[9.06.1972] A tu mi kaktus... | Olivia, Avelina

Avelina patrzyła jak kaktus na głowie zaczyna więdnąć, ale zaraz wrócił do swojej kwiecistej formy. Poczuła zawód, bo myślała naprawdę, że wszystko się uda, a tu taki klops. Jej oczom jednak ukazał się widok dymiącego się kwiatu na głowie przyjaciółki. Eliksir źle zareagował z kaktusem i chciał się zajarać, więc nim Olivia zdążyła polać drugi eliksir, Avelina krzyknęła krótko – pali się – i złapała jakiś wazon z kwiatami, wyjęła je z niego i polała na głowę Quirke. – Bogini najświętsza – wyrzuciła z siebie i złapała dziewczynę za ramiona, aby obejrzeć ją cała. Potem pozwoliła dziewczynie wylać drugą fiolkę na głowę. Ave trzymała różdżkę w pogotowiu jakby kaktus znowu zaczął się palić, ale zaczął więdnąć. Niestety nadal nie zniknął. – Chyba będzie trzeba użyć zaklęcia znikającego – powiedziała w końcu patrząc jak kaktus rozpada się na drobne kawałki sypiąc się na ramiona dziewczyny.