Chester ten wieloznaczny pomruk, który wydał z siebie jego brat, starał się zignorować. Za to wypowiedzianych przez tego mężczyznę słów nie dało się już zignorować. Wiedział o tym, że Eryka pociągały młode dziewczęta, zwłaszcza takie, które ledwie wkroczyły w dorosłość i że wydawał znaczące sumy pieniędzy za ich towarzystwo. Podchodził do tego stosunkowo pobłażliwie, bez rozważania, czy to było właściwe albo niewłaściwe.
Z podobną tolerancją nie mogło się liczyć uprawianie seksu z innymi mężczyznami. W oczach Chestera była to dewiacja. Takich dewiantów widziałby w ministerialnym areszcie albo w Lecznicy Dusz. Dla niego pozostawało to sprzeczne z ogólnie przyjętym porządkiem rzeczy, jakim był związek kobiety i mężczyzny. Najlepiej trwających w małżeństwie, w jego mniemaniu bardzo istotnym w przypadku czystokrwistych rodzin.
— Po ulicach magicznego Londynu chodzi wielu takich dewiantów. Gdzie słyszałeś o takich rzeczach? — Skwitował w odpowiedzi na słowa Eryka. Pomimo dostrzeżenia tego frywolnego uśmiechu na twarzy młodszego Rookwooda, starał się odsunąć od siebie tę niewygodną myśl, że jego brat miał jakąkolwiek styczność z tymi zboczeńcami. Byli porządną rodziną czarodziejów czystej krwi. Dokładał wszelkich starań o to, aby nienaganna reputacja ich rodu nie ucierpiała przez poważny skandal obyczajowy, którego nie da się załagodzić przyzwoitym postępowaniem ani zamieść pod dywan manipulacją, przemocą albo pieniędzmi. — Te dziesięć lat po prostu zleciały. — Mający serce z kamienia i przeżartą przez czarną magią, rozdartą przez wszystkie dokonane morderstwa duszę Chester naprawdę kochał swoją żonę, pomimo zaaranżowania tego małżeństwa. Rzucił się w wir pracy, jawnej i niejawnej oraz poświęcił się dbaniu o rodzinę w swoich standardach.
— Jak o tym myślę to rozważałem to w kontekście ponownego ożenku, dla przyjemności właśnie. Mając trójkę dorosłych dzieci nie muszę myśleć o spłodzeniu następnych. Moje pierwsze było całkiem udane. Pokorzystanie z wolności brzmi jak coś, co jest warte rozważenia. Może to właśnie powinienem zrobić. — Zwierzył się bratu ze swoich przemyśleń w kwestii swojego potencjalnego związku z inną kobietą i nawet perspektywa korzystania z życia brzmiała jak coś, czego powinien uświadczyć. Nawet w taki sposób, o którym mówił jego brat. Doskonale wiedział, że nie każde zaaranżowane małżeństwo jest udane - dobrym przykładem były dwa poprzednie małżeństwa Vespery i obecne Eryka z Anną. Po wypiciu następnego łyka piwa, znów wypełnił swoje płuca dymem tytoniowym. Po chwili wydmuchał jego strużkę przez usta.
— Przekonamy się, jak razem wyskoczymy. — Postanowił przyznać na propozycję swojego brata, co nie miało by miejsca, gdyby to zaproponował mu ktoś inny. Jeśli mu się nie spodoba to zawsze będzie mógł się wymknąć niepostrzeżenie. Może właśnie się okazać, że tego potrzebował. Pomimo, że na razie rozmawiali o nim i jego braku życia prywatnego, to nie oznaczało że zapomniał o sytuacji w małżeństwie Eryka.