Gdy Richard tak słuchał ich wymiany zdań, odnosił wrażenie, że Rodolphus nie mówi wszystkiego. Pomija pewne, ale dość istotne zdaniem Richarda szczegóły. Jako auror, prowadząc przesłuchania, czepiałby się każdego fragmentu wypowiedzi. Mimo to, pozwolił pierw bratu przesłuchać Rodolphusa, jako że się oboje znali, co pokaże też jaka jest między nimi relacja. Znajomość i współpraca.
Richard obserwował Lestrange’a dość poważnie, uważnie i nie akceptował w pełni jego wyjaśnienia. Jeżeli Robert ufał mu w jakimś tam jeszcze stopniu, Richard wręcz przeciwnie. Nie ufał. Choć widział, że Rodolphus był czarodziejem oddanym. Poddał się już od razu, oddając różdżkę. Gotów był odsłonić przed Robertem swoje wspomnienia, aby do nich zajrzał. Nici powiązań nie wykazywały niczego negatywnego. Nie miał w żadnym stopniu złych zamiarów wobec jego brata. Potwierdziło się to, że zniknięcie Roberta było jakby dla niektórych widoczne.
Gdy zapadła cisza, Richard spojrzał na brata, aby sprawdzić jego reakcję na zebrane do tej pory, niejasne według niego informacje. Czy on dostrzegał w nim wątpliwości? Miał problem z podjęciem pewnych decyzji? Potrzebował chwili aby zebrać myśli?
- Potwierdza jego słowa. Sam przeczytaj.Odpowiedział w sprawie listu. Podszedł i podał bratu kopertę. Sugerując spojrzeniem, aby dokładnie wczytał się w treść wiadomości. Chciał w tym może zwrócić uwagę na poruszoną kwestię spotkania. Czy mowa była o tym, gdzie Roberta ukarano? Było to kilka dni temu. Dodatkowa informacja, że Bellatrix mogła tam być. Wszystko widzieć. Połączyć fakty? Czy mowa była o innych spotkaniach?
Kiedy Robert zajął się zapoznaniem treści listu narzeczonej Lestrange’a, Richard skupił poważne spojrzenie i dość nieufne Rodolphusowi. Skrzyżował nawet ręce na klatce piersiowej, trzymając wciąż swoją różdżkę.
Słysząc decyzję Roberta, aż spojrzał na niego unosząc brew ku górze? "On tak poważnie?" - zadał sobie pytanie w myślach. Richard nie pochwalił tej decyzji. Odmowy użycia legilimencji. Czy to znaczyło, że brat nie chciał widzieć jego wspomnień w obawie, doszukania się większych szczegółów, które mogły by wzbudzić jeszcze większe wątpliwości? Bał się?
- W takim razie ja mam pytania.Zauważając, że brat myślał nad rozwiązaniem, Richard wykorzystał moment na wyciągnięcie informacji od Rodolphusa, swoimi metodami. Spojrzał dość poważnie na Lestrange’a, jakby miał przed sobą przestępcę.
- Czy jesteś wstanie powiedzieć, jakie dokładnie wspomnienia widziała Twoja narzeczona? Czy był w nich Robert? Widziała go?
To, że Rodolphus wspomniał wcześniej o fragmentach, rozmowie, nie zawsze wizje pokazywane przez marę czy zjawę są wyraźne. Kwestia też tego, jakie to były spotkania. Na jaki temat prowadzone rozmowy. Czy może było jakieś charakterystyczne miejsce dla ich obojga? Cokolwiek. Richard chciał mieć pewność, czy w tych wizjach była postać Roberta. Czy chłopak tutaj siedzący, sam się wygadał swojej kobiecie, świadomie lub nieświadomie?
Richard uważnie skupił spojrzenie na Rodoplhusie, oczekując odpowiedzi, aby wyłapać każdą reakcję z jego mowy ciała. Nawet w oczach, których ruch również może wszystko zdradzić. Czy mówi prawdę, czy skłamie.
Robert z kolei postanowił także wrócić do zadawania pytań i najwyraźniej wymyślił coś interesującego. Sposób na upewnienie się co do "zaufania" i dalszej współpracy. Przysięga wieczysta. Coś, co łączy dwie osoby na długo. Niekiedy do śmierci jednego z nich.
Co na to Lestrange?