Korespondencja Morpheusa

Po lipcowej wymianie listami, do posiadłości Longbottomów zapukała maleńka orkiestra. Niziutki, pulchny 13-letni uczeń Hogwartu, najpewniej udzielający się w chórze, odśpiewał głośne „mamy wieści dla pana Mooorpherusa Victora Goodryyka Longbottoooomaaa”, charakterystycznym, kościelnym głosem, a kiedy otworzono mu drzwi, odchrząknął i przekazał spore, truskawkowe ciasto, na którym napisano czerwonym lukrem:

ODDAWAJ PIENIĄDZE, KTÓRE JESTEŚ MI DŁUŻNY, LONGBOTTOM.

Na opakowaniu cukiernia napisała czarnym tuszem: „z okazji ukończenia przez pana Longbottoma 43 lat i dwóch miesięcy, z pozdrowieniami od kolegów z Kościanego Zamtuza”.