Przyznać się czy nie? To była kwestia, którą nie bardzo chciał się dzielić, a trzy setki wódki wcale nie pomagały się z tym przemóc - Nie ważne. Mniejsza o to - próbował zbić temat aby tylko go nie kontynuować. Pandora chciała za dużo wiedzieć jak zwykle i dalej drążyła temat zamiast mu po prostu odpuścić. Czy nie powinna była się cieszyć, że sprawy potoczyły się w ten, a nie inny sposób?
Prewettówna nie powinna była się przyzwyczajać do tego łapania za rękę, ponieważ była to tylko jednorazowa akcja. Tak to wszystko sobie tłumaczył Hjalmar aby chociaż trochę wytłumaczyć się przed samym sobą. No właśnie... przed sobą czy małym, rzemykowym sędziom? To była druga sprawę, której należało się przyjrzeć w wolnej chwili - Żebym ja Cię zaraz nie porwał... - zagroził moment przed tym zanim skierował się w kierunku ich docelowego miejsca - Uznam to za komplement - oznajmił, ignorując kwestie jest "straszności". Czy jej się obawiał? Może lekko - bał się do czego może być jeszcze zdolna jako, że nie było chyba rzeczy, która była w stanie jej powstrzymać... Rzeczy po za otwartymi zbiornikami wodnymi, których akurat bała się jak ognia.
Nordgersim nie spodziewał się, że tego wieczoru skończy tak porobiony, ponieważ przeważnie to mu się "nie zdarzało". Zazwyczaj to on zbierał pozostałych imprezowiczów, a wszystko wskazywało, że tym razem to jego trzeba będzie zebrać. Nie pozostawało nic innego jak życzyć powodzenia Pandore jako, że Hjalmar po prostu swoje ważył... A pół przytomny, na pewno nie będzie zbytnio skory do pomocy - Nie... Nie jestem głodny... - stwierdził, walcząc ze swoją głową, która respektowała prawa grawitacji ku jego złości. Każda próba utrzymania jej na górze kończyła się tym samym - jej mimowolnym spadkiem na dół i tym samym przechyleniem ciała do przodu - Najlepsza... - dodał, próbując po raz kolejny pokonać fizykę ale to nierówne starcie zakończyło się jego sromotną porażką.
- Nie powiedziałem tego... - przyznał wskazując na Turczynkę palcem - To Ty powiedziałaś... Ja tylko stwierdziłem, że była... Lepsza od Lizy... - dodał, korzystając z podparcia w postaci Pandory. Normalnie ulga, że weź... Przechylił głowę w ten sposób aby ta była w stanie spocząć na barku Prewettówny. Dobrze, że postanowiła mu zabrać to jedzenie jako, że on sam nie był w stanie go po prostu spożyć - przecież "nie był" głodny - A co ma z nią być? - odparł, posłusznie wykonując jej zalecenie i otworzył buzię jak małe dziecko. Brakowało tylko aby powiedziała mu, że "samolocik leci" - Żyje przecież, więc nie wiem co ma z nią być... - przyznał lekko mlaszcząc, ponieważ właśnie przystąpił do przegryzania posiłku.
Każdą porcję jaką mu podała, zjadł niczym dzielny pacjent, który nawet nie wybrzydzał. Pewnie gdyby podała mu tych "owoców" morza to nawet by się nie zorientował w swoim stanie - No jak to kto...? - zapytał ślęcząc nad kubkiem z herbatą. To nie wódka... Próbujesz mnie oszukać? Przyjrzał się Pandorze z pewnym wyrzutem ale przecież nie mogła wiedzieć o co mu chodzi jako, że jej nie powiedział - A może taka europejsko... Orientalna? I co teraz? - stwierdził, odchylając do tyłu aby móc na nią spojrzeć. To jednak był błąd, ponieważ kiedy tylko przestał podpierać się o Prewettówne, od razu zaczął się kręcić na lewo i prawo.
- Ja się deszczu nie boję... Mogę tu całą noc siedzieć.. A jak ten deszcz jest taki cwany to zaraz go wyjaśnię... - przyznał, a moment później wstał i zaczął wyszukiwać tego tajemniczego "deszczu" jakby co najmniej chciał go rzeczywiście pobić. Pojawia się tylko jedno pytanie - czy złą pogodę dało się skrzywdzić? I czy to ona w pewien sposób nie niszczyła ludzi? - Nie... Brzydko tutaj... I śmierdzi... W domu mam ładniej i lepiej... I cieplej... I piec mam... I wrzosy mam... - rozłożył ręce, spoglądając w górę - Kurwa dlaczego wylądowałem w tej Wielkiej Brytanii... - wykrzyczał w eter, nie oczekując jednak odpowiedzi od nikogo bo przecież to była decyzja jego i jego ojca.