1972, Wiosna - Beltane - W ogniu widzieli koniec VI

Było o wiele za wcześnie, aby się cieszyć, ale Brennie niesamowicie ulżyło, gdy zdołała pozbyć się pali. Oczyma wyobraźni już widziała Alastora i Danielle naszpikowanych nimi niczym jeże – a gdyby tak się to skończyło, chyba nie wybaczyłaby sobie do końca życia.
To, co robił Atreus było zapewne absolutnie szalone… ale Brenna też bywała obłąkana i wcale jego postępowania za wariactwo nie uznała. W najgorszym razie powinien uniemożliwić śmierciożercom bardziej skomplikowane inkantacje. A że przy okazji Danielle zajęła się inkantacją, która wprawiała w ruch lecące ku nim głazy, a Alastor zaatakował naśladowcę i śmierciożercę, Brenna zyskała sekundę, aby dogasić rękaw. Czarowanie, kiedy płoniesz, zazwyczaj nie jest najlepszym pomysłem.
Potem machnęła różdżką, raz i drugi. W próbie wytworzenia ciśnienia, które wyrwie różdżkę naśladowcy – wolała nie ryzykować, że takim czarem trafi Bulstroda, więc wybrała tego z przeciwników. Potem spróbowała rzucić tarczę na Atreusa – na wypadek, gdyby śmierciożerca próbował odwdzięczyć się mu pięknym za nadobne.

Kształtowanie, ciśnienie

Rzut PO 1d100 - 75
Sukces!

Rozproszenie, tarcza

Rzut N 1d100 - 50
Slaby sukces...