26.04.2023, 22:52 ✶
Na jego słowa uśmiechnęła się tylko, nie komentując już więcej słów odnośnie do chaosu. Takich ludzi zwykle wyczuwała. Zresztą, sam mówił o tym, jak ciekawą ekipę do wykopalisk zebrał. Cathal przypominał jej taką właśnie książkę — ze skórzanym grzbietem i zdobionym tytułem, miał takie z pewnością w swojej bibliotece. Mężczyzna zdawał się jej być źródłem rozmaitych opowieści, nie tylko tych naukowych. Miał mądre oczy, chyba dużo widziały.
- W dzisiejszych czasach ludzie przesadzają z jej pokazywaniem. - wzruszyła delikatnie ramionami z westchnięciem, bo egoizmu i wywyższania się nie lubiła. Ona sama była dziewczyną raczej prostą, żadna z niej dama, a pomimo krwi, nigdy nie traktowała gorzej mugoli lub czarodziejów, którzy wywodzili się z ich świata. To było wspaniałe, że mogli wymieniać się wiedzą i wynalazkami! W myślach miał jednak trochę racji, kobietom niestety nie wypadało. I to więcej, niż tylko emanować pewnością siebie.
- Ma więc szczęście, że się nim poniekąd opiekujesz. To niesamowite, że wywołuje duchy! Nie mogę się doczekać, aż zobaczę go w akcji. - wyznała szczerze, na co zresztą wskazywał ton jej głosu i mina. Z Pandory łatwo było czytać, oczy zdradzały wszystko. Intrygowały ją osoby o takich unikalnych umiejętnościach, chociaż skłonności do uzależnień wydawały się Pandorze dość niebezpieczne przy duchach. Wiele razy widziała, jak Czarodzieje osiągają dno przez hazard i chęć czucia adrenaliny, zastawiali dom, czasem nawet próbowali żony, czy dzieciaki. Dla jej ojca był to chleb powszedni.
- Hazardzista, czekolada, kawa z odrobiną tytoniu. Okay, znam już wasze słabe punkty. - brzmiała pomimo trudnego temu dość pogodnie, na próżno było szukać w niej smętów i jakiegoś zamartwiania się na zapas. Wizja walki o ostatnią czekoladową żabę i ich uzdrowicielki, której przecież nigdy nie widziała, zagościła w jakiś sposób w jej umyśle i roześmiała się pod nosem, kręcąc głową znad dokumentów. Wyglądały dobrze, nie widziała żadnego haczyka i punktu, który byłby potencjalnie niebezpieczny. Zakres obowiązków też był odpowiedni przy zarobkach, ale te były dla Prewettówny sprawą drugorzędną. Gdy zaczął mówić, wbiła w niego czekoladowe spojrzenie.
- Rozumiem, brzmi dobrze. Mam kilka zleceń na mapy nieba, ale będę w stanie do zgrać. - odpowiedziała najpierw, chcąc go uświadomić o tym, że czasem miewała i takie zlecenia. Każdą swoją pracę traktowała dość poważnie.- Mara jest bezczelna, ale to dobra klacz. Nie sprawia problemów, chociaż bywa nieufna do ludzi i jest trochę przesadnie protekcyjna. Mamy siebie od małego, nie zostawiam jej praktycznie wcale. A jak już muszę zrobić coś sama, zwykle kręci się blisko. Potrafię, ale wystarczy mi namiot. Nie jestem.. - przerwała, gryząc się w język, żeby nie powiedzieć czegoś, co mogłoby zabrzmieć źle lub obraźliwie dla innych. Nie była księżniczką, nie potrzebowała łóżka czy komfortu, nie bała się ubrudzić lub spać na ziemi. - Nie potrzebuję wygód, a moje przenośne lokum jest przystosowane pod Marę. Więc chętnie rozbije się przy miejscu pracy, zwłaszcza że lubię nocą pracować.
Zakończyła z uśmiechem, mając nadzieję, że nie będzie miał nic przeciwko takiemu rozwiązaniu i zastanawiając się, czy mężczyzna polubi się z jej Abraksanem. Wydała z siebie mruknięcie zastanowienia, gdy zapytał o umowę. Powinna o coś zapytać? - Właściwie to nie wiem, chyba nie? Przyznam Ci się, zawsze pracuję sama na zlecenia, nigdy nie podpisywałam umowy, ale nie znalazłam tu nic o duszy, czy — nie wiem, o zapewnianiu rozrywek cielesnych, wiec chyba okay.
Nie mówiła oczywiście poważnie, maskowała jedynie humorem brak swojego doświadczenia w tej kwestii. Owszem, czasem zlecała coś w kuźniach, sklepach z eliksirami, czy kupowała artefakt, ale nijak to się miało do tej formy pracy, której chciała spróbować.
- W dzisiejszych czasach ludzie przesadzają z jej pokazywaniem. - wzruszyła delikatnie ramionami z westchnięciem, bo egoizmu i wywyższania się nie lubiła. Ona sama była dziewczyną raczej prostą, żadna z niej dama, a pomimo krwi, nigdy nie traktowała gorzej mugoli lub czarodziejów, którzy wywodzili się z ich świata. To było wspaniałe, że mogli wymieniać się wiedzą i wynalazkami! W myślach miał jednak trochę racji, kobietom niestety nie wypadało. I to więcej, niż tylko emanować pewnością siebie.
- Ma więc szczęście, że się nim poniekąd opiekujesz. To niesamowite, że wywołuje duchy! Nie mogę się doczekać, aż zobaczę go w akcji. - wyznała szczerze, na co zresztą wskazywał ton jej głosu i mina. Z Pandory łatwo było czytać, oczy zdradzały wszystko. Intrygowały ją osoby o takich unikalnych umiejętnościach, chociaż skłonności do uzależnień wydawały się Pandorze dość niebezpieczne przy duchach. Wiele razy widziała, jak Czarodzieje osiągają dno przez hazard i chęć czucia adrenaliny, zastawiali dom, czasem nawet próbowali żony, czy dzieciaki. Dla jej ojca był to chleb powszedni.
- Hazardzista, czekolada, kawa z odrobiną tytoniu. Okay, znam już wasze słabe punkty. - brzmiała pomimo trudnego temu dość pogodnie, na próżno było szukać w niej smętów i jakiegoś zamartwiania się na zapas. Wizja walki o ostatnią czekoladową żabę i ich uzdrowicielki, której przecież nigdy nie widziała, zagościła w jakiś sposób w jej umyśle i roześmiała się pod nosem, kręcąc głową znad dokumentów. Wyglądały dobrze, nie widziała żadnego haczyka i punktu, który byłby potencjalnie niebezpieczny. Zakres obowiązków też był odpowiedni przy zarobkach, ale te były dla Prewettówny sprawą drugorzędną. Gdy zaczął mówić, wbiła w niego czekoladowe spojrzenie.
- Rozumiem, brzmi dobrze. Mam kilka zleceń na mapy nieba, ale będę w stanie do zgrać. - odpowiedziała najpierw, chcąc go uświadomić o tym, że czasem miewała i takie zlecenia. Każdą swoją pracę traktowała dość poważnie.- Mara jest bezczelna, ale to dobra klacz. Nie sprawia problemów, chociaż bywa nieufna do ludzi i jest trochę przesadnie protekcyjna. Mamy siebie od małego, nie zostawiam jej praktycznie wcale. A jak już muszę zrobić coś sama, zwykle kręci się blisko. Potrafię, ale wystarczy mi namiot. Nie jestem.. - przerwała, gryząc się w język, żeby nie powiedzieć czegoś, co mogłoby zabrzmieć źle lub obraźliwie dla innych. Nie była księżniczką, nie potrzebowała łóżka czy komfortu, nie bała się ubrudzić lub spać na ziemi. - Nie potrzebuję wygód, a moje przenośne lokum jest przystosowane pod Marę. Więc chętnie rozbije się przy miejscu pracy, zwłaszcza że lubię nocą pracować.
Zakończyła z uśmiechem, mając nadzieję, że nie będzie miał nic przeciwko takiemu rozwiązaniu i zastanawiając się, czy mężczyzna polubi się z jej Abraksanem. Wydała z siebie mruknięcie zastanowienia, gdy zapytał o umowę. Powinna o coś zapytać? - Właściwie to nie wiem, chyba nie? Przyznam Ci się, zawsze pracuję sama na zlecenia, nigdy nie podpisywałam umowy, ale nie znalazłam tu nic o duszy, czy — nie wiem, o zapewnianiu rozrywek cielesnych, wiec chyba okay.
Nie mówiła oczywiście poważnie, maskowała jedynie humorem brak swojego doświadczenia w tej kwestii. Owszem, czasem zlecała coś w kuźniach, sklepach z eliksirami, czy kupowała artefakt, ale nijak to się miało do tej formy pracy, której chciała spróbować.