[15.06.1972r.] - Praca | Robert, Richard, Rodolphus

Lestrange westchnął cicho. Chciałoby się rzucić ech, kurwa na kolejne rewelacje, które wychodziły z ust Roberta. Nie dlatego, że Mulciber czegoś od niego wymagał ale dlatego, że kobieta była szefową biura aurorów. Rolph przetarł twarz dłonią, w zamyśleniu wędrując spojrzeniem na ścianę. Jeżeli ktoś taki postanowił przeniknąć do ich organizacji… Nie, wróć - nie przeniknąć, a wysłać kogoś, kto odwali za nią brudną robotę. I to nie byle kogo, bo kogoś komu się to prawie udało. Jeżeli zrobiła to raz, to spróbuje i drugi - może niekoniecznie w ten sam sposób, lecz na pewno Harper nie będzie się powstrzymywać. To było realne zagrożenie, które… Zostało zignorowane? On nie miał pojęcia, że taka sytuacja miała miejsce. Czuł irytację na myśl o tym, ile osób również odsunięto od tej wiedzy. Nie widział powodu, dla którego mieli to trzymać w tajemnicy. Przez to mogło dojść do poważnych konsekwencji, do nieostrożności… Lub nadmiernej ostrożności? Może dlatego informacje o tym zdarzeniu były ściśle tajne? By nikt nie robił głupich, pochopnych ruchów?
- Zgadzam się - przytaknął na słowa o likwidacji, a raczej jej niemożności. To byłby nie tylko ryzykowny, ale i głupi ruch. Nie powinni nigdy działać na ślepo, a tym bardziej w przypadku gdy mieli do czynienia z tak wyszkoloną osobą. - Jeśli chodzi o Munga, dowiem się wszystkiego. O ile chodzi do Munga a nie prywatnej osoby. A nawet jeśli chodzi - dowiem się.
Richard miał rację - Lestrange miał łatwiejszy dostęp do akt, może nie bezpośrednio, a pośrednio. Spora część jego rodziny pracowała w Św Mungu, nie powinien mieć więc większych problemów z tym, by wejść tam niezauważonym. Zdobycie akt jednak wymagało trochę więcej finezji, ale i to nie będzie problemem. Wystarczyły proste dla niego zaklęcia, by zmienić swój wygląd. Musiał tylko wybrać ofiarę. Również mógł dowolnie zmienić twarz innej osoby, a jego wzrok mimowolnie prześlizgnął się po twarzy Roberta. Czy miał sylwetkę i głos, pasujące do kogoś, kogo znał z Munga?
- Wciąż pracuję w Ministerstwie, z tego co pamiętam to Harper korzysta z pomocy asystentki - odezwał się jeszcze, przeczesując czarne jak noc włosy. Na twarzy Rodolphusa wymalował się zagadkowy uśmiech. - Nie ufałbym jej jednak, Richardzie, ale jeśli chcesz wyciągnąć z niej informacje to słyszałem, że jest wolna i zdesperowana. Kilka dni urabiania jej i sama podsunie ci kalendarz Moody pod nos.
Rolph przesunął wzrok na drugiego Mulcibera, jednak zawahał się. To, że wyglądał jak Robert, stanowiło jednak dużą przeszkodę.
- Nie wiem jednak, czy wasz identyczny wygląd nie będzie problematyczny, jeśli chodzi o Ministerstwo - jeżeli miałoby to spaść na jego barki - nie widział problemu poza czasem. Musiał mieć czas na to wszystko. - Nie mam kontaktu z biurem aurorów, wiem jednak że jest obstawione przez osoby niezbyt nam przychylne. Jedno potknięcie i…
Nie musiał kończyć. Powinni się domyślić, co się wtedy stanie.