Jessica lepiej sobie radziła z wychowaniem Louisa, kiedy Laurenca nie było w domu. To teraz on sam poczuł, jak wygląda codzienna opieka nad dzieckiem. I wtedy zrozumiał żywiołowość swojego syna. Mały chłopiec potrzebował go teraz bardziej, po śmierci matki. Strasznie przeżył stratę i to zaczęło Laurenca zastanawiać, czy nie nastąpiła jakaś wewnętrzna blokada, że dziecko nie uaktywniło jeszcze swojego daru magii.
Pocieszające słowa brata, trochę pomogły wierzyć, że wszystko się ułoży. Potrzeba na to czasu. Obaj go potrzebują, więcej niż do tej pory.
Poprosił przy okazji, skoro bratu zwierzył się z jednego ze swoich problemów, to nie chciał aby ojciec o tym wiedział. Przynajmniej do czasu, aż Louis zacznie wykazywać zdolności magiczne lub przyjdzie jego czas, aby udać się do Hogwartu. Wtedy będą się martwić. Nie chciał aby ojciec miał kolejny powód czepiania się jego osoby. Starszy Lestrange także nie przypominał sobie, aby przypadek charłactwa miał miejsce w ich rodzinie. Gdyby jednak jego syn takim się okazał, źle to wpłynie na jego reputację, rodziny i Louisa. Lepiej być pozytywnej myśli. Laurence własnego dziecka nie wyrzeknie się, jeżeli stałoby się najgorsze.
Prawda. Louvain i skandale. Miał już w tym widocznie wprawę, że nie było chyba prasy, która nie wspomniałaby o nim. Naczytał się i nasłuchał o jego dobrych i złych opiniach, plotkach czy innych sensacjach. To jego sprawa, jak sobie życie ułożył, na jakim poziomie chce być rozpoznawalny. Laurence może jedynie wspierać w tych dziedzinach, w czym potrafi. Wszyscy są dorośli i za swoje błędy sami ponoszą konsekwencje. Z braterskiej troski, zwrócił małą uwagę, jakby nie chciał, aby coś poszło nie tak. Zatem na jego odpowiedź, Laurence odpowiedział lekkim uśmiechem zrozumienia. Cały Louvain.
W końcu doszło do przekazania butelek z eliksirem i krótką informacją. Dla brata, zrobił wzmocniony, wierząc że użyje go w słusznej sprawie chcąc to także mieć potwierdzone w jego słowach, dlatego o tym wspomniał. Dla kogoś innego, pewnie stworzyłby zwykły Extimulo. Lub za dodatkową opłatą w lepszej wersji. Tutaj Louvain miał za darmo, jako że są rodziną. A widząc zaskoczenie na twarzy Louvaina, oraz słysząc zapewnienie, że zrozumiał kiedy ma ten eliksir użyć, starszy Lestrange mógł być spokojny, że do młodszego dotarło. W tej chwili. Znając brata, pewnie i tak zrobi jak sam uważa. Nie będzie go z tego rozliczać. Spełnił jego prośbę.
- Cieszę się.Odparł krótko z lekkim uśmiechem, na tę część odpowiedzi.
- Z Louisem przyjdziemy na pojedynek. Nie pozostaje mi już nic innego, jak życzyć Ci powodzenia.
Potwierdził przy okazji zaproszenie, że zjawi się z synem na pojedynku. Niezależnie od tego jaki będzie tego wynik, Laurence będzie go nadal wspierał.
Biorąc pod uwagę miejsce spotkania, panowie nie zostali tutaj zbyt długo. Eliksiry zostały Louvainowi przekazane. Będą widzieli się jeszcze na pojedynku. Pożegnali się i każdy z nich udał w swoim kierunku, opuszczając Nokturn.