01.11.2023, 22:22 ✶
Może jednak mogłem się tak nie opychać w towarzystwie Flynna, bo kiedy tak niewinnie, dla zabawy przechadzał się przez przyczepę Elaine, to serce z tego szaleństwa i całego zachwytu zaczęło mi podchodzić do gardła i niemalże się zakrztusiłem. Niemalże. Musiałem przełknąć kilkukrotnie i popić herbatką żeby zachować jakąś normalność z tym jedzeniem. A popiłem jeszcze raz, srogo tą herbatą, kiedy na dodatek wspominał o tej piżamie... Wariactwo totalne. Aż żałowałem, że dzisiejszą noc obiecałem spędzić z Elaine, bo mi się fantazyjne tutaj wizje załączyły i... MUSIAŁEM BYĆ DOROSŁYM, ODPOWIEDZIALNYM CZŁOWIEKIEM ZA CAŁĄ TĘ HAŁASTRĘ. Bóg, ojciec, obserwator, zarządca.
Poza tym... Flynn, człowieku, jak miałem zeżreć tę zupę, kiedy mi się na ramieniu opierałeś i byłeś tak blisko. Z tą bliskością to mi kompletnie nie przeszkadzało. Już miałem go nawet wziąć na kolana czy coś, przy okazji też wlać w niego tę zupę Elaine, bo szkoda było by się zmarnowała i przede wszystkim by Elaine nie było przykro. Niemalże to zrobiłem... Tylko mi się załączył wewnętrzny czujnik kłopotów. Coś się naszej małej rudej Elce nie spodobał ten pomysł chyba... Coś było nie tak ewidentnie, ale przy obecności Flynna, kiedy był przy mnie tak blisko, miałem problemy ze skupieniem.
- Przypomnę ci, kociaku, że Elaine została dziś w nocy zaatakowana... Może to za mocne słowo, ale był tu jakiś nawiedzony oblech. Włamał się właśnie przez okno - pragnąłem zauważyć, przypomniałem właściwie, bo to też było na tej naszej mini odprawie, kiedy mówiłem o zachowaniu zwiększonej czujności. I to, co prawda, nie było te same okno, przez które chciał wtargnąć tu Flynn, ale widać, że wszystkie okna najlepiej byłoby zakratować.
Dobra, jednak trzeba było odłożyć łyżkę. Niestety. Ubolewałem, ale co się odwlecze, to nie ucieczce. Odtrąciłem - niestety - ramieniem rękę Flynna, bo musiałem wstać. Miałem nadzieję, że ten mój kot-romantyk-już-nie-kurwikleszcz-choć-może-trochę-wciąż zrozumie. Wstałem i od razu pstryknąłem palcami by skupić uwagę Elaine na sobie. Uniosłem ręce, chcąc ją uspokoić. Nie było co panikować.
- Nie chcesz krat, rozumiem - powtórzyłem właściwie za nią. Ja byłem serio wyrozumiały i spokojny w takich sytuacjach, mimo że chciałem ją do tego przekonywać całym sobą, bo to super pomysł był. Nie chciała jednak krat, ja to rozumiałem i szanowałem jej decyzję. Coś mi nawet mówiło, że to tylko pogorszyłoby sytuację. Obstawiałem, że miało to związek z jej nietypową przypadłością... Właściwie, to się nawet nie dziwiłem, że tak zareagowała. Nawet nie pomyślałem o tym, ale też na przykład dla mnie to nie byłby problem, żeby mieć kraty w oknach... - Nie będzie krat. Wymyślimy coś innego, okej? - zaproponowałem, przytulając ją do siebie. Pogłaskałem ją po plecach by nie czuła się jak za kratami. Nikt jej za kratami nie zamykał.
- Może w takim razie... jakieś pułapki wokół wozu? Co ty na to, Flynn? - zaproponowałem, bo mnie nagle olśniło. Obejrzałem się nawet na Flynna z uśmiechem, bo on był specem w tych tematach. Mógł się na coś przydać. Pogłaskalibyśmy go za to po główce.
@The Edge @Elaine Bell
Poza tym... Flynn, człowieku, jak miałem zeżreć tę zupę, kiedy mi się na ramieniu opierałeś i byłeś tak blisko. Z tą bliskością to mi kompletnie nie przeszkadzało. Już miałem go nawet wziąć na kolana czy coś, przy okazji też wlać w niego tę zupę Elaine, bo szkoda było by się zmarnowała i przede wszystkim by Elaine nie było przykro. Niemalże to zrobiłem... Tylko mi się załączył wewnętrzny czujnik kłopotów. Coś się naszej małej rudej Elce nie spodobał ten pomysł chyba... Coś było nie tak ewidentnie, ale przy obecności Flynna, kiedy był przy mnie tak blisko, miałem problemy ze skupieniem.
- Przypomnę ci, kociaku, że Elaine została dziś w nocy zaatakowana... Może to za mocne słowo, ale był tu jakiś nawiedzony oblech. Włamał się właśnie przez okno - pragnąłem zauważyć, przypomniałem właściwie, bo to też było na tej naszej mini odprawie, kiedy mówiłem o zachowaniu zwiększonej czujności. I to, co prawda, nie było te same okno, przez które chciał wtargnąć tu Flynn, ale widać, że wszystkie okna najlepiej byłoby zakratować.
Dobra, jednak trzeba było odłożyć łyżkę. Niestety. Ubolewałem, ale co się odwlecze, to nie ucieczce. Odtrąciłem - niestety - ramieniem rękę Flynna, bo musiałem wstać. Miałem nadzieję, że ten mój kot-romantyk-już-nie-kurwikleszcz-choć-może-trochę-wciąż zrozumie. Wstałem i od razu pstryknąłem palcami by skupić uwagę Elaine na sobie. Uniosłem ręce, chcąc ją uspokoić. Nie było co panikować.
- Nie chcesz krat, rozumiem - powtórzyłem właściwie za nią. Ja byłem serio wyrozumiały i spokojny w takich sytuacjach, mimo że chciałem ją do tego przekonywać całym sobą, bo to super pomysł był. Nie chciała jednak krat, ja to rozumiałem i szanowałem jej decyzję. Coś mi nawet mówiło, że to tylko pogorszyłoby sytuację. Obstawiałem, że miało to związek z jej nietypową przypadłością... Właściwie, to się nawet nie dziwiłem, że tak zareagowała. Nawet nie pomyślałem o tym, ale też na przykład dla mnie to nie byłby problem, żeby mieć kraty w oknach... - Nie będzie krat. Wymyślimy coś innego, okej? - zaproponowałem, przytulając ją do siebie. Pogłaskałem ją po plecach by nie czuła się jak za kratami. Nikt jej za kratami nie zamykał.
- Może w takim razie... jakieś pułapki wokół wozu? Co ty na to, Flynn? - zaproponowałem, bo mnie nagle olśniło. Obejrzałem się nawet na Flynna z uśmiechem, bo on był specem w tych tematach. Mógł się na coś przydać. Pogłaskalibyśmy go za to po główce.
@The Edge @Elaine Bell