Nieobecności kobiety Chester także doświadczał w swoim życiu. Po dziesięciu latach od śmierci swojej żony zaczynał rozważać rozpoczęcie poszukiwań kobiety, która mogłaby stać się nową panią Rookwood. Jak dotąd zajmował się bardziej życiem swoich dzieci, starając się znaleźć im partnerów z odpowiednich rodzin, z którymi ślub przyniesie korzyści jego rodowi. Teraz szukał żony dla swojego najstarszego syna, a jego jedyna córka ma wyjść za mąż. Może to najwyższy czas pomyśleć o sobie, tak przy okazji. Kolejnych dzieci świadomie nie planował, bo wystarczała mu ta trójka z poprzedniego małżeństwa. Poza tym jego dzieci były już dorosłe i nie potrzebowały tyle opieki, co dawniej. Nie potrzebowały macochy.
Gdy tylko Vespera wsunęła się w jego ramiona, zamknął swoją córkę w ojcowskich objęciach. Prędzej byłby skłonny krzyczeć na swoich synów, niż na córkę, która spodziewa się dziecka. Jego wnuka albo wnuczki. Jest jego córką i poradzi sobie z wychowaniem tego dziecka. Jej matka wydała na świat trójkę dzieci i sprostała ich wychowaniu, więc Vespera również sobie poradzi. Pogładził ją delikatnie po włosach, ostatecznie wypuszczając swoją jedyną córkę z ojcowskich objęć. Ta rozmowa musiała się odbyć. On również usiadł w fotelu.
— Poślę po nią skrzata. — Tak jak postanowił, tak zrobił i skrzat domowy wniósł do środka tacę, na której stał dzbanek wody z plasterkami cytryny, dwie wysokie szklanki i talerz z ciasteczkami. Obie z nich kazał napełnić słudze i im podać. Po zniknięciu skrzata domowego, zostali znów sami. Nie uszło to jego uwadze, że Vespera postanowiła poprawić pozostawioną przez jego synową świeczkę.
— Jednakże... Black jest rozwodnikiem. Jaką masz pewność, że w pewnym momencie nie postanowi się rozwieść z tobą? Nawet pomimo deklaracji, którą wygłosił w mojej obecności gdy postanowiłem poruszyć ten temat. — Postanowił poruszyć tę kwestię, gdyż myślał o przyszłości swojej córki i swojego wnuka lub wnuczki, a także o zachowywaniu pozytywnych stosunków z Blackami. Stan zakochania wpływał na postrzeganie rzeczywistości. Oczekiwał od swojej córki konkretnych, pozbawionych ckliwych frazesów odpowiedzi. Deklaracje deklaracjami, jednak wszystko weryfikowało zawsze życie. Za pięć, dziesięć albo dwadzieścia lat uczucia mogą wygasnąć, pojawi się przyzwyczajenie i wspólne życie stanie się elementem rutyny. Oczekiwał od niej jakiegoś planu, perspektywy na własną przyszłość w razie takiej ewentualności. Przez wzgląd na jego wolę utrzymywania pozytywnych stosunków z Blackami, odebranie życia jednemu z nich byłoby niefortunne.