Teraz z ręką na sercu mógł powiedzieć, że Laurent przechodził samego siebie. Począwszy od przetrzymywania jego sówki a skończywszy na próbach udobruchania go. Całkiem skutecznymi, jeśliby przymknąć oko na to jak w rzeczywistości wyglądały ich relacje oraz po uwzględnieniu wszystkich zawirowań w życiu Philipa, które po raz pierwszy odbiły się rykoszetem na kimś innym.
Gdyby nie konieczność odzyskania swojej sowy to naprawdę nie pokazałby się pod tym adresem w tak krótkim czasie, który upłynął od ich ostatniej rozmowy. Dziesięć dni to może wystarczająco dużo czasu na to, aby pewne rzeczy przemyśleć, ale zdecydowanie za mało aby zacząć wprowadzać wszystkie niezbędne zmiany w swoim życiu. Wszystko to wolał przemilczeć. Sporym ułatwieniem było to, że nie został o nic zapytany.
— Jeśli starasz się mnie udobruchać to jesteś na dobrej drodze. — Wymruczał w odpowiedzi na ten niewinny, być może pełen fałszywych nut świergot. Ze swojej strony nie zamierzał pytać, czy faktycznie byłby wyczekiwany w zupełnie innej sytuacji. Nie zamierzał burzyć kolejnych granic w ich obowiązującym do tej pory układzie. Mogłoby to skutkować jego całkowitym zawaleniem. Nauczony doświadczeniem dobrze wiedział, że to naturalna kolej rzeczy w tego typu relacjach. Tym razem nie uwolnił swojej dłoni od dotyku kochanka, jednak też go nie podtrzymał gdy dotarli go gabinetu.
— Powiedziałbym, że słodsza — Wyraził swoje zdanie odnośnie sówki, nie przestając się uśmiechać w ten sposób. Uchwycił nawet spojrzenie blondyna, pełne tych psotnych iskierek niczym refleksy wywołane przez promienie słońca na powierzchni morza. Było to nad wyraz trafne porównanie.
— Jeszcze od tego sam zostałbyś sową. I wtedy faktycznie doprowadziłbyś to miejsce do ruiny. — Pozwolił sobie zażartować w ten sposób, luźno nawiązując do animagii. Tak naprawdę Laurent nie musiał się niczym martwić, bo animagiem nie zostawało się od wydawania takich samych odgłosów jak sowa. Jedynie może być to dziwnie odebrane przez otoczenie. Doskonale wiedział, że Laurenta było stać na zakupienie sobie kolejnej sowy. Nie mówił tego poważnie. Przynajmniej nie w tym momencie. Nieszczególnie lubił dawać komukolwiek prezenty bez okazji, stanowiące realne korzyści dla osób zaznajomionych z nim.
— Też tak sądzę. Niech na razie się przytulają — Postanowił dać obu sowom trochę czasu dla siebie, skoro najwyraźniej potrzebują towarzystwa innej sowy. To wyjątkowo inteligentne stworzenia.