05.01.2024, 10:52 ✶
Rodolphus przytaknął. Zgadzał się z tą drobną uwagą, której nie odebrał jako przytyku. Ot, po prostu Robert wypowiedział swoje zdanie, które Lestrange w pełni popierał. Nie był paranoikiem co prawda, ale uważał, że w każdej sytuacji należy zachować odpowiednią ostrożność. Nie oznaczało to jednak, że nie popełniał błędów, choć usilnie starał się tego unikać. Tak, jak Robertowi nie uśmiechało się płacić za błędy Rolpha, tak Rodolphusowi nie uśmiechało się płacić za ewentualne potknięcie Roberta. Nie podejrzewał, że Mulciber mógłby zrobić głupi błąd, ale razem tkali skomplikowaną, delikatną w stworzeniu i utrzymaniu pajęczą sieć... Miała tyle nici, tyle łączeń, że wiadomym było, że prędzej czy później któryś z nich popełni błąd. Oby tylko było to drobne potknięcie, bo Lestrange wiedział, że gdy jeden pójdzie na dno: pociągnie za sobą drugiego. Trwali w tej dziwnej relacji, tym dziwnym związku, nierozerwanie i kto wie - być może na zawsze? Bo czy gdyby któryś z nich postanowił zrezygnować, to czy drugi by nie postanowił... Pozbyć się problemu? Na tę myśl kącik mężczyzny lekko drgnął. Tak, zapewne tak właśnie by się to skończyło.
Gdy Mulciber wspomniał o dokończeniu wystroju chaty, brew Rodolphusa powędrowała odrobinę w górę. Nie skomentował tego w żaden inny sposób poza oszczędnym skinięciem głowy. Skoro tak chciał, to tak będzie. On jednak nie należał do osób, które przywiązywały jakąkolwiek uwagę do wystroju. Owszem, lubił przebywać w schludnych i czystych wnętrzach, lecz czy potrafiłby dobrać odpowiednią tapetę do mebli, które wybiorą? Czy będzie potrafił lawirować między różnymi odcieniami drewna i bezbłędnie dopasować je do koloru podłogi? Wątpił. W tej kwestii liczył bardziej na Roberta, chociaż nie miał pojęcia, czy mężczyzna się na tym znał. On równie dobrze mógłby wszystko urządzić w bieli i czerni i byłby zadowolony, lecz podejrzewał że Mulciber był pod tym względem bardziej wymagający.
- Na to wygląda - potwierdził, opierając się o biurko. Również nie zamierzał siadać, podejrzewając że zaraz będzie musiał wymachiwać różdżką, by pokazać Robertowi resztę dokumentów. Ewentualnie że Robert... No właśnie. - Zgodzę się z tym - osobna kategoria to dobry tor badań, zwłaszcza że nic mi nie wiadomo o tym, by Departament Tajemnic zajmował się kiedyś podobną kwestią. Obecnie badania wyglądają w ten sposób, że są... Pobieżne. Jeżeli pojawia się nowy wątek, trop - są odkładane na później. Prą do przodu, zmuszając do tego resztę, a gdy przychodzi czas na to, by spojrzeć wstecz: jest już za późno. Odnoszę wrażenie jednak, że w przypadku gdy dokonano wymazania wspomnień, po prostu wygodniej jest im przemilczeć tę kwestię.
Bo to wydłużyłoby pracę - doskonale o tym wiedział. Pytał o podobne wątki niejednokrotnie, lecz w pewnym momencie zaprzestał, by nie wzbudzać zbytnich podejrzeń. Gdy Robert powiedział, że zabiera teczki ze sobą, kiwnął głową. Nie dodawał, żeby ten był ostrożny - Robert był starszy, bardziej doświadczony i z pewnością nie był głupcem. Informowanie go, że powinien uważać, byłoby wysoce nietaktowne. Robert zawsze uważał.
- Dół jest w większości urządzony. Są stoły, pasy, słoje, regały, odczynniki i narzędzia oraz aparatura. Brakuje mi jeszcze kilku eliksirów, ale nie byłem w stanie zebrać ich na czas, by nie wzbudzić podejrzeń. Załatwienie wszystkiego z różnych źródeł wymogło na mnie dodatkowe sprawdzenie sklepów i dostawców, ale do tygodnia powinienem zebrać wszystko - w szczególności załatwienie aparatury było problematyczne. Wymogło na nim nie tylko wzniesienie się na wyżyny kłamstwa, ale również wielokrotnego rzucenia przeróżnych zaklęć, które uniemożliwiłyby dotarcie po nitce do kłębka. Pieniądze również nie były tu bez znaczenia, ale do nich przywiązywał mniejszą wagę. Miał złoto, zawsze mógł się zwrócić też do rodziny o pomoc, kłamiąc że jest mu to potrzebne do... czegokolwiek. Tak rzadko ich o to prosił, że rodzice nawet nie pytali, ciesząc się tylko, że odnosi sukcesy w Ministerstwie i mieszka poza domem rodzinnym. I nie pakuje się w kłopoty - przynajmniej publicznie. - Chcesz zobaczyć?
Wątpił, by Robert uwierzył mu na słowo, ale nie ruszył się, póki Mulciber nie wyraził takiej chęci. Doskonale wiedział, że starszy mężczyzna nie wejdzie do piwnicy jako pierwszy, ale może nie miał ochoty tam wchodzić w ogóle, skoro brakowało zaledwie kilku rzeczy?
Gdy Mulciber wspomniał o dokończeniu wystroju chaty, brew Rodolphusa powędrowała odrobinę w górę. Nie skomentował tego w żaden inny sposób poza oszczędnym skinięciem głowy. Skoro tak chciał, to tak będzie. On jednak nie należał do osób, które przywiązywały jakąkolwiek uwagę do wystroju. Owszem, lubił przebywać w schludnych i czystych wnętrzach, lecz czy potrafiłby dobrać odpowiednią tapetę do mebli, które wybiorą? Czy będzie potrafił lawirować między różnymi odcieniami drewna i bezbłędnie dopasować je do koloru podłogi? Wątpił. W tej kwestii liczył bardziej na Roberta, chociaż nie miał pojęcia, czy mężczyzna się na tym znał. On równie dobrze mógłby wszystko urządzić w bieli i czerni i byłby zadowolony, lecz podejrzewał że Mulciber był pod tym względem bardziej wymagający.
- Na to wygląda - potwierdził, opierając się o biurko. Również nie zamierzał siadać, podejrzewając że zaraz będzie musiał wymachiwać różdżką, by pokazać Robertowi resztę dokumentów. Ewentualnie że Robert... No właśnie. - Zgodzę się z tym - osobna kategoria to dobry tor badań, zwłaszcza że nic mi nie wiadomo o tym, by Departament Tajemnic zajmował się kiedyś podobną kwestią. Obecnie badania wyglądają w ten sposób, że są... Pobieżne. Jeżeli pojawia się nowy wątek, trop - są odkładane na później. Prą do przodu, zmuszając do tego resztę, a gdy przychodzi czas na to, by spojrzeć wstecz: jest już za późno. Odnoszę wrażenie jednak, że w przypadku gdy dokonano wymazania wspomnień, po prostu wygodniej jest im przemilczeć tę kwestię.
Bo to wydłużyłoby pracę - doskonale o tym wiedział. Pytał o podobne wątki niejednokrotnie, lecz w pewnym momencie zaprzestał, by nie wzbudzać zbytnich podejrzeń. Gdy Robert powiedział, że zabiera teczki ze sobą, kiwnął głową. Nie dodawał, żeby ten był ostrożny - Robert był starszy, bardziej doświadczony i z pewnością nie był głupcem. Informowanie go, że powinien uważać, byłoby wysoce nietaktowne. Robert zawsze uważał.
- Dół jest w większości urządzony. Są stoły, pasy, słoje, regały, odczynniki i narzędzia oraz aparatura. Brakuje mi jeszcze kilku eliksirów, ale nie byłem w stanie zebrać ich na czas, by nie wzbudzić podejrzeń. Załatwienie wszystkiego z różnych źródeł wymogło na mnie dodatkowe sprawdzenie sklepów i dostawców, ale do tygodnia powinienem zebrać wszystko - w szczególności załatwienie aparatury było problematyczne. Wymogło na nim nie tylko wzniesienie się na wyżyny kłamstwa, ale również wielokrotnego rzucenia przeróżnych zaklęć, które uniemożliwiłyby dotarcie po nitce do kłębka. Pieniądze również nie były tu bez znaczenia, ale do nich przywiązywał mniejszą wagę. Miał złoto, zawsze mógł się zwrócić też do rodziny o pomoc, kłamiąc że jest mu to potrzebne do... czegokolwiek. Tak rzadko ich o to prosił, że rodzice nawet nie pytali, ciesząc się tylko, że odnosi sukcesy w Ministerstwie i mieszka poza domem rodzinnym. I nie pakuje się w kłopoty - przynajmniej publicznie. - Chcesz zobaczyć?
Wątpił, by Robert uwierzył mu na słowo, ale nie ruszył się, póki Mulciber nie wyraził takiej chęci. Doskonale wiedział, że starszy mężczyzna nie wejdzie do piwnicy jako pierwszy, ale może nie miał ochoty tam wchodzić w ogóle, skoro brakowało zaledwie kilku rzeczy?