Podobnie jak w przypadku pojedynku magicznych, tak i tutaj obie strony miały szansę pokazać swoje prawdziwe oblicze. W walce nie zawsze był czas na wykalkulowanie wszystkich zagrożeń i określenie, czy oponent posiada jakieś nietuzinkowe umiejętności. Trzeba było zdać się na własne zdolności, wiedzę i zacząć naprawdę wierzyć w możliwości własnego ciała. Dla tych, którzy poświęcili wiele lat na dopracowanie tych elementów do perfekcji, podjęcie się takowej próby mogło być nadzwyczaj satysfakcjonujące. Nawet Erik nie mógł zaprzeczyć, że czuł się dobrze, kiedy po prostu walczył i nie musiał się przejmować potencjalnymi konsekwencjami.
W pracy zawsze miał z tyłu głowy te wszystkie przepisy, moralność i niemożliwą do odpędzenia myśl, że jedno nieodpowiednio użyte zaklęcie może nie tylko narazić czyjeś zdrowie i życie, ale także zniszczyć jego własną karierę. Niektórzy ludzie łatwo by się złamali pod taką presją. A teraz, z wojną domową na ich progu? Może nawet więcej. Przyjacielski pojedynek, chociaż podszyty rywalizacją, był odświeżający. Walczyli dla samych siebie, aby doskonalić swoje umiejętności i mobilność ciała. W pogmatwany sposób było to doświadczenie, które sprawiało, że Longbottom czuł się bezpiecznie. Doceniał to, zwłaszcza że przebywał w szacownym towarzystwie Geraldine.
Gdy zobaczył błysk w oczach kobiety tuż po tym, jak zadała mu cios, jego oskarżycielskie spojrzenie nieco zelżało, jakby starało się przekazać, że nie jest tak źle. Po prostu dramatyzował. Jeśli ten gest nie dał wyraźnego sygnału, że nie został aż tak skrzywdzony, to próba ataku na pewno mogła utwierdzić Yaxley w przekonaniu, że Erik nie miał zamiaru się poddać i nie planował padać na kolana, aby wywiesić białą flagę.
— Zaczynam rozumieć, co zauważyła w tobie Brenna — skomentował naprędce, gdy Ger sparowała jego uderzenie.
Zauważył, że wymach szpady nie był zbyt przemyślany i go minął, jednak i tak odskoczył, po czym... przyjął ruch oręża na swoją szpadę. Zaparł się nogami, napierając na szpadę przyjaciółki. Mała próba sił? Kto kogo zdominuje w tej rozgrywce? Kto wie, może któraś szpada nawet pofrunie w powietrze pod naporem siły drugiej strony?
Akcja nieudana
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞