Tristan w przeciwieństwie do Olivii, nie miał problemów z zasypianiem. Miał problem za to z koszmarami. Potrzebowałby chyba czegoś, co by łagodziło jego sny? Pozwalało spać spokojniej? Nie był pewny, czy jakiekolwiek eliksiry nasenne by mu pomogły, albo leki mugolskie. Niby próbował, ale nie pomagało mu to za bardzo. Odstawił.
Po wyjściu z łazienki, wpuścił Olivię, po czym sam się wziął za ogarnianie siebie. Przy tym cały suszeniu się, ubieraniu spodni piżamowych i tshirta, zorientował się, że mieli zalaną herbatę, ale jej nie wypili. Mogła trochę ostygnąć. Nie wyleje jej. Swoją postanowił wypić. Olivii przypomni o tym, jak wyjdzie z łazienki. Opróżniony kubek wstawił do zlewu. Powoli też gasił część świec. Jak pójdą spać, nie mogą pozostawić ognia bez opieki. Pozostawał kominek, ale tego na razie nie ruszał. Zabrał swoją różdżkę do sypialni, kładąc na szafce nocnej, aby mieć pod ręką w razie nieprzewidzianych sytuacji. Nawyk zawodowy. A już lepiej mieć ją pod poduszką. Lecz od tamtego wydarzenia, śpi z nią, mając ją pod poduszką. Mieszkał sam. Mieszkanie zabezpieczał zaklęciami, wszystkimi jakie znał. Jakby w obawie, że go odnajdą, przyjdą w nocy i dokończą to, czego nie zdążyli.
Na całe szczęście, Olivia tym razem zbyt długo nie siedziała w łazience. Ale kiedy Tristan usłyszał od niej słowa ”idę zapalić”, że wzięła bluzę i zamierzała wyjść na zewnątrz? Doskoczył do niej i chwycił za ramię. Jeżeli na niego spojrzała, pokręcił głową, że się nie zgadza. Na zewnątrz jeszcze padało. Było chłodniej niż zazwyczaj. Kazał jej chwilę poczekać, aż podszedł do notesu jaki leżał na kanapie i długopisu. Napisał jej i pokazał: ”Jest ciemno i zimno. Jak musisz zapalić, rób to tutaj. Nie przeszkadza mi to. Nie chcę abyś zmarzła.”
Troszczył się o nią. Nie chciał już pisać tego, że mogłoby się jej coś stać. Liczył na wyrozumiałość. A drzwi jak i całe pomieszczenie, zabezpieczył już zaklęciami ochronnymi. Jak musiała zapalić, to nawet odszukał dla niej jakiś talerzyk, podstawkę czy popielniczkę. Powinien pomóc jej zrzucić nałóg, ale domyślał się, że nie będzie to łatwe. Małymi kroczkami, zapewne się uda.
Podał jej nawet herbatę, jakiej nie wypiła wcześniej. Zakochani w sobie, nawet o herbacie zapomnieli. W trakcie przygotowania do pójścia razem do łóżka, Olivia miała mu coś ważnego do przekazania. Wysłuchał ją ze spokojem, uważnie. Dowiadując się, że ma ona problemy ze snem. Bezsenność. Rozumiał. Część jego kolegów z pracy zawodowej Aurora, też miała z tym problem. Dlatego brali nocne patrole.
Uśmiechnął się do niej, kiwnął głową że rozumie i na dodatek pocałował ją w czoło. Przytulił i rozmasował jej ramiona. Była w dobrych rękach. Nie zaśnie przed nią. Przypilnuje ją, jeżeli trzeba. Wtedy wskazał jej kierunek do sypialni, aby położyła się i wypiła eliksir. On w tym czasie zajął się gaszeniem świec i kominka. Wrócił do niej, dołączając do tego samego złączonego łóżka. Jeżeli się położyła, przysunął do niej bliżej. Jeżeli pozwoliła. Mogli zasnąć. Jeżeli opisana przez nią sytuacja miała miejsce, dopilnował aby znów znalazła się w łóżku. Jeżeli nie miało to miejsca, mógł zasnąć po niej. Choć obawiając się, czy nie będzie miał koszmarów.
Niespodzianką dla niego było to, że całą noc, przespał spokojnie. Miał nadzieję, że Olivia także. Już o poranku, powitał ją czułym pocałunkiem, jak tylko otworzyła oczy. Wstał i przygotował im śniadanie. Zaś po nim, mogli się po kolei ogarnąć, spakować, posprzątać i udać do miasteczka na spacer. Aby odnaleźć sieć fiuu i wrócić do Londynu.
To była niezapomniana podróż. I pierwsza, która ich naprawdę połączyła. Najpewniej w Londynie, kiedy odprowadził ją do domu, ciężko było im się rozstać. Jeszcze przecież się spotkają.