07.04.2023, 12:41 ✶
- Biedna, naiwna Penelope – skwitował Cathal z odrobiną kpiny. Panna Hamilton naprawdę była uroczą, naiwną i dobrą panną, i dlatego powinna trzymać się od niego z daleka. Cynthia z kolei… Nie wydawała się ani dobra, ani naiwna, chociaż Shafiq miał nieodparte wrażenie, że albo pewnych plotek nie słyszała, albo na co dzień obracała się w towarzystwie na tyle wątpliwym, że on nie wyróżniał się na jego tle. – Nie opowiadaj mi lepiej, o czym plotkują. Jeszcze później będzie mi wstyd z tego powodu wyjść z domu – rzucił, chociaż zawstydzenie na pewno nie było uczuciem, któremu poddawał się często. Niezależnie od przyczyn.
Każdy gest, przechylenie głowy, zwilżenie ust, było bez wątpienia kokieterią – Cathal nie był na tyle ślepy, by tego nie zauważyć. Co zabawne, w dziewięćdziesięciu dziewięciu przypadkach na sto, nie zrobiłoby to na nim specjalnego wrażenia. Tym razem bardziej niż samo kokietowanie intrygowały go jednak powody. Postępowała w ten sposób już odruchowo? Sprawdzała reakcje? Chciała go zakłopotać, a może liczyła, że go sprowokuje? Wpadło jej do głowy, że okręcenie sobie wokół palca Shafiqa to dobry plan? (Tu mogła gorzko się rozczarować, bo nie był ani najbardziej wpływowym, ani najbardziej zamożnym członkiem swojej rodziny.) Czy może faktycznie ją zainteresował, bo był nowy w towarzystwie i, jak podejrzewał, dużo bardziej bezczelny niż większość Anglików?
- Może byłem zbyt nieśmiały, aby zaprosić cię na kawę? – spytał. Oczywiście znów niezbyt poważnie. Nigdzie jej nie zaprosił, bo chociaż go wtedy zaciekawiła, to nie na tyle, aby oderwać jego myśli od Egiptu i przygotowań do wyjazdu. Zresztą, była po prostu młoda. Nie znał jej wieku, bo nigdy nikogo o niego nie zapytał, a zdawała się mu jeszcze młodsza niż była w istocie.
– Mumifikacja utrudnia określenie przyczyn śmierci, ale prawdopodobnie w wyniku otrucia. I tak, sądzę, że wiedział. W starożytnym Egipcie nie bano się magii, a przynajmniej nie w taki sposób, w jaki mugole bali się jej i nienawidzili w średniowiecznej Anglii. Była darem bogów, przywilejem kapłanów, czymś dostępnym dla nielicznych. Prawdopodobnie wielu spośród nich faktycznie było czarodziejami, po prostu słabszymi niż dzisiejsi, bo nie znali różdżek i wielu zaklęć. Faraonowie sami przypisywali sobie boskość, więc wątpię, by ukrywała przed nim, że potrafi nieco więcej niż zwykli śmiertelnicy. To był tylko dodatkowy atut – odparł Shafiq. Nie mogli być stu procentowo pewni historii. Starożytni nie pozostawiali po sobie pamiętników. Jedynie inskrypcje, opowieści, czasem kilka słów na tablicach, o których znaczenie potem spierano się przez lata. Przedmioty, sarkofagi. Rzeczy, z których składali opowieść, w której jednak zawsze pozostawały białe plamy.
Uśmiechnął się tylko przelotnie na jej uśmiech, a potem ruszył, by otworzyć przed nią wyjście do ogrodu, niezbyt dużego, jak na standardy podmiejskie, za to sporego, jak na standardy Horyzontalnej. O tej porze roku niewiele roślin kwitło. Trawa i krzewy dopiero zaczynały się zielenić.
- A tobie trafiły się jakieś intrygujące trupy? – spytał jeszcze. Nie był zbyt ciekawski. Informacje o ludziach oznaczały więcej zbędnych rzeczy w pamięci. Ba, po takich spotkaniach, jak dzisiejsze przyjęcie, czasem pił eliksir powodujący zaniki pamięci w niedużej dawce, by nieco zatrzeć wspomnienie ostatnich godzin. Skoro jednak ona pytała, on też zdecydował się zapytać.
Każdy gest, przechylenie głowy, zwilżenie ust, było bez wątpienia kokieterią – Cathal nie był na tyle ślepy, by tego nie zauważyć. Co zabawne, w dziewięćdziesięciu dziewięciu przypadkach na sto, nie zrobiłoby to na nim specjalnego wrażenia. Tym razem bardziej niż samo kokietowanie intrygowały go jednak powody. Postępowała w ten sposób już odruchowo? Sprawdzała reakcje? Chciała go zakłopotać, a może liczyła, że go sprowokuje? Wpadło jej do głowy, że okręcenie sobie wokół palca Shafiqa to dobry plan? (Tu mogła gorzko się rozczarować, bo nie był ani najbardziej wpływowym, ani najbardziej zamożnym członkiem swojej rodziny.) Czy może faktycznie ją zainteresował, bo był nowy w towarzystwie i, jak podejrzewał, dużo bardziej bezczelny niż większość Anglików?
- Może byłem zbyt nieśmiały, aby zaprosić cię na kawę? – spytał. Oczywiście znów niezbyt poważnie. Nigdzie jej nie zaprosił, bo chociaż go wtedy zaciekawiła, to nie na tyle, aby oderwać jego myśli od Egiptu i przygotowań do wyjazdu. Zresztą, była po prostu młoda. Nie znał jej wieku, bo nigdy nikogo o niego nie zapytał, a zdawała się mu jeszcze młodsza niż była w istocie.
– Mumifikacja utrudnia określenie przyczyn śmierci, ale prawdopodobnie w wyniku otrucia. I tak, sądzę, że wiedział. W starożytnym Egipcie nie bano się magii, a przynajmniej nie w taki sposób, w jaki mugole bali się jej i nienawidzili w średniowiecznej Anglii. Była darem bogów, przywilejem kapłanów, czymś dostępnym dla nielicznych. Prawdopodobnie wielu spośród nich faktycznie było czarodziejami, po prostu słabszymi niż dzisiejsi, bo nie znali różdżek i wielu zaklęć. Faraonowie sami przypisywali sobie boskość, więc wątpię, by ukrywała przed nim, że potrafi nieco więcej niż zwykli śmiertelnicy. To był tylko dodatkowy atut – odparł Shafiq. Nie mogli być stu procentowo pewni historii. Starożytni nie pozostawiali po sobie pamiętników. Jedynie inskrypcje, opowieści, czasem kilka słów na tablicach, o których znaczenie potem spierano się przez lata. Przedmioty, sarkofagi. Rzeczy, z których składali opowieść, w której jednak zawsze pozostawały białe plamy.
Uśmiechnął się tylko przelotnie na jej uśmiech, a potem ruszył, by otworzyć przed nią wyjście do ogrodu, niezbyt dużego, jak na standardy podmiejskie, za to sporego, jak na standardy Horyzontalnej. O tej porze roku niewiele roślin kwitło. Trawa i krzewy dopiero zaczynały się zielenić.
- A tobie trafiły się jakieś intrygujące trupy? – spytał jeszcze. Nie był zbyt ciekawski. Informacje o ludziach oznaczały więcej zbędnych rzeczy w pamięci. Ba, po takich spotkaniach, jak dzisiejsze przyjęcie, czasem pił eliksir powodujący zaniki pamięci w niedużej dawce, by nieco zatrzeć wspomnienie ostatnich godzin. Skoro jednak ona pytała, on też zdecydował się zapytać.