Pasja była bardzo ważna w życiu. Trixie również się nią kierowała, chociaż zakres jej zainteresowań mocno różnił się od tych Christophera. Uważała jednak, że warto jest robić i zajmować sie tym, co faktycznie nas ciekawi. Ona nie była artystyczną duszą, co wcale nie oznaczało, że nie miała innych pasji. Zawsze uważała artystów za trochę oderwanych od rzeczywistości i raczej nie do końca istotnych, w końcu nie mogli pomóc im własnymi rękoma przywrócić pełni władzy w czarodziejskim świecie. Tyle, że teraz zaczynała też rozumieć, że nie wszyscy musieli być jej podobni. Każdy mógł znaleźć swoją dziedzinę i się w niej rozwijać. Tacy jak Christopher również zapewniali czystokrwistym czarodziejom pewną wyjątkowość. Nikt inny bowiem nie mógł nosić takich pięknych szat, wyróżniali się dzieki nim.
- Wiele rzeczy składa się na ten efekt końcowy, który zamierzasz osiągnąć. Musisz być bardzo szczegółowy. Zaczynam trochę rozumieć na czym to polega. - Przynajmniej tak się wydawało. Docierał do niej ten ogólny sposób działania, chociaż sama pewnie nigdy w życiu nie odnalazłaby się w podobnym zajęciu. Nie była cierpliwa, nudziły ją kolory, czy dbanie o najdrobniejszy detal.
- Tacy jak ty nie popełniają błędów. - Nie do końca o to jej chodziło. Spodziewała się bardziej, że po prostu wejdzie do tego domu mody, złapie pierwszą, lepszą sukienkę i wyjdzie. Było to dla niej miłe zaskoczenie.
- Podoba mi się to podejście. Tacy jak my zasługują na wszystko, co najlepsze. - Miała wrażenie, że wiele ich łączy. Czuli wyższość nad większością społeczeństwa, pewnie miało to związek z tym, w jaki sposób zostali wychowani. Trixie lubiła przebywać wśród osób, które były świadome swojej pozycji na tle reszty społeczeństwa.
- Możesz być pewien, że daleko mi do zadowalania się byle czym. - Mimo wszystko te materiały zrobiły na niej wrażenie, była ciekawa, jak będzie prezentowała się całość. Wydawało się jej, że Christopher może ją jeszcze czymś zaskoczyć. Był bardzo pewny siebie, widać było, że ta dziedzina jest jego konikiem.
Obserwowała uważnie, jak suknia się zmienia. Rosier teraz zaczął pracować nad krojem. Miała wrażenie, że każdy fragment zaczyna leżeć idealnie. Na dole pojawiły się kwiat, róże, które w zasadzie dodawały temu wszystkiemu charakteru. - Oczywiście, szkoda by było, żeby nieudolnie dobrana biżuteria popsuła cały efekt. - Pamiętał o wszystkim, nawet o tych srebrnych niciach, o których wspomniał na samym początku. Trixie miała wrażenie, że uda mu się stworzyć coś bardzo wyjątkowego.
Kiedy pojawiło się przed nią lustro bardzo dokładnie się w nim przejrzała. Faktycznie był to tylko projekt, stworzony przy pomocy czarów, ale świetnie przedstawiał to, co zamierzał stworzyć Christopher. Uśmiech pojawił się na jej twarzy, bo naprawdę była zadowolona z tego, co zrobił. - Myślę, że to jest dokładnie to, czego szukam. - Dodała jeszcze. - Kiedy mogę przyjść na kolejne przymiarki? - Dodała jeszcze schodząc ze stołka, bo chyba wszystko już dogadali. Gdy uzyskała odpowiedź skinęła jeszcze głową. Podziękowała Rosierowi za wszystko, po czym udała się do wnętrza domu mody, a później do wyjścia.