Nawet jeżeli Stanley pewnych rzeczy się domyślał, to jednak musiał mieć jakieś zderzenie z rzeczywistością, że ojciec na jakieś pytania mu nie odpowiedział, bądź zmienił kierunek rozmowy. To było proste do zaobserwowania u Roberta. Lecz tak, Richard szybko analizował pewne fakty i potrafił łączyć. Nie sądził, aby Stanley wypytując o swojego rodzica, miał złe zamiary, jednakże ostrożności nigdy za wiele. Obaj z Richardem nawet siebie wzajemnie poznają. Nie tylko w rozmowie zawodowej, jak to miało miejsce w Ministerstwie, ale i tutaj, rodzinnie.
- Nie kwestionuję Twoich działań. Masz prawo do zadawania pytań, aby poznać rodzinę. Zauważam, że szybko wyciągasz wnioski w rozmowie z ojcem, nawet jeżeli to jest sama obserwacja. Mając przypuszczenie, że na niektóre pytania Ci nie odpowie.Wytłumaczył, że swojego punktu widzenia. Richard pamiętał, że nie musi na wszystko odpowiadać. Nie doszli jeszcze do takiego momentu, aby miał coś zataić przed chłopakiem. Pytania zadawał proste, ciekawym będąc także relacji ojca z córką.
Słuszne mogło być przypuszczenie Stanleya odnośnie Margaret, która mogła nie mieć łatwego życia, ale mimo to dostosowała się do tego. Jakie dziecko, nie starałoby się zadowolić swojego ojca, aby docenił jego starania? Kobiety w rodzinie Mulciber nie miały łatwo, choć też krzywda im się nie działa, jeżeli były posłuszne.
Pytając bezpośrednio o bezpieczeństwo Roberta, Richard odbił swoją odpowiedź pytaniem. Chcąc być może określić, jak bardzo Stanletowi na tym bezpieczeństwie może zależeć. Zajął przy okazji swoje miejsce przy stole, aby ciągle nie stać i poczekał aż chłopak zbierze myśli, zaciągnąwszy się ponownie papierosem, by później strzepnąć w popielniczce.
Odpowiedź młodego Borgina mogła być w sumie do przewidzenia. Odnalazł ojca po długim czasie poszukiwań i nie było by to nic wspaniałego go nagle stracić. Zwłaszcza, że jego matka nie żyła. A Robert popełnił w ostatnim czasie zbyt dużo błędów, przypłacając klątwą. Cudem zachowując życie.
Czy rodzina powinna się wspierać? Dobre zadał pytanie.- Zgadzam się. Rodzina powinna się wspierać.
Odparł zgodnie ze słowami chłopaka. W słowach brzmiało to pięknie. Ale w praktyce, z tym było ciężko. Richard na wsparcie mógł liczyć tylko na brata, kiedy miał trudny okres. Jak to będzie teraz? Wiadome było jedno. Jeżeli rodzina nie pomoże, możesz liczyć tylko na siebie. Bowiem wróg może ci zagrozić, a przyjaciel nawet zabić.
Ważne było się także dowiedzieć, kto mógł stać za zagrożeniem życia Robertowi. Stanley pracując w Ministerstwie i to jeszcze w Departamencie Przestrzegania Prawa, miał większe możliwości obserwacji i dowiedzenia czegoś więcej. Szersze spojrzenie na sytuację w Anglii, niżeli Richard. Stąd pytania z jego strony. Nawiązując także to ich krewnego Juliusa, ostatnio aresztowanego.
Ze słów wynikało, że nie o samą jedną osobę może chodzić, ale o grupę. Tutaj Richard westchnął. Jedyne co nasuwało mu się na myśl, to śmierciożercy. Innej ”grupy” nie znał. Nie kojarzył. Nie miał pojęcia co jeszcze może funkcjonować w Anglii tak niebezpiecznego jak jawnie działająca organizacja Śmierciożerców pod kierownictwem Toma Riddley’a.
- "Grupa" brzmi poważniej, niż jedna osoba.Stwierdził, dopalając papierosa do końca i zgasił go w popielniczce. Nie ukrywał po sobie, że poważnie podchodził do tej sprawy, dotyczącej bezpieczeństwa swojego brata. Gdyby Robertowi nic nie groziło i Richard byłby pewny tego, że sprawy ma wszystkie pod kontrolą, wróciłby do Norwegii, nie szukając tutaj roboty. Musiało być jednak inaczej, skoro Stanley spotkał wujka w Brytyjskim Ministerstwie Magii.
- Nie jestem aż tak na bieżąco, co dzieje się w Londynie, poza tym, czego dowiem od brata jak i przeczytam w Proroku Codziennym. Wnioskuję z Twoich słów, że nie jest dobrze? Skoro masz podejrzenia. A biorąc pod uwagę aresztowanie Juliusa… Muszę wstrzymać się z podjęciem pracy w Waszym Ministerstwie.
To znaczyło, że nie podejmie się szkoleń, nie złoży papierów. Ich nazwisko było, jakby to powiedzieć, spalone? Mogliby mu patrzeć na ręce przez przeszłość, jako że rodzina odeszła z Departamentu Tajemnic. A teraz jeszcze ten areszt Juliusa. Zbyt duże ryzyko. Jakby jeszcze dodać, że wyglądał jak własny brat. Lecz gdyby wzięli go za Roberta, wróg by się sam odkrył. Wiedzieliby, kto zagraża Robertowi.
- Zechcesz mi coś więcej opowiedzieć o tej "grupie"?
Zapytał po chwili, obserwując go dość uważnie. Licząc może na współpracę? Jeżeli zależy im na bezpieczeństwie Roberta. Ile Stanley mu zdradzi? Na ile jest wstanie teraz zaufać wujkowi? Chcąc mieć może też pewność, że myślą o tej samej. Dałoby to Richardowi sygnał, że nawet tam, gdzie Robert siedzi wiernie służąc Tomowi, narobił sobie wrogów.