Do słów brata, nawiązujących o możliwym przekonaniu kogoś do współpracy, Richard nie odniósł się w swoich wypowiedziach. Uznał to oczywiste, że po znalezieniu kogoś takiego, znając umiejętności brata, podołałby się tego ”przekonywania” do współpracy. Bo to, że słownie uda się kogoś namówić, to jedno. Nie miało się gwarancji, że ta osoba nie będzie czasem donosicielem. Trzeba było grać ostrożnie. Być może o tym, Richard z nim porozmawia na osobności.
Jak Rodolphus zaskoczył Richarda, swoimi spostrzeżeniami, tak zadziałało to w drugą stronę. Richard dał poznać się od strony bezkompromisowego współpracownika, mimo tego braku zaufania. Zostając włączonym do sprawy z Harper Moody, nie zamierzał utrudniać jakiejkolwiek pracy Lestrange’owi, a nawet zaproponował wzajemną ignorancję w Ministerstwie, jeżeli Richardowi udałoby się tam dostać pracę. Co było wręcz zrozumiałe dla drugiej strony. Rodolphus na wszystko się zgodził. Nie miał pod tym względem swoich uwag. Uważając co prawda tak samo.
Sprawa została widocznie omówiona i mogli na dzisiaj kończyć. Zasiedzieli się w tym sklepie, ale było to widocznie konieczne. Zwłaszcza przez to, co Rodolphus nabroił.
Robert na koniec przedstawił kilka istotnych zasad, jak spotykanie się co dwa tygodnie z przygotowanymi raportami, podjętych przez siebie działań. Richard uwagę przeniósł na brata, który w trakcie mówienia wstał i wyjął małe opakowanie z szafki, podając je Lestrangowi, czy może nawet rzucając w jego kierunku. Zmiana miejsca spotkań. Rozsądne podejście, aby unikać zwracania na siebie uwagi na ulicach Nocturnu, czy Podziemnych Ścieżek. Richard tutaj nie miał nic do dodania, gdyż mieszkając z bratem, mieli obaj kontakt ze sobą stały. Te instrukcje były kierowane bardziej do Rodolphusa, zaś do młodszego Mulcibera jako informacja. Że będą mieli najwyraźniej nowego gościa.
Richard wysłuchał do końca brata, spoglądając na przestrzeń przed siebie. Ale kiedy usłyszał proponowany termin spotkania, wtedy spojrzał na niego.
”Dwudziesty dziewiąty?... Powinienem zdążyć wrócić.” – pomyślał. Miał w planie, a raczej musiał na kilka dni wrócić do Oslo i zamknąć kilka spraw. Powinien zdążyć się z tym uporać, aby chociaż na to spotkanie wrócić.- W porządku.
Potwierdził, jakby mu pasowało. Rodolphus o innych planach wiedzieć nie musiał. Dla niego ważne, żeby samemu się stawić w wyznaczonym dniu i godzinie. Richard swoje spojrzenie po chwili skierował na Lestrange’a.
- Odprowadzę Cię.
Jeżeli to było wszystko i sam Rodolphus nie miał nic do dodania, czy zapytania, Richard zaoferował się odprowadzić gościa do wyjścia. Miał coś, co do niego należało i niestety musiał mu to zwrócić.
Richard wyjął pierw swoją różdżkę i zdjął zabezpieczenia rzucone na drzwi i je otworzył. Wypuścił przodem Rodolphusa, samemu wychodząc za nim. Różdżką oświetlił pomieszczenie wnętrza sklepu, kierując się z nim do samych drzwi wyjściowych na ulicę. Wyjął różdżkę Rodolphusa, zanim mu zamierzał oddać, myślał czy chce mu coś powiedzieć. Choć stwierdził, że samo dość poważne spojrzenie i ostrzegawcze, będzie wystarczające. Aby zakomunikować mu, aby się pilnował i niczego przeciwko Robertowi nie kombinował. Być może to dzisiejsze spotkanie jak i przysięga wieczysta, czegoś go nauczyły młodego chłopaka?
Richard oddał różdżkę Rodolphusowi. Ale jego list od Bellatrix, najpewniej pozostawił na biurku w gabinecie Roberta. Chyba, że Rodolphus postanowił go zabrać, za pozwoleniem. Mulciber otworzył mu drzwi sklepu i wypuścił. Po czym zamknął porządnie i wrócił do brata. Pewnie coś jeszcze omówią a potem wrócą do domu.