziewała się tego, co miało się za chwilę wydarzyć. Stanley znienacka podniósł ją nad ziemię. Roześmiała się przy tym w głos całkiem melodyjnie, choć coraz bardziej martwiło ją to, że nie znajdą wyjścia z tej pogmatwanej sytuacji, na całe szczęście szybko odsunął tym gestem jej myśli.
- Nie chcę Cię martwić, ale porwanie chyba powinno być bez mojej zgody, a w sumie to ja nie mam żadnych przeciwwskazań, przynajmniej jak na razie. - Została bezpiecznie odstawiona na ziemię, także mogła ponownie usiąść na kanapie, co też uczyniła.
Bardzo dobrze zrobił, że nie wspomniał o tej propozycji z udawaną śmiercią, Stella na pewno nie byłaby zadowolona z takiego pomysłu. Może nie do końca popierała to, w jaki sposób rodzice planowali jej przyszłość, jednak nie zniosłaby świadomości, że przeżywają jej śmierć, kiedy ona się przy tym wyśmienicie bawi z dala od nich. Nie była aż tak wyrachowanym człowiekiem.
Stella wpatrywała się w Borgina, gotowa słuchać jego kolejnych pomysłów, choć miała wrażenie, że nic i tak z tego nie wyjdzie, nie okazywała jednak tego po sobie. - Wyśmienity pomysł, będziesz sławny, bogaty i zamknięty w Azkabanie! - Odparła z udawanym entuzjazmem. Ten pomysł jej zdaniem był naprawdę głupi, przecież by sobie z tym nie poradziła gdyby go złapali i zamknęli. Wtedy to by dopiero była zdesperowana, aby go stamtąd wyciągnąć.
Zdecydowanie nie znaleźli jeszcze idealnej opcji, co jednak wcale nie było takie złe, bo mogli tu siedzieć do rana i o tym wszystkim dyskutować. Stella była coraz bliższa myśli, że powinna po prostu porozmawiać z rodzicami, ewentualnie postawić ich przed faktem dokonanym. Były dwie możliwości, albo wziąć potajemny ślub, o którym nikt by nie wiedział, albo zrobić sobie dziecko - nie do końca jednak się jej one podobały, była przecież jeszcze za młoda na takie poważne posunięcia, wolała więc nie mówić o tym na głos. Nie chciała też wymagać takich poważnych deklaracji od Stanleya - znali się przecież dosyć krótko.
Westchnęła jedynie ciężko. Widać było, że każde z nich się starało - jednak nie wychodziło z tego póki co nic dobrego, nic co faktycznie mogliby wprowadzić w życie.
- Nom, nie ma sensu, już widzę Ciebie włamującego się do Gringotta, nie wiem, czy pamiętasz ale pracujesz w Brygadzie. - Tak tylko przypomniała, gdyby zapomniał o tym fakcie.
Widziała jego chwilową rezygnację, nie chciała, żeby się tak zniechęcał. Jednak te pomysły, które przedyskutowali były za bardzo radykalne, musiała być inna droga. Zauważyła jego podniesioną dłoń i sięgnęła w jej kierunku. Splotła swoje palce z jego, aby trochę się uspokoił, znajdą rozwiązanie, wcześniej, czy później. - Wymyślimy coś, jak zawsze. - Powiedziała spokojnym głosem. - Coś, co nie zrujnuje tego co już osiągnęliśmy. - Chodziło jej też o ich życia zawodowe. W końcu każde z nich dążyło już pewną obraną ścieżką, nie powinni z tego również rezygnować.