1972, Wiosna - Beltane - W ogniu widzieli koniec VI

Brenna znajdowała się i tak kawałek dalej od Atreusa i śmierciożercy – mimo to poruszyła się odruchowo, zwiększając odległość od wielkiej ręki.
Nie ruszyła się jednak całkowicie poza zasięg golema. Nie mogła uciekać, kiedy ta wielka skorupa stanowiła zagrożenie dla innych.
Brennie tak naprawdę nie byłoby ani trochę żal śmierciożercy. Podpalił ją i, przede wszystkim, próbował naszpikować jej kuzynkę palami. Nie próbowała go odczarować - to byłoby szaleństwo, bo prawdopodobnie natychmiast zaatakowałby Atreusa albo ją samą, a był cholernie kłopotliwym przeciwnikiem.
Mimo to przynajmniej podjęła próbę nie pozwolenia, aby śmierciożerca został po prostu rozgnieciony. Skupiła się jednak nie tyleż na nim, co na samym golemie, który miał spore szanse stać się niebezpieczny także dla innych toczących walki w pobliżu. Wycelowała w niego, starając się wywołać wybuch, który go uszkodzi. Jak najbardziej, chociaż chwilowo priorytetem była ręka, używana do prób rozgniecienia, aby zapobiec uderzeniu w unieruchomionego.

I akcja: odsunięcie się kawałek poza zasięg ciosu

II akcja: kształtowanie, próba rozwalenia ręki golema, by nie zmiażdżył dzbanowiercy

Rzut PO 1d100 - 46
Sukces!