Dotrzymał słowa. Zapowiedział, że pojawi się po nią w Yule. Była niesamowicie podekscytowana. Zastanawiała się, w jaki sposób zaskoczy ją tym razem. Nie mogła doczekać się tego, aż go zobaczy. Zastanawiała się, czy właściwie wypadało, żeby tak się ciszyła z tego spotkania. Może to był moment, w którym powinna przestać zastanawiać się nad tym, co wypada, a co nie. Wreszcie dać ponieść się chwili? Niedługo pewnie zobaczy, czy pozwoli sobie na chwilę zapomnienia.
Tegoroczne Yule dłużyło jej się niemiłosiernie. Czas mijał wyjątkowo powoli, ale zazwyczaj tak jest, gdy się na coś bardzo czeka. Starała się zachowywać jak zawsze, trudno jednak było nie zauważyć, że coś wisi w powietrzu. Zjadła wszystkie potrawy, które musiała skosztować, złożyła świąteczne życzenia, komu wypadało, zabawiała swoją osobą całą rodzinę. Wreszcie udało jej się wymknąć do domu. Wspominała rodzicom, że ma do załatwienia pewną naglącą sprawę. Ufali jej na tyle, że wierzyli w to, że jest rozsądna i raczej nie będzie robić nic głupiego. Młodej damie nie wypadało się szlajać o tej porze, jednak nigdy nie dała im powodu do tego, żeby zwątpili w jej zamiary.
Trixie miała na uwadze to, że Tony wspominał, żeby ubrała się ciepło. Nie miała pojęcia, co planuje, jednak zamierzała się dostosować do jego wymagań. Nie chciała też zmarznąć. Ubrała się więc w grube, wełniane spodnie w kolorze butelkowej zieleni, o tej porze mogły wydawać się czarne. Nałożyła również brązowy golf, który zawsze skutecznie chronił ją przed zimnem. Swoje czarne włosy zaplotła w dwa warkocze, żeby nad nimi zapanować, łatwiej też było w ten sposób schować je pod czapką - czerwoną, wyglądała w niej trochę jak krasnal. Nie było to jednak ważne - miało jej być ciepło. Kiedy założyła granatowy płaszcz naciągnęła na swoje dłonie długie, skórzane rękawiczki, postawiła również na ciężkie trzewiki, skórzane. Ważne było, żeby w stopy również było jej ciepło. Mogła już opuścić rodzinny dom. Zrobiła to punktualnie o godzinie dwudziestej drugiej.
Śnieg skrzypiał pod jej nogami, kiedy szła przed siebie. Rozglądała się uważnie w poszukiwaniu swojego towarzysza. Nie trwało to długo, bardzo szybko zauważyła jego sylwetkę. Nie dało się go pomylić z kimś innym. Prezentował się idealnie, chociaż zupełnie inaczej niż podczas balu. Zbliżyła się do mężczyzny szybkim krokiem. Ten motor o który się opierał nieco ją zaniepokoił jednak o tym nie wspomniała. - Obiecałam, nie mogło więc być inaczej. - Uśmiechała się do niego zupełnie szczerze. Zarumieniła się, gdy ujął jej dłoń. Był w tym wszystkim taki taktowny, mimo to czuła, że jest w nim coś niesfornego.
- Można tak powiedzieć. - Święto, jak każde inne. Tyle, że jego zakończenie miało być czymś nowym. - Trochę mi się dłużyło, czekałam na tą dwudziestą drugą. - Nie zamierzała tego przed nim ukrywać. Powinien wiedzieć, że zależało jej na tym spotkaniu. - Zawsze jestem grzeczna, dzięki temu mogę więcej, a jak Twoje święta? Zadowolony ze spotkania z rodziną? - Czy była tego ciekawa? Właściwie nie do końca, ale przyzwoitość powodowała, że wypadało zapytać.