Nie udało jej się sięgnąć do jego ust. Ubiegł ją i skutecznie odsunął jej głowę w bok. Nie miała szansy zareagować. Powoli przesuwał usta po jej ciele. Czuła, że jego pocałunki pozostawiają ślad. Czuła ciepło w każdym miejscu, które dotykał. Zabawne, bo wyglądał jakby był zimny jak lód, a jednak jego ciało było gorące.
Nie miał problemu z tym, żeby ją podnieść, bo była filigranowa, mógł z nią robić, co tylko chciał, a ona nie oponowała. Czekała na to. Chwilę później została pozbawiona sukienki, co w tej chwili ją cieszyło. Nie mogła się doczekać, aż wreszcie przejdzie do rzeczy, bo jej ciało się tego domagało. Nie chciała już czekać. Pragnęła go właśnie w tym momencie, bardzo skutecznie obudził w niej pożądanie.
Jej palce błądziły po jego plecach, lubiła czuć pod nimi ciepło jego skóry. Poczuła zmianę w sposobie w jaki ją całował, teraz było w tym więcej emocji. Zdecydowanie chciał tego samego, co ona. Podobało jej się to, że nadal nie potrafi się opanować, że pojawiają się momenty, w których zachowuje się jak dzikie zwierzę, że traci nad sobą kontrolę, pomimo tego, że zazwyczaj bywał taki idealny. Było to potwierdzeniem, przynajmniej jej zdaniem tego, że faktycznie jej pragnie, że jeszcze mu się nie znudziła, że nadal potrafi go sobą zainteresować.
Nie przeszkadzała jej jego gwałtowność, jeszcze bardziej ją rozpalała. Czuła, że jeszcze chwila i będzie po wszystkim. Za moment się spalą w tym uczuciu, które powoli pochłaniało ich dwójkę. Czerpała przyjemność z każdego gestu, który jej oferował. Sama nie pozostawała mu dłużna, starała się dać mu jak najwięcej, aby zapamiętał tę chwilę, jak każdą inną, kiedy byli tak blisko siebie. Zupełnie traciła panowanie nad swoim ciałem, kiedy był tak blisko niej, zupełnie inny niż zazwyczaj. Bez tej maski, którą zakładał, nie sądziła, żeby ktoś inny miał szansę go takiego widzieć. Zamierzała o to zadbać, aby nigdy nie patrzył na nikogo innego, tak jak spoglądał na nią teraz.
Kiedy wreszcie ich ciała złączyły się w jedno pozwoliła się sobie zapomnieć, już zupełnie do reszty. Liczył się tylko Rolph i ich wspólna satysfakcja, do której każde z nich dążyło. Ich ciała idealnie ze sobą współpracowały, zdecydowanie wiedzieli, czego oczekuje druga strona, aby uzyskać spełnienie. To ułatwiało sprawę, wystarczyło odpowiednio delikatnie dotknąć pewne miejsca, żeby mogli w pełni się zapomnieć i wreszcie spalić się. Szkoda, że to uczucie nie mogło trwać bez końca, tylko pojawiało się, a równie szybko znikało.
Trixie kilka razy w przypływie euforii przejechała mocniej niż chciała paznokciami po jego plecach, ślady jednak nie powinny pozostać tam zbyt długo. Nie powinien mieć do niej pretensji o to, że naruszyła jego idealne ciało, zresztą to był przypadek.
- Też cię kocham. - Wyszeptała jeszcze cicho i przesunęła prawą dłonią po jego policzku. Było to szczere uczucie, nie bała się więc o tym mówić. Wierzyła, że pozostanie tak na zawsze.