1972, Wiosna | 30 maja | Słońce i Księżyc - Nasza mała rzeczywistość

adnotacja moderatora

Rozliczono - Brenna Longbottom - osiągnięcie Życie to przygody lub pustka
Rozliczono - Erik Longbottom - osiągnięcie Badacz Tajemnic III

Słońce i Księżyc
30 maja 1972

( Wstęp do tego wydarzenia znajduje się pod tym linkiem, a niektóre informacje tam zawarte mogą nie powtarzać się w postach Mistrza Gry, dlatego proszę o uważną lekturę. )

~ ✶ ~

Od jutra amnezjatorzy mieli zacząć usuwać mugolom pamięć. Wszystko, co się zaczynało, musiało mieć swój koniec, taka już była kolej rzeczy, a jednak wielu czarodziejów uważało, że jest to w pewien sposób niesprawiedliwe. Kwitnące, zupełnie nowe i o wiele głębsze niż wcześniej relacje, jakie nawiązali ze swoimi sąsiadami, miały się tak po prostu z dnia na dzień zakończyć - jak mieli się z tym pogodzić? Z udawaniem, że nie przeprowadzili tych wszystkich rozmów, że nie zapoznali się tak dobrze, że nie zacieśnili dotychczasowych więzi. Słońce i Księżyc wznoszące się ponad ich głowami stały się pretekstem do bezpośredniejszych, zakazanych w świetle Międzynarodowego Kodeksu Tajności rozmów.

Zaraz to wszystko zniknie, przepadnie, jakby nigdy nie miało miejsca. Wy jesteście zbiorem ludzi, którzy postanowili zatańczyć na zgliszczach tych wspomnień.

Tego wieczoru, w majowej scenerii Doliny Godryka, wszechświat postanowił otworzyć swe cuda przed waszymi oczyma, ale doświadczyliście ich tylko wy. Ci, którzy zdecydowali się zebrać wokół rozpalonego na skraju Doliny pożegnalnego ogniska. Słońce powinno właśnie schować się za horyzontem, a zachodnie niebo zapłonąć odcieniami pomarańczu i różu, malując niepowtarzalny obraz na tle szczytów wysokich dębów, zamiast tego pozostało na swoim miejscu. Nie da się stosownie opisać tego, co doświadczaliście - wokół panował półmrok, ale widzieliście wszystko tak wyraźnie, jakby ktoś nałożył wam na oczy filtr. Noc wkroczyła powoli, przywodząc ze sobą ciszę. Sklepienie zaczęło się wypełniać gwiazdami, pojawiały się jedna po drugiej, jak białe klejnoty na niebieskoszarym tle. Tuż obok słońca pojawił się księżyc w pełni i wtedy to do was dotarło - widzieliscie wszystko tak, jak do tej pory widzieli to wyłącznie niemagowie. Nastał jeden z tych momentów, w których czuło się, że wszyscy jesteśmy częścią czegoś większego, czegoś wykraczającego poza nasze rozumienie świata - rzeczywistość była wielka, szeroka, nieskończona, to co widzieliście i znaliście, było tylko jej częścią, było waszą małą rzeczywistością.

~ ✶ ~

Zastana scena: kilka stołów ułożonych w podkowę, obstawionych różnymi krzesłami, które biesiadujący przynieśli ze swoich domów. Biały obrus, już w niektórych miejscach poplamiony, chociaż przyjęcie jeszcze się nie rozpoczęło. Kilka potraw, talerzyków, ciast i ciasteczek przyniesionych specjalnie na tę okazję, w fantazyjnych, czasami śmiesznych kształtach. Wszystko przygotowane w domach, z lokalnych zbiorów. Przyniesiony został również alkohol: nalewka z pigwówek i piwo z beczki po winie, smakujące tak cierpko jak się tylko dało. Mogliście swobonie się tym częstować.

W tle: ognisko. Nie tak wielkie jak podczas Beltane, poza tym... niewielu chciało w ogóle rozpalać dzisiaj ogień, bo wspomnienia sabatu wciąż ciążyły niektórym na umysłach jako wielka trauma. Inni korzystali z tego w najlepsze - bo to wreszcie była okazja do spojrzenia w ogień tak, żeby ich nie przerażał. Chcieli tańczyć w rytmie wygrywanym na lutni, na której zwykle popisywał się okoliczny grajek, w wiankach z kwiatów i chwastów zebranych z przyległej polany.

Ale jeszcze nie zaczęli, bo godzina, o której wszyscy mieli się tutaj zebrać, dopiero wybiła.

Jedzenie przyniesione przez graczy

Ognista Nalewka - wyjątkowy trunek, wyprodukowany przez jednego z miejscowych rzemieślników zaprzyjaźnionych z Godrykiem Longbottomem. Zestaw butelek pozostawionych na stole był wykonany z ciemnego szkła, zdobiony jasnymi wzorami. Na szkle znajdowała się skromna etykieta z nazwą nalewki i jej głównym składem. Trunek o smaku wiśni miał głęboki rubinowy kolor, a w jego zapachu można było wyczuć nuty cynamonu, imbiru i goździków. W smaku można było wyczuć nuty cynamonu, imbiru i goździków. W smaku było słodkie, jednak towarzyszył mu też pikantny posmak sprawiający, że każdy łyk rozgrzewał gardło i wnętrze ciała. Nalewka przyjemnie rozgrzewała ciało i rozbudzała zmęczone ciężkim dniem zmysły.

Słoik konfitur i czekolady z Miodowego Królestwa.

Surströmming - potrawa ze sfermentowanych śledzi, które jeszcze pół roku temu pływały w wodach otaczających Islandię. Pudełko było szczelnie zapakowane ze względu na charakterystyczny silny zapach, który unosił się z potrawy. Samo danie ma lekko słonawy posmak, chociaż zaleca się spożycie wraz z dodatkami takimi jak chleb Tunnbröd, cebula i ziemniak. Ze względu na bezpieczeństwo i niewiedzę tutejszej społeczności, na wierzchu została zamieszczona instrukcja - Chleb posmarować masłem, nałożyć kawałek ryby, trochę posiekanej cebulki oraz plaster ziemniaka. Można również wziąć kieliszek wódki i szklankę mleka. Napoje należy spożywać w takiej samej kolejności jak zostały wypisane (najpierw wódka, później mleko). Smacznego.

Pudding cytrynowy.

Shoarma - cienko pokrojone paski mięsa drobiowego i wieprzowego (bo takie Ginny dostała w Anglii), przyprawione w charakterystyczny sposób, nadający korzennego aromatu, podawane z sosem, warzywami i hummusem. Potrawę je się na talerzu, albo w plackach typu pita.

Bułeczki z pikantnym farszem oraz czekoladowe muffiny.

Dwa dwulitrowe termosy z kompotem z truskawek zebranych zeszłego lata w ogrodzie należącym do wiejskiej posiadłości Blacków w Oxfordshire.

Pudełko maślanych ciasteczek kupione tego samego ranka w Londynie.

Piersiówka Oddechu Bazyliszka - bimbru pędzonego przez pewnego staruszka z Doliny Godryka. Ta jednak ukryta jest w wewnętrznej kieszeni marynarki i czeka na odpowiedni moment, by zostać przekazana dalej.

Brennivín (z islandzkiego: płonące wino) - pochodząca z Islandii ziemniaczana wódka o kminkowym aromacie. Brennivín jest najbardziej popularnym wysokoprocentowym alkoholem produkowanym na Islandii. Brennivín podaje się schłodzony w kieliszku. Zawartość alkoholu wynosi 37,5%. Do dna!

Pączki - Na ramieniu miała wiklinową torbę pełną pączków, skorzystała z dosyć sprytnego przepisu - nie wiedziała, jakie smaki wybrać. Zaczarowała więc nadzienie tak, aby każdemu smakowało tak, jak najbardziej lubi.

Zasady

1. Wprowadźcie tutaj maksymalnie jedną swoją postać. Może to być postać drugoplanowa. Z oczywistych względów pierwszeństwo tutaj powinni mieć mieszkańcy Doliny (bo to sprawa lokalna), ale nie musicie się tym bardzo mocno sugerować - jeżeli ktoś chce przyjechać na to wydarzenie z Londynu, to może.

2. Wydarzenie dzielę na tury. Możecie wejść na nie w dowolnej turze i wyjść w dowolnej turze. W jednej turze możecie napisać do dwóch postów.

3. Nie wprowadzam limitów znaków w odpisie, ale proszę o wyraźne podkreślanie interakcji. Nie streszczajcie posta na dole, tylko używajcie opcji podkreślenia dla istotnych fragmentów - kiedy postać coś mówi, głośno kaszle, patrzy na kogoś, ciągnie go za kiteczki i tak dalej.

Dodatkowe informacje

Jako mistrz gry stworzę na potrzeby tej sesji kilka postaci niezależnych, ale wy również możecie je stworzyć. Na dole posta wejściowego umieśćcie wiadomość pozafabularną z krótkim opisem sąsiada, którego tutaj przyprowadziliście, a jego dialogi zaznaczajcie w swoich postach pochylonym tekstem.

Oprócz postaci niezależnej możecie w poście wejściowym opisać przyniesione przez siebie jedzenie. Post mistrza gry zostanie o to zaktualizowany.

Zapraszam do udziału. Jest to sesja bez zagrożenia zdrowia i życia postaci, jej koncepcją jest zamknięcie w temacie większej liczby osób i porozmawiania. Za pełny udział uczestnicy otrzymają okazjonalne odznaki oraz będą mogli odebrać odznakę za osiągnięcie Eutierria, jeżeli jeszcze jej nie posiadają.

Tura wejściowa trwa do 4 października.