Jak już Stanley zapodał charakterystyczne nazwy kilku miejsc na Nocturnie, to Richard nie powinien mieć problemu ze znalezieniem jego „Głębiny”. Nie bywał na tamtych ulicach codziennie jak inni, a co kilka lat. Tam, pojawiał się jedynie co jakiś czas w sklepie, kiedy miał coś dostarczyć osobiście, w kwestii towaru. Osoby, które go mogły wtedy widzieć, mogły wziąć bezpośrednio za Roberta.
- Myślę, że nie będzie to konieczne. Ale wezmę to pod uwagę.Jeżeli Stanley oferował już taką możliwość, że mógłby zaprowadzić, Richard zaznaczył, że będzie brał to pod uwagę. Jednakże nie sądził, aby było to potrzebne. Orientacyjnie będzie chciał sam się rozejrzeć i odszukać, aby tym samym oszacować odległość Głębiny od ich Olibanum. Na to jeszcze przyjdzie czas.
Rozróżnianie bliźniaków często mogło być zabawne, w zgadywanie, który jest który. Jak można było zauważyć, Richard swoją odpowiedzią rozbawił Stanleya. Chciał się tego od niego dowiedzieć? Dowiedział się. Tyle ile na chwilę obecną mógł powiedzieć. Łatwiej jest to samemu sprawdzić, kiedy ma się dwie osoby przed sobą. Znaleźć te różnice. Być może powinni wtedy pomyśleć o jakimś spotkaniu w trójkę, jeżeli Stanleyowi by to pomogło znaleźć te charakterystyczne cechy.
- Przywykłem do tego. Więc tym się nie przejmuj.Zapewnił chłopaka, dając tym samym znać, że jest wyrozumiały i to nie pierwszy raz się zdarza, że jest mylony z Robertem, przebywając w Londynie. Taka sama sytuacja miewała miejsce również w Oslo, kiedy to Robert zatrzymując się u brata, mylony był z Richardem. Gdyż drugi z bliźniaków to tam był w miarę znany w swojej okolicy.
Spotkanie dobiegało końca. Mimo przesłuchania rodzinnego, w którym Stanley miał pytania o swojego ojca, nie tylko otrzymał odpowiedzi od wuja, ale i obaj panowie doszli nawet do nawiązania wzajemnej rodzinnej współpracy. Richard wstał i uścisnął dłoń bratanka, wysłuchawszy go.
- Rozumiem. Gdybyś znów czegoś potrzebował, lub miał coś do przekazania, pisz.Odpowiedział na słowa podziękowania. Rozmawiało się przyjemnie, ale niestety to było spotkanie w innym celu, nie do końca bezpośrednio rodzinnym. Czas ich ograniczał. Rozumiał Stanleya, który pracował jako Brygadzista, to mógł mieć różne godziny pracy. Bądź jak wspomniał, miał coś jeszcze do załatwienia. Z rozmową, widocznie zmieścili się w czasie jaki on założył.
W takim wypadku, po uścisku dłoni, Richard pożegnawszy się, skierował się do wyjścia i opuścił mieszkanie Stanleya. Udając się w znanym sobie kierunku.