[6 maja 1972, Pogrzeb D.Longbottoma] Kaplica na cmentarzu w Dolinie Godryka

Avelina zwlekała z podejściem do Longbottomów. Nie lubiła takich sytuacji, nie lubiła przebywać w takich tłumach. Zdecydowanie wolałaby podejść do nich na osobności, z dala od oczu innych. Wiedziała, że takie dni nie są przyjemne, a ludzie w żałobie woleliby ten czas spędzić wśród rodziny, a nawet samotności. Paxton zdecydowanie wolałaby zamknąć się w swoim pokoju, schować pod kocem i nie wychodzić, nie stać tu i udawać, że wszystko będzie dobrze, że się pozbiera i będzie nadal tą samą osobą. Zostawiła w końcu wieniec w odpowiednim miejscu i podeszła najpierw do Danielle, którą bez słowa po prostu uścisnęła, następnie jej siostrę i kuzynostwo, a starszym członkom ich rodziny uścisnęła dłoń. Niewiele mówiła, bo nie było odpowiednich słów, które ukoiłyby ten ból, więc po prostu wykonała odpowiednie gesty wsparcia, a potem wycofała się i przeniosła pod ich rezydencję. Czuła się dziwnie pusto, wiedziała, że każde z tych osób straciło cząstkę siebie, a ona sama nie wiedziała jak się zachować. Gdy dostrzegła Brenne podeszła do niej, aby zaproponować jej pomoc w ogarnianiu tego miejsca i ludzi, aby ich wszystkich odciążyć. Może tak pokaże im swoje wsparcie. Gesty, Avelina składa się z gestów, a nie słów, więc wiedziała, że w ten sposób będzie łatwiej pokazać im to, że jest dla nich.