adnotacja moderatora
Rozliczono - Victoria Lestrange - osiągnięcie Badacz Tajemnic I
Rozliczono - Rodolphus Lestrange - osiągnięcie Badacz Tajemnic I
Rozliczono - Rodolphus Lestrange - osiągnięcie Badacz Tajemnic I
Z kuzynostwem utrzymywał raczej... Poprawne stosunki. Nie licząc drobnych spięć, delikatnych napięć na tej rozciągniętej plandece rzeczywistości, te stosunki były normalne. Jak to w rodzinie. Było jednak kilka takich osób, których unikać się nie dało - z którymi trzeba było się spotykać częściej, niż na rodzinnych bankietach. W przypadku Rodolphusa były to co najmniej dwie osoby, ale Victoria... Victoria była innym tematem.
Tematem, którego nie ruszał, pomimo wspólnej pracy w Ministerstwie. Pracowała z Brenną - kobietą, na punkcie której można by rzec, że miał prawie obsesję. Chociaż, nie, wróć - nie na jej punkcie. Fascynowało go to, jakim cudem Longbottom żyła. Czy jej mózg był tak mały, czy może tak duży, że czegoś, kurwa, nie dostrzegał? Gniotło go to i uwierało, a każdy wiedział, że Victoria i Brenna trzymały się razem. Więc nie naciskał, nie dopytywał. Zostawił po prostu ten temat, by wygrzał się odpowiednio, stracił swoją temperaturę i zniknął.
Posłał więc Victorii list, gdy tylko do jego uszu doszły plotki. Plotki, które normalnie by puścił pomimo uszu, ale teraz nie mógł ich zignorować. Nie dlatego, że tak się o kuzynkę troszczył, ale dlatego, że jej problemy nakładały się na jego problemy.
A rodzina powinna trzymać się razem.
Mieszkanie, w którym przebywał naprawdę sporadycznie, szczególnie w ostatnich tygodniach, poniekąd stało się jego bazą wypadową. Miejscem, w którym ustalał spotkania, czymś w rodzaju przykrywki. Bo mieszkał przecież gdzie indziej. O czym wiedziała zaledwie garstka osób, a żadna z tych osób do rodziny nie należała. I najlepiej by było, gdyby się nie dowiedzieli.
Nie nalał sobie alkoholu - nie pijał go, zwłaszcza ostatnio. Czekał, przerzucając strony książki, którą czytał już tysiące razy. Zabijał czas, nie zerkając nawet na zegarek. Jeśli Victoria odpowie na jego zaproszenie, zjawi się lada moment. Jeśli nie... Znajdzie sobie zajęcie. Jak zawsze. Dobrze mu było z samym sobą, chociaż ostatnio wykazywał niepokojące ciągoty w stronę przelewania emocji na drugą osobę. Z tym, że takich osób w jego otoczeniu zabrakło. Miotał się więc, skacząc od jednej do drugiej persony, żadnej nie potrafiąc zaufać. Bo zaufanie to był pierwszy krok na ścieżkę, prowadzącą do zguby.