I właśnie o to chodziło. Zamiast dobrze bawić się na przyjęciu, z racji na swoje uprzedzenia, wrażeń poszukiwali w zupełnie innym miejscu. Jakby się nie dało zorganizować wszystkiego tak, żeby ludzie się nadmiernie nie nudzili; żeby nie myśleli wyłącznie o tym czy mogą już zabrać stąd swoje cztery litery. Bo przecież wcale nie musiało tak być. Wystarczyło tylko wpuścić nieco świeżego powietrza. Otworzyć się na nowe.
- Nie wydaje mi się, żebym potrzebowała tego rodzaju rozrywek. - odpowiedziała.
Sama preferowała spotkania w pubie, jakieś wypady na łono natury. Mogła też spędzić czas we własnym mieszkaniu. Albo na małej domówce u znajomych. W niewielkim, ale za to zgranym gronie. Wśród ludzi, z którymi czuła się po prostu dobrze.
Nie poganiała go z realizacją umowy. Nie nadmiernie. Na ten moment w pełni wystarczało jej to, że Renigald zabrał ją w to miejsce. Mieli czas na to, żeby odnaleźć dziennikarkę. Spróbować z nią porozmawiać. Przecież planowali spędzić tutaj cały wieczór. Będzie to kilka najbliższych godzin.
Na Merlina, dlaczego zdecydowała się na tak desperacki krok?
Może po prostu, gdzieś tam głęboko w środku, troszeczkę Renigalda lubiła.
Na jego prychnięcie odpowiedziała uśmiechem. Prawda była taka, że tak trochę lubiła mu dogryzać. Testować jego granice. Sprawdzać na ile będzie w stanie jej pozwolić. Malfoy miał w sobie coś takiego, co do tego Penny wręcz zachęcało. Od zawsze. Odkąd mieli okazje spotkać się po raz pierwszy.
- Och. - padło z jej strony, kiedy poinformował ją, że uciekali właśnie przed jego matką. Mogła się tego domyślić? Przecież to oczywiste, iż musiała być tutaj obecna. Na tym przyjęciu. Zaciekawiona próbowała odnaleźć ją w tłumie. Tylko czy znajdywała się w zasięgu wzroku? - Moja obecność to pewnie dla Ciebie spory problem. - dodała następnie. Tyle tylko, że wcale nie czuła się winna. Nie było jej z tym jakoś źle. Wykorzystywała go w tej sytuacji dokładnie tak samo, jak on wykorzystywał innych. Bo przecież znała go nie od wczoraj i miała na jego temat od dawna już wyrobione zdanie.
- Miałeś jakieś plany na to przyjęcie? - zapytała. - Inne plany. Wiesz. Zanim ja... - czy musiała kończyć? Chyba było jasne do czego zmierzała. Czym się właśnie zainteresowała.
Dopiero w następnej kolejności jej uwaga przeniosła się na mężczyznę, który nakładał sobie na talerz prawdziwą górę jedzenia. Wyglądało to nieco komicznie. Bawiło, kiedy zestawić to z celną uwagę Malfoya. Chcąc to swoje rozbawienie jakoś zamaskować, spróbowała jakoś zasłonić usta. Dłonią, lampką z alkoholem. Cokolwiek.
Była w tym raczej nieudolna. Nie nauczona tego, jak robić to we właściwy sposób.
Penny brakowało odpowiednich wzorców.
- Oczywiście. - całe to rozbawienie zniknęło jak za machnięciem czarodziejskiej różdżki, kiedy polecił jej obserwować tych, którzy zachowywali się odpowiednio. Czy to znaczyło, że sama miała fatalne maniery? Niby wiedziała, że tu nie pasuje, ale co innego to usłyszeć. Nie zamierzała jednak brać tego za bardzo do siebie.
Spojrzała we właściwym kierunku, kiedy poinformował ją o pojawieniu się Larson. Wiedziała jak dziennikarka wygląda, ale w pierwszym momencie jej nie rozpoznała. Dopiero po chwili udało jej się połączyć tą elegancką kobietę z twarzą, która była widoczna przy każdym kolejnym artykule w Czarownicy. Mowa tutaj o zdjęciu prezentującym autora.
- Może lepiej poczekać? Zjedzmy pierw coś. Przecież nam nie ucieknie w ciągu kilku najbliższych minut. - zawahała się. Coś jej mówiło, że zbliżanie się do matki Malfoya mogło nie być najlepszym możliwym posunięciem. Nie bez powodu Regina od niej uciekał. Poza tym Penny nie była głupia. Nie miała też większych złudzeń. Wiedziała, że dla Malfoyów była kimś gorszego sortu.
Podała blondynowi swoją lampkę z szampanem. Niech potrzyma, a ona w tym czasie nałoży sobie na talerz coś odpowiedniego. Małego. Dyskretnie rozejrzała się po okolicy, poszukując kogoś, kogo mogłaby wziąć sobie za wzór. Padło na starszą, wysuszoną acz elegancką staruszkę w granatowej kreacji. Wyglądała trochę wiedźmowato. Z drugiej strony - pierwsze wrażenie potrafiło być mylące.
- Co to jest? - cicho, na tyle cicho na ile tylko była w stanie, wskazała na dziwne roladki. Niby część składników wydawało jej się, że była w stanie zidentyfikować, ale pozostałe... czy była to gra warta świeczki? Ryzyko do podjęcia?