Bardzo dobrze wiedziała, o czym mówił Cameron, tyle, że dla niej takie problemy nie były codziennością. Nie przywykła do takich rozważań. Nigdy nie brakowało jej pieniędzy, miała skarbiec po brzegi wypełniony galeonami. Mogła sobie zawsze pozwolić na to, na co tylko miała ochotę. Próbowała zrozumieć to, że nie wszyscy mieli tak łatwo jeśli chodzi o dobra materialne, ale nie szło jej to wcale najłatwiej. Szkoda, że Lupin nie chciał pójść na łatwiznę, ale z drugiej strony bardzo dobrze to o nim świadczyło, chciał być niezależny, nie liczyć tylko na jej bogactwo. - Jak chcesz Cami, wiesz, że mi to nie robi różnicy, prawda? Chciałabym po prostu, żebyśmy spędzali więcej czasu, a to by to ułatwiło. - To, czyli wspólne mieszkanie. Mogłaby nawet poprosić rodziców, żeby jej jakieś kupili, nie musieliby wtedy nic wynajmować, jednak martwiła się, że wtedy Cameron nie czułby się tam dobrze, bo byłoby to jej mieszkanie, a nie jego. Musiała pomyśleć, jak odpowiednie ugryźć ten temat, do jego urodzin było jeszcze trochę czasu, więc póki co nie kupi mu mieszkania jako prezentu urodzinowego. Nic nie szło po jej myśli.
- Też go widziałeś, prawda? - Zadała to pytanie w głos, żeby upewnić się, że nie zwariowała, chociaż chwilę wcześniej odpowiedział na jej słowa. Chciała jednak usłyszeć jasny komunikat, że nie tylko ona dostrzegła w tych krzakach Atreusa.
- Tak, on był i nagle rozpłynął się w powietrzu, jakby nigdy nic. - Również nie usłyszała w powietrzu charakterystycznego dźwięku, który towarzyszył teleportacji, to musiało być coś innego, tylko co? Na to pytanie póki co nie znała odpowiedzi.
- Tak, tak jakby jego ciało nie do końca tutaj było. - Zgodziła się ze stwierdzeniem Lupina, ale ten cały Bulstrode chyba nie umarł. Słyszała o tym, że podczas Beltane działy się dziwne rzeczy, kilkoro z jej współpracowników gdzieś tam zniknęło, później pojawili się jacyś inny, ale nie umarli. To nie mógł być duch, tylko coś zupełnie innego.
- Może jakaś projekcja? Pojawił się tu podczas swojego snu, a ciało było gdzieś indziej? Da się tak w ogóle? - Dzieliła się z przyjacielem wszystkimi pomysłami, które przychodził jej do głowy, czy były one słuszne i w ogóle była szansa, że coś takiego mogło się wydarzyć? To już zupełnie inna sprawa. Miała nadzieję, że Cameron jej nie wyśmieje.
Wood szła na równi z Cameronem i ona także nachyliła się, żeby przyjrzeć się miejscu, w którym chwilę wcześniej mrygnął jej Bulstrode. Na trawie jednak nie było widać żadnych śladów. - Jakby tutaj nikogo nie było. - Podzieliła się z nim swoim spostrzeżeniem.