06.12.2022, 19:27 ✶
Frustracja. Przez ostatnie na twarzy miał wymalowaną frustrację, a wraz z tą mendą przychodziło poirytowanie i zniecierpliwienie. Chyba przechodził jakiś kryzys osobisty, trudno stwierdzić. Można rozpoznać rodzaj jego "problemu" poprzez liczbę zwiniętych, pogniecionych i podartych rulonów pergaminów porozrzucanych w kącie salonu. Wypełniony nim był kosz, siedemdziesiąt pięć procent obszernego dywanu z frędzlami, biurko a i nawet fotel. Pięć połamanych orlich piór, dłonie brudne od atramentu, siedemnaście książek ułożonych w mądrą piramidkę stało na parapecie, a dwie lewitowały w powietrzu. Przy tym pognieciony kołnierzyk, poczochrane włosy i spięte mięśnie żuchwy mogły spokojnie zdradzać, że miał czegoś ewidentnie dość. Nie zwracał uwagi na kręcących się członków rodziny, nie rejestrował aby ktoś wchodził, wychodził albo co więcej, coś do niego mówił. Jeśli tak, to musiał odpowiadać zbywająco. Nie słyszał też pukania do drzwi; dopiero ojcowski wrzask "OTWÓRZ W KOŃCU TE DRZWI!" wyrwał go z zamyślenia. No tak, głowa rodu szykowała się znów do wypłynięcia i lepiej było mu nie przeszkadzać jeśli nie chciało się zostać zaprzęgniętym do naprawiania sieci, tachania beczek czy co więcej do pracy fizycznej w stoczni. Westchnął głęboko, odryknął "OTWIERAM!" i podniósł się zza biurka. Ociężałość mięśni zdradzało jak długo siedział w jednej pozycji. Przeciągnął się, poprawił włosy, koszulkę i poczłapał boso do bardzo wąskiego korytarzyka zwieńczonego ciasnymi drzwiami o klamce z grawerem kotwicy. Uniósł brwi na widok "podejrzanego dryblasa siostry", z którym lubiła się "prowadzać".
- Wyglądasz i brzmisz jakbyś się zgubił. Cześć. - wyciągnął do niego rękę ale zatrzymał ją w połowie kiedy zobaczył jaka brudna jest od atramentu. Posłał Fergusowi przepraszające spojrzenie i cofnął brudną rękę. Uch.
- Nie wiem. Wchodź do środka. - cofnął się, robiąc mu miejsca, odwrócił się w kierunku najbliższego portretu, stryjecznej ciotki Felicii. - Jest w domu Cynthia? - zapytał i został ofukowany przez wychudzoną wiedźmę, że po raz kolejny jest oderwany od świata i nie wie o takich ważnych sprawach, poza tym jak on wygląda, powinien jeść więcej liści... zanim się dowiedział czy Cynthia jest w domu (nie, nie było jej) to musiał powtórzyć pytanie trzykrotnie. Odwrócił wzrok do Ferugsa.
- Jak widzisz, nie ma jej ale chodź, napijesz się czegoś, żeby potem mi nie zarzuciła, że cię stąd wyrzuciłem czy coś. - skinął na niego i człapał w drogę powrotną. Przez okres szkolny nie potrafił polubić Fergusa. Coś w jego postawie i podejrzliwym typie twarzy powstrzymywało go przed zaprzyjaźnieniem się. Trzymał wobec niego rezerwę, która niekiedy mogła być mylona z chłodem i wyniosłością. Darował sobie nawet uprzejme zapytanie czy ma czas, ochotę się napić. Po prostu mu to oznajmił, ot. To dowodzi, że nie traktował go jako kogoś obcego przy którym trzeba się "pilnować". Przetarł twarz kiedy weszli do salonu.
- Nie widzisz tego syfu, mam rację? - rzucił na niego okiem i poczłapał po różdżkę, której trzy inkantacje sprawiły, że cały ten bałagan stał się tymczasowo niewidzialny. Oczywiście wciąż można było wdepnąć w rozlany atrament czy stos papierków ale nie gryzło to tak w oczy. Wskazał mu ręką dowolne miejsce do siedzenia.
- Skoro pytasz czy Cynth jest w domu to znaczy, że nie umawialiście się na spotkanie. Coś mi świta, że na dniach miała być dobę w pracy, może to być nawet i dzisiaj. Co chcesz pić? - oparł się pośladkami o biurko i knykciem rozmasowywał powiekę.
- Grzecznej herbaty, mrożącego krew w żyłach soku, solonej wody z kostkami lodu, grzańca na bazie ognistych nasion...? - lista była długa, mógł sobie wymarzyć jakiś napój, a możliwe, że chociaż część tego znajdzie w przepastnych szafkach kuchennych i salonowych. Wyczarował sobie w dłoni ręcznik, potraktowany wilgocią i począł żmudnie wycierać ręce z atramentu. Zatrzymał pytający wzrok na Fergusie.
- Wyglądasz i brzmisz jakbyś się zgubił. Cześć. - wyciągnął do niego rękę ale zatrzymał ją w połowie kiedy zobaczył jaka brudna jest od atramentu. Posłał Fergusowi przepraszające spojrzenie i cofnął brudną rękę. Uch.
- Nie wiem. Wchodź do środka. - cofnął się, robiąc mu miejsca, odwrócił się w kierunku najbliższego portretu, stryjecznej ciotki Felicii. - Jest w domu Cynthia? - zapytał i został ofukowany przez wychudzoną wiedźmę, że po raz kolejny jest oderwany od świata i nie wie o takich ważnych sprawach, poza tym jak on wygląda, powinien jeść więcej liści... zanim się dowiedział czy Cynthia jest w domu (nie, nie było jej) to musiał powtórzyć pytanie trzykrotnie. Odwrócił wzrok do Ferugsa.
- Jak widzisz, nie ma jej ale chodź, napijesz się czegoś, żeby potem mi nie zarzuciła, że cię stąd wyrzuciłem czy coś. - skinął na niego i człapał w drogę powrotną. Przez okres szkolny nie potrafił polubić Fergusa. Coś w jego postawie i podejrzliwym typie twarzy powstrzymywało go przed zaprzyjaźnieniem się. Trzymał wobec niego rezerwę, która niekiedy mogła być mylona z chłodem i wyniosłością. Darował sobie nawet uprzejme zapytanie czy ma czas, ochotę się napić. Po prostu mu to oznajmił, ot. To dowodzi, że nie traktował go jako kogoś obcego przy którym trzeba się "pilnować". Przetarł twarz kiedy weszli do salonu.
- Nie widzisz tego syfu, mam rację? - rzucił na niego okiem i poczłapał po różdżkę, której trzy inkantacje sprawiły, że cały ten bałagan stał się tymczasowo niewidzialny. Oczywiście wciąż można było wdepnąć w rozlany atrament czy stos papierków ale nie gryzło to tak w oczy. Wskazał mu ręką dowolne miejsce do siedzenia.
- Skoro pytasz czy Cynth jest w domu to znaczy, że nie umawialiście się na spotkanie. Coś mi świta, że na dniach miała być dobę w pracy, może to być nawet i dzisiaj. Co chcesz pić? - oparł się pośladkami o biurko i knykciem rozmasowywał powiekę.
- Grzecznej herbaty, mrożącego krew w żyłach soku, solonej wody z kostkami lodu, grzańca na bazie ognistych nasion...? - lista była długa, mógł sobie wymarzyć jakiś napój, a możliwe, że chociaż część tego znajdzie w przepastnych szafkach kuchennych i salonowych. Wyczarował sobie w dłoni ręcznik, potraktowany wilgocią i począł żmudnie wycierać ręce z atramentu. Zatrzymał pytający wzrok na Fergusie.