[Litha 1972] Krąg ognisk

Jak wiele złych rzeczy może ci się przytrafić jednego dnia? Bell generalnie nie miał szczególnie udanego życia, ale ostatnie dwa miesiące dobitnie przypominały mu o tym, że jego pech potrafił bić wszelkie rekordy, a zaznaczam tutaj - na tym etapie myślał sobie tak: jego siostra była frajerką o lepkich dłoniach i mysim móżdżku skłaniającym ją do wymierzania ciosów w nie tego człowieka co trzeba. Gdyby wiedział kogo dokładnie obracała sobie za cel - lewą rękę Lorda Voldemorta, postrach wszystkich lokalnych mugolaków, Aurora pnącego się po jakiś tam szczebelkach kariery, to pewnie zarechotałby dziko, a później opuściłby sabat tak szybko, że by się kurzyło. Całowanie się w wianku to kusząca wizja, ale w takich chwilach człowiek chciał się po prostu spić i iść spać.

Nie wiedział. Poza tym musiał tkwić w tu i teraz, jakoś oddychać. Idiotyczny flirt, agresja i przerysowana gra aktorska były jedynym, co potrafiło zamaskować jego stres, więc brnął w to dalej.

- No weź, nawet umyłem włosy - pisnął, próbując nie upuścić piwa, kiedy działy się te wszystkie pojebane rzeczy. Odepchnięcie przez tego typa to jedno, ale kopnięcie w łydkę przez własną siostrę było już szóstym kręgiem żenady i prawdę mówiąc, pewnie by się z tym piwem wywalił, gdyby nie to, że... Haha, jakież on miał niesamowite szczęście do tych zimnych typów z gazetek.

Flynn wyrżnąłby się pewnie z tym piwem na wydeptaną trawę, gdyby Steward nie pomógł mu w utrzymaniu równowagi. W odpowiedzi na to został zmierzony nieco skołowanym spojrzeniem, bo okropnie dużo tu było wątków do połączenia. Okradziony przez Fiery koleś wabił się Chester - zakodowane. Ten drugi chciał się nim zająć - zakodowane, ale bardzo dwuznacznym tonem głosu. Był tak samo zimny jak Atreus - zakodowane. Był dzień, to nie mógł być wampir. Ghoul? Coś innego? Pracownik Ministerstwa? Flynn orientował się w świecie szeroko, śledził informacje z uwagą, ale Patrick był trochę jak cień swoich towarzyszy - gdzieś tam pewnie wymieniony na stronach Proroka, ale ileż on miał sekund na to, żeby sobie o tym przypomnieć? O wiele za mało, żeby zmieścić w tym cokolwiek poza westchnieniem.

- Ja się tylko potknąłem o pięciolatka - uniósł dłonie w bezbronnym geście, mając nadzieję, że nikt nie zauważył, jak w międzyczasie wcisnął sobie do kieszeni guzik oderwany z koszuli Chestera. Zamierzał później zmusić Fiery do tego, żeby go zeżarła. - Dzięki, słodziutki... pojawiłeś się tu tak znikąd, kiedy ta menda mnie popchnęła - mówił, zadzierając głowę do góry, bo Patrick był od niego wyższy o dobrych dziesięć centymetrów i przy tak malutkiej przestrzeni pomiędzy nimi faktycznie robiło to jakąś różnicę. Następnie upił łyk tego cudem uratowanego piwa i wzdrygnął się od gorzkiego smaku. - Smakuje jak szczyny. - I chociaż nigdy szczyn nie próbował, to był też całkowicie pewny, że po tym całym cyrku nikt nie będzie miał odwagi zadać słynnego pytania: „a próbowałeś kiedyś szczyn, żeby mieć jakieś porównanie”, bo odpowiedzi szło się domyślić, nawet jeżeli była błędna. - Chcesz to dopić? - Wyszczerzył się, modląc się w duchu do tych wszystkich wymyślonych przyjaciół Jima, żeby Patrick miał chociaż minimalne poczucie humoru.

Nie odsunął się od niego. Stał bardzo blisko, a niech go zaziębi. Spojrzenie przeniósł z niego na te dzieciaki wcinające watę. Jedna z nich leżała na ziemi, ale przecież obowiązywała zasada trzydziestu sekund (wychował się w niedostatku, więc nawet i trzech minut albo i dni) więc spróbował tę watę translokować.

Rzucam zaklęcie: Bezróżdżkowo, niewerbalnie, podnoszę watę cukrową z ziemi, odrywam zabrudzony kawałek, a resztę formuję w kształt słonika, z trąbą i w ogóle. Unosi się przed dzieciakiem.

Rzut Z 1d100 - 17
Akcja nieudana

Nie udało się? Nic straconego. Uznaję, że to przez to, że nie podniosłem ręki, więc tym razem macham przy tym dłonią i próbuję jeszcze raz?

Rzut Z 1d100 - 81
Sukces!

Nadal się nie udało? Mówię siarczyste:

- Kurwa m- znaczy oooojejj.

I uśmiecham się do Stewarda przyjaźnie.

Jeżeli to nie odwróci ich uwagi od kradzieży, to już nic nie pomoże. Da Fiery sygnał do tego, żeby udawała poród.