03.04.2023, 15:42 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.04.2023, 10:00 przez Amanda Lestrange.)
Wszystko działo się za szybko, zdecydowanie za szybko. Dopiero w tym momencie zdałam sobie sprawę, jak bardzo poważna jest sprawa ze sprzymierzeńcami Czarnego Pana. Gdybym została w Paryżu, to mogłabym wieść dalej spokojne, choć nieszczęśliwe życie. Tutaj jednak mogłabym rzeczywiście pomóc naszej magicznej społeczności, lecząc w Mungu ofiary śmierciożerców, jak i teraz pomagając ochraniać niewinnych w tej bezsensownej rewolucji czarnoksiężników.
Wybuch przysłonił mi całą wizję i gdyby Pan Urquat nie zasłonił mnie swoją szatą, to pewnie zaczęłabym się jeszcze dławić się pyłem i piachem. Kiwnęłam tylko głową na słowa mężczyzny, ale w głębi duszy miałam nadzieję, że są już bezpieczni w Dolinie, choć bałam się, że wrócą mnie tu szukać.
Rozejrzałam się szybko, zauważając czwórkę osób, które pilnie wymagały pomocy. Swój wzrok skupiłam na kobiecie, której rany były poważnie. Jeżeli nie zatamowałabym teraz tego obfitego krwawienie, to nie byłabym pewna ile by jeszcze przeżyła. Było jeszcze kilka osób, które mogłyby nie dożyć końca tej nocy, jeśli nikt by im nie pomógł. Niestety w sytuacji takiego niebezpieczeństwa każdy myślał tylko o sobie.
- Dziękuję, już mi lepiej... - Powiedziałam do mężczyzny, uwalniając go tym samym z mojego uścisku. Czułam się już trochę lepiej, prawdopodobnie przez przypływ adrenaliny. - Poradzę sobie z nią sama, proszę pomóc reszcie - Miałam nadzieję, że moje doświadczenie, jako uzdrowicielka nie pójdzie na marne. Kucnęłam przy wykrwawiającej się kobiecie, starając się zobaczyć, czy ma jeszcze jakieś inne urazy warte opatrzenia. Machnęłam jeszcze różdżką, chcąc wyczarować magią siłę, która uciśnie uszkodzone naczynia krwionośne kobiety, tamując tym samym jej utratę krwi.
[Rzucam na nekromancje w celu zatamowania krwawienia kobiety]
POPRAWA:
[Rzucam na translokację, żeby wyczarować nacisk na uszkodzone naczynia krwionośne kobiety]
Wybuch przysłonił mi całą wizję i gdyby Pan Urquat nie zasłonił mnie swoją szatą, to pewnie zaczęłabym się jeszcze dławić się pyłem i piachem. Kiwnęłam tylko głową na słowa mężczyzny, ale w głębi duszy miałam nadzieję, że są już bezpieczni w Dolinie, choć bałam się, że wrócą mnie tu szukać.
Rozejrzałam się szybko, zauważając czwórkę osób, które pilnie wymagały pomocy. Swój wzrok skupiłam na kobiecie, której rany były poważnie. Jeżeli nie zatamowałabym teraz tego obfitego krwawienie, to nie byłabym pewna ile by jeszcze przeżyła. Było jeszcze kilka osób, które mogłyby nie dożyć końca tej nocy, jeśli nikt by im nie pomógł. Niestety w sytuacji takiego niebezpieczeństwa każdy myślał tylko o sobie.
- Dziękuję, już mi lepiej... - Powiedziałam do mężczyzny, uwalniając go tym samym z mojego uścisku. Czułam się już trochę lepiej, prawdopodobnie przez przypływ adrenaliny. - Poradzę sobie z nią sama, proszę pomóc reszcie - Miałam nadzieję, że moje doświadczenie, jako uzdrowicielka nie pójdzie na marne. Kucnęłam przy wykrwawiającej się kobiecie, starając się zobaczyć, czy ma jeszcze jakieś inne urazy warte opatrzenia. Machnęłam jeszcze różdżką, chcąc wyczarować magią siłę, która uciśnie uszkodzone naczynia krwionośne kobiety, tamując tym samym jej utratę krwi.
[Rzucam na nekromancje w celu zatamowania krwawienia kobiety]
Rzut Z 1d100 - 70
Sukces!
Sukces!
POPRAWA:
[Rzucam na translokację, żeby wyczarować nacisk na uszkodzone naczynia krwionośne kobiety]
Rzut O 1d100 - 81
Sukces!
Sukces!