26.12.2023, 23:15 ✶
- Wiesz co, nie zachowuj się jak moja matka, jedna mi starczy - "miałaś być tydzień temu"... Patrzcie go. Sam sobie sznur kręcił. Olivia uśmiechnęła się chytrze, lisio niemal. Siostra, taaak, oczywiście. Nie planowała go oceniać czy się z niego śmiać, chociaż to było urocze, jak się wił jak ten piskorz na pomoście.
- Masz siostrę? - zauważyła z uprzejmym uśmiechem, ale postanowiła nie ciągnąć tego tematu. Głównie dlatego, że przecież mężczyzna chciał jej pomóc - zaproponował nawet, że jak nie uda jej się znaleźć książki w innych księgarniach, to sam wyśle listy i postara się ją sprowadzić. To było bardzo miłe. - Spróbuję, dzięki!
Zaczęła szperać po kieszeniach, by znaleźć portfel. Najpierw wyłożyła na ladę ten mugolski, który czasem nosiła, by móc płacić za siebie gdy zwiedza Londyn i jego niemagiczną część. Potem była paczka papierosów i mugolska zapalniczka. Potem jakieś papierki, a dopiero na końcu sakiewka z monetami. Zaczęła pakować wszystko z powrotem.
- Tak zrobię, chociaż nie lubię podróżować przy pomocy fiuu - mruknęła, upychając wszystko z powrotem do kieszeni płaszcza. Westchnęła głośno. Nie lubiła tego, często rzygała jak kot po takiej podróży, ale niestety był to chyba najszybszy sposób, by dziewczyna mogła znaleźć się poza Londynem.
Gdy Emmet zapytał o to, czy się sobie przedstawili, Olivia zmarszczyła brwi. Mówiła mu, jak się nazywa? Chyba nie. Ups.
- Chyba nie. Przepraszam. Jestem Olivia i często tu bywam więc chyba będziesz na mnie skazany, ale obiecuję następnym razem zachowywać się jak cywilizowany człowiek - rozciągnęła usta w szerokim uśmiechu. Takie obietnice bez pokrycia to była jej specjalność - nie to, że kłamała, ale naprawdę chciała się postarać zachowywać jak ktoś, kto umie jeść widelcem i nożem, a nie jak... No, tak jak ona przed chwilą. Z tym, że zwykle jej to średnio wychodziło. - Ty jesteś Tristan, tak?
Nie przedstawił jej się, ale Emmet wcześniej użył jego imienia. Ona potrafiła wychwytywać takie rzeczy, zupełnie nieświadomie i w zupełnie przypadkowych sytuacjach.
- Wezmę je i zrzucę do Fiolki, a potem czeka mnie wyścig z czasem - westchnęła i zaczęła odliczać pieniądze. - Jak nie znajdę tu, to chyba faktycznie czeka mnie Hogsmeade. Dawno tam nie byłam, aż szkoda że nie będę mogła odwiedzić Mioteł, zawsze lubiłam tam przesiadywać.
- Masz siostrę? - zauważyła z uprzejmym uśmiechem, ale postanowiła nie ciągnąć tego tematu. Głównie dlatego, że przecież mężczyzna chciał jej pomóc - zaproponował nawet, że jak nie uda jej się znaleźć książki w innych księgarniach, to sam wyśle listy i postara się ją sprowadzić. To było bardzo miłe. - Spróbuję, dzięki!
Zaczęła szperać po kieszeniach, by znaleźć portfel. Najpierw wyłożyła na ladę ten mugolski, który czasem nosiła, by móc płacić za siebie gdy zwiedza Londyn i jego niemagiczną część. Potem była paczka papierosów i mugolska zapalniczka. Potem jakieś papierki, a dopiero na końcu sakiewka z monetami. Zaczęła pakować wszystko z powrotem.
- Tak zrobię, chociaż nie lubię podróżować przy pomocy fiuu - mruknęła, upychając wszystko z powrotem do kieszeni płaszcza. Westchnęła głośno. Nie lubiła tego, często rzygała jak kot po takiej podróży, ale niestety był to chyba najszybszy sposób, by dziewczyna mogła znaleźć się poza Londynem.
Gdy Emmet zapytał o to, czy się sobie przedstawili, Olivia zmarszczyła brwi. Mówiła mu, jak się nazywa? Chyba nie. Ups.
- Chyba nie. Przepraszam. Jestem Olivia i często tu bywam więc chyba będziesz na mnie skazany, ale obiecuję następnym razem zachowywać się jak cywilizowany człowiek - rozciągnęła usta w szerokim uśmiechu. Takie obietnice bez pokrycia to była jej specjalność - nie to, że kłamała, ale naprawdę chciała się postarać zachowywać jak ktoś, kto umie jeść widelcem i nożem, a nie jak... No, tak jak ona przed chwilą. Z tym, że zwykle jej to średnio wychodziło. - Ty jesteś Tristan, tak?
Nie przedstawił jej się, ale Emmet wcześniej użył jego imienia. Ona potrafiła wychwytywać takie rzeczy, zupełnie nieświadomie i w zupełnie przypadkowych sytuacjach.
- Wezmę je i zrzucę do Fiolki, a potem czeka mnie wyścig z czasem - westchnęła i zaczęła odliczać pieniądze. - Jak nie znajdę tu, to chyba faktycznie czeka mnie Hogsmeade. Dawno tam nie byłam, aż szkoda że nie będę mogła odwiedzić Mioteł, zawsze lubiłam tam przesiadywać.