22.02.2024, 14:14 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 27.03.2024, 16:07 przez Thomas Figg.)
Uśmiechnął się na słowa Nory o pokonywaniu mrocznych czarodziejów za pomocą życzliwości - oczami wyobraźni zobaczył jak zaprasza Czarnego Pana i jego popleczników na popołudniową herbatkę i częstuje ich swoimi wypiekami. To było tak absurdalne, że aż wywoływało szeroki uśmiech na twarzy - musiał potrząsnąć głową, aby pozbyć się z głowy tego wyobrażenia i nie zacząć się opętańczo śmiać.
Pokiwał głową na jej słowa, domyślał się, ze nie będzie to szybki proces a już na pewno nie będzie decyzja zapadała teraz i w tej chwili w kuchni. Nie poprawił jej też, że gdy pierwszy ogień trafi na niego to nie zamierzał uciekać - czasami lepiej niektóre rzeczy przemilczeć, aniżeliby miałaby się niepotrzebnie martwić.
Przechylił się do przodu i uszczknął sobie nieco surowego ciasta, które przygotowywała na pierniczki - nic tak dobrze nie smakowało jak trochę nieupieczonego ciasta ukradzionego Norze. Zastanawiał się jak zmieni się codzienność życia ludzi przez te wydarzenia, które właśnie mają miejsce. Czy będzie jeszcze miejsce na beztroskę i cieszenie się z każdej chwili czy może będą musieli żyć w ciągłym strachu jeżeli nie popierają mrocznego czarodzieja? Zapewne zasępiłby się bardziej gdyby nie fakt, że właśnie doznał zastrzyku cukru z ciasta.
- Daj mi znać jak będziesz miała już jakaś odpowiedź - dodał jeszcze nim w końcu zebrał się w sobie, będzie musiał przysiąść do książek znowu - obecnie motywacja do wznowienia swoich badań była jeszcze większa. - Pomyślę nad jakimś szybkim sposobem komunikacji, żebyś w razie potrzeby mogła mnie wezwać. Uważaj na siebie, wrócę wieczorem - dodał jeszcze nim poczochrał jej włosy i zanim zdążyła cokolwiek zrobić to on już zniknął z charakterystycznym dźwiękiem teleportacji. Przecież musiał przeczytać swoje stare notatki i odwiedzić kilka księgarni.
Epilog:
Jeszcze tego samego dnia Nora wysłała sowę do Patricka na temat swojego brata i jego chęci pomocy w walce z Czarnym Panem. W następnych dniach Thomas spotkał się z Patrickiem, który zrekrutował go do Zakonu Feniksa tak samo jak wcześniej i Norę.
Pokiwał głową na jej słowa, domyślał się, ze nie będzie to szybki proces a już na pewno nie będzie decyzja zapadała teraz i w tej chwili w kuchni. Nie poprawił jej też, że gdy pierwszy ogień trafi na niego to nie zamierzał uciekać - czasami lepiej niektóre rzeczy przemilczeć, aniżeliby miałaby się niepotrzebnie martwić.
Przechylił się do przodu i uszczknął sobie nieco surowego ciasta, które przygotowywała na pierniczki - nic tak dobrze nie smakowało jak trochę nieupieczonego ciasta ukradzionego Norze. Zastanawiał się jak zmieni się codzienność życia ludzi przez te wydarzenia, które właśnie mają miejsce. Czy będzie jeszcze miejsce na beztroskę i cieszenie się z każdej chwili czy może będą musieli żyć w ciągłym strachu jeżeli nie popierają mrocznego czarodzieja? Zapewne zasępiłby się bardziej gdyby nie fakt, że właśnie doznał zastrzyku cukru z ciasta.
- Daj mi znać jak będziesz miała już jakaś odpowiedź - dodał jeszcze nim w końcu zebrał się w sobie, będzie musiał przysiąść do książek znowu - obecnie motywacja do wznowienia swoich badań była jeszcze większa. - Pomyślę nad jakimś szybkim sposobem komunikacji, żebyś w razie potrzeby mogła mnie wezwać. Uważaj na siebie, wrócę wieczorem - dodał jeszcze nim poczochrał jej włosy i zanim zdążyła cokolwiek zrobić to on już zniknął z charakterystycznym dźwiękiem teleportacji. Przecież musiał przeczytać swoje stare notatki i odwiedzić kilka księgarni.
Epilog:
Jeszcze tego samego dnia Nora wysłała sowę do Patricka na temat swojego brata i jego chęci pomocy w walce z Czarnym Panem. W następnych dniach Thomas spotkał się z Patrickiem, który zrekrutował go do Zakonu Feniksa tak samo jak wcześniej i Norę.
Koniec sesji