Marquez nie był fanem kuchni, ale wszelkie nowe urządzenia do przygotowania posiłków zyskiwały jego uwagę. Niedawno spacerując po Londynie natknął się na mężczyznę rozdającego zaproszenia na spotkanie reklamowe tajemniczego wynalazku. Nazwa Thermomix kojarzyła się z mieszaniem i temperaturą. Czy chodziło o mikser, który od razu piekł ciasto? Brzmiał dość abstrakcyjnie, ale Ururu mało się znał na pieczeniu. Podkradł zaproszenie, które okazało się być na dwie osoby. Tak się składało, że znał kogoś, kto chętnie by się z nim wybrał.
Ururu był zawiedziony spotkaniem. Prowadzący niesamowicie chwalili wielofunkcyjne urządzenie, ale na jego szczegółowe pytania dotyczące spraw technicznych mieli zaskakująco niską wiedzę.
— Może powinniśmy spróbować zrobić coś takiego dla czarodziejów? — Rzucił propozycją, gdy po prezentacji kierowali się w stronę ulicy Pokątnej. — Przygotowanie pełnego posiłku jest pracochłonne nawet z użyciem magii. Gdyby tak dało się włożyć składniki do kociołka i potem wyciągnąć gotowe danie... Moglibyśmy nawet ulepszyć mugolską wersję dodając funkcje automatycznego dodawania kolejnych składników.
Bardzo się podekscytował pomysłem i nawet jeśli Sam się nie zgodzi, Marquez już wiedział, nad czym będzie siedział kolejne dni.