30.10.2022, 21:34 ✶
— Ależ oczywiście, że spałem — być może kłamstwo wyszłoby mu całkiem zgrabnie, gdyby nie to, że w międzyczasie postanowił posłodzić kawę i sięgnął po solniczkę, a następnie wsypał połowę jej zawartości do filiżanki, jednej z tych, które dostali od Eden z okazji ślubu. Napis po wewnętrznej stronie trzymanego przez niego porcelanowego naczynia głosił uprzejmie wypierdalaj. Upił kolejny łyk i dopiero wtedy zdał sobie sprawę ze swojej pomyłki; zamierzał jednak robić dobrą minę do złej gry i nawet posłał Eunice uśmiech, zupełnie tak, jakby picie słonej kawy było najnormalniejszą rzeczą pod słońcem.— Jak zabity. A ty coś jadłaś? — odbił pałeczkę, a potem spojrzał na jej bladą twarz, a potem omiótł wzrokiem prawie pusty stół oraz kuchenne blaty i westchnął ciężko. Oczywiście, że przygotowała sobie nic na śniadanie.
— Bez względu na to, na co się zdecydujesz, musisz jeść — rzekł łagodnie, może nieco zbyt protekcjonalnie, choć nie miał na myśli niczego złego. Wyjął z lodówki jajka - jedno przy okazji upadło mu na podłogę, lecz podobnie jak w przypadku kawy, z kamienną twarzą udawał, że tak miało być - rozpuścił na patelni kostkę masła (całą), a następnie wbił to środka prawie całą wytłaczankę, nie licząc tej jednej nieszczęsnej rozbitej sztuki, która czekała na podłodze na posprzątanie. Być może gdzieś po drodze wpadła mu do środka skorupka, ale się tym nie przejmował; więcej białka dla Eunice, które powinna teraz jeść za dwóch, albo może nawet i trzech. W ich rodzinach były skłonności do ciąż mnogich.
— Dobrze, że dziś sobota — rzucił beztrosko, mieszając swój kulinarny specjał. Trochę soli, trochę pieprzu, odrobinka szczypiorku i śniadanie gotowe.
— Bez względu na to, na co się zdecydujesz, musisz jeść — rzekł łagodnie, może nieco zbyt protekcjonalnie, choć nie miał na myśli niczego złego. Wyjął z lodówki jajka - jedno przy okazji upadło mu na podłogę, lecz podobnie jak w przypadku kawy, z kamienną twarzą udawał, że tak miało być - rozpuścił na patelni kostkę masła (całą), a następnie wbił to środka prawie całą wytłaczankę, nie licząc tej jednej nieszczęsnej rozbitej sztuki, która czekała na podłodze na posprzątanie. Być może gdzieś po drodze wpadła mu do środka skorupka, ale się tym nie przejmował; więcej białka dla Eunice, które powinna teraz jeść za dwóch, albo może nawet i trzech. W ich rodzinach były skłonności do ciąż mnogich.
— Dobrze, że dziś sobota — rzucił beztrosko, mieszając swój kulinarny specjał. Trochę soli, trochę pieprzu, odrobinka szczypiorku i śniadanie gotowe.