24.09.2023, 16:44 ✶
Wytrąceniom równowagi nie było końca, gdyż gest Laurenta sprawił, że przypomniałem sobie ze zgrozą dzień, kiedy odnalazłem go małego smarka przy martwej matce. Wtedy też ścisnął biedny moją marynarkę małymi piąstkami, jak gdyby odnajdywał we mnie kotwicę na cały ból tego świata, może myślał, że jestem w stanie wszystko cofnąć, uratować nieuratowalne, a ja mogłem tylko stać i patrzeć, patrzeć, a Zofia leżała tam blada, martwa, bez życia. Kochałem ją. Lorka również. Był owocem naszej miłości, pasji, pięknego zapomnienia. Nie mogłem pozwolić na to by stracić go podobnie jak Zofię. To było druzgocące, katastrofalne.
- Wiele przeszedłeś, jesteś bardzo emocjonalnym chłopakiem, ale to taka natura... Nie jesteś tylko silnym czarodziejem, ale wrażliwym selkie również, ale nie traktuj tego jako słabości. Odpowiednio wykorzystane będzie twoją potęgą - zauważyłem z pociechą. Dla niego, dla siebie. - I faktycznie, z tego też względu pływasz lepiej niż ktokolwiek. Nie zapominaj o tym - odparłem, stukając go w ramię na zaczepkę. Cieszyłem się, że wypił cały napar. Odpowiednie zioła naprawdę były w stanie zdziałać cuda.
- Możesz też to wykorzystać w razie kolejnego ataku. To co, że sztorm, że koszmar, że jakiś morderca... Jeśli będziesz świadomy, możesz przejąć kontrolę nas swoim snem, umysłem, umiejętnościami. Wtedy nie będziesz musiał się obawiać sztormu, bo będzie dla ciebie spokojną sadzawką. Ba!, będziesz mógł wciągnąć typa w bezdenny mrok. Nie jesteś bezradną selkie. Jesteś panem morza - kontynuowałem, chcąc pokazac mu, że na tę samą sytuację może spojrzeć z dwóch różnych perspektyw i w jednej z nich faktycznie mógł być ofiarą, ale w drugiej mógł być panem i władcą. Był Prewettem, więc miał to we krwi.
Przytuliłem raz jeszcze Lorka, po czym wstałem, zabierając od skrzata przenośny zestaw do pisania listów. Przysiadłem ponownie na przeciw Lorka i zacząłem pisać listy. Wpierw do Pana Dolohova, bo może nie opierałem całego swojego jestestwa na wróżbach, to jednak dobrze było co nieco wiedzieć, co tam w kartach było pisane. Drugi list skierowałem do Florence, bo też miała pewne umiejętności. Natychmiast dałem listy do ręki dla skrzata by nie zwlekał, tylko wysyłał.
- Zastanawiam się, czy pisać do Ministry Magii... Swoją drogą, przez najbliższe dni nocuj w domu. Tu nikt cię nie będzie podchodził, obserwował. Kevin o to zadba - zaproponowałem Lorkowi. Posiadłość była tak ogromna, że ktoś musiałby kluczyć i kluczyć by się odnaleźć w jej złożoności. Byłem pewien, że będzie tu najbezpieczniejszy, poza tym tym poszukamy też ochroniarza do ochrony we śnie i wtedy serio już nic nie będzie mu zagrażać.
- Wiele przeszedłeś, jesteś bardzo emocjonalnym chłopakiem, ale to taka natura... Nie jesteś tylko silnym czarodziejem, ale wrażliwym selkie również, ale nie traktuj tego jako słabości. Odpowiednio wykorzystane będzie twoją potęgą - zauważyłem z pociechą. Dla niego, dla siebie. - I faktycznie, z tego też względu pływasz lepiej niż ktokolwiek. Nie zapominaj o tym - odparłem, stukając go w ramię na zaczepkę. Cieszyłem się, że wypił cały napar. Odpowiednie zioła naprawdę były w stanie zdziałać cuda.
- Możesz też to wykorzystać w razie kolejnego ataku. To co, że sztorm, że koszmar, że jakiś morderca... Jeśli będziesz świadomy, możesz przejąć kontrolę nas swoim snem, umysłem, umiejętnościami. Wtedy nie będziesz musiał się obawiać sztormu, bo będzie dla ciebie spokojną sadzawką. Ba!, będziesz mógł wciągnąć typa w bezdenny mrok. Nie jesteś bezradną selkie. Jesteś panem morza - kontynuowałem, chcąc pokazac mu, że na tę samą sytuację może spojrzeć z dwóch różnych perspektyw i w jednej z nich faktycznie mógł być ofiarą, ale w drugiej mógł być panem i władcą. Był Prewettem, więc miał to we krwi.
Przytuliłem raz jeszcze Lorka, po czym wstałem, zabierając od skrzata przenośny zestaw do pisania listów. Przysiadłem ponownie na przeciw Lorka i zacząłem pisać listy. Wpierw do Pana Dolohova, bo może nie opierałem całego swojego jestestwa na wróżbach, to jednak dobrze było co nieco wiedzieć, co tam w kartach było pisane. Drugi list skierowałem do Florence, bo też miała pewne umiejętności. Natychmiast dałem listy do ręki dla skrzata by nie zwlekał, tylko wysyłał.
- Zastanawiam się, czy pisać do Ministry Magii... Swoją drogą, przez najbliższe dni nocuj w domu. Tu nikt cię nie będzie podchodził, obserwował. Kevin o to zadba - zaproponowałem Lorkowi. Posiadłość była tak ogromna, że ktoś musiałby kluczyć i kluczyć by się odnaleźć w jej złożoności. Byłem pewien, że będzie tu najbezpieczniejszy, poza tym tym poszukamy też ochroniarza do ochrony we śnie i wtedy serio już nic nie będzie mu zagrażać.