Wiedział w jakim celu przyszło się im tutaj spotkać. Dostał ponadto pozwolenie (tylko czy było to faktycznie pozwolenie, a nie polecenie?) na podzielenia się z Papilio pewnymi informacjami na temat Canisa. Dlatego też ani trochę nie zaskoczyło go to pytanie. Przygotował się do wszystkiego wcześniej. Kiwnął głową. Zaczął mówić.
- Canis brał udział w ataku, który miał miejsce podczas Beltane. Nie wiem dokładnie, co się tam wydarzyło, w jaki sposób to wszystko zostało zorganizowane, jak przeprowadzony był atak. Sam niestety nie dostąpiłem tego zaszczytu, aby stanąć u boku naszego Mistrza. – minęły już ponad dwa tygodnie, a to nagle w nim, w Jeleniu siedziało. Dlaczego nie został wezwany? Nie otrzymał swojej szansy? Czy Mistrz nie uznał go za dość dobrego? Wystarczająco wartościowego? Służył mu od tak dawna, tak wiernie, a mimo tego kolejny już raz został zwyczajnie pominięty. – Znajdywał się wśród Śmierciożerców, którzy wyznaczeni byli do odcięcia samych ognisk. Przebywali z Mistrzem. W trakcie walk coś musiało pójść nie tak, gdyż nie był w stanie o własnych siłach zjawić się w wyznaczonym miejscu. – kontynuował. Przekazywał dokładnie te same informacje, które otrzymał sam; które mu przekazano. Nie był naocznym świadkiem tamtych wydarzeń. Czy tym samym można było go uznać za pewne źródło? Zaufać temu co mówił? Tutaj już Nicholas musiał zdecydować, wybór należał do niego. – Obecnie żyje, co do tego mogę Ciebie zapewnić. Nie jest natomiast w stanie się z nikim… powiedzmy skontaktować. Ma zapewnioną opiekę.
I to w zasadzie miało być z jego strony tyle. Przekazanie informacji. Nic więcej, nic mniej. Zrobił dokładnie to co usłyszał, mógł więc wracać do domu. Pozbyć się szaty, zdjąć maskę, która zasłaniała jego twarz. Wrócić do roli, którą odgrywał jako mąż, głowa rodziny, pracownik ministerstwa. Niskiej rangi urzędnik. Coś jednak kazało mu powiedzieć coś więcej. Coś więcej dodać.
Może chodziło o to, że miał okazje Canisa poznać? Pracować z nim? Wprowadzić do organizacji. Papilio pewnie tego nie wiedział, może tylko podejrzewał, ale znali się. Również ze starszym z braci Travers. Nie tylko z widzenia.
- Jeśli mogę Ci coś doradzić, zadbaj o to, żeby jakoś wytłumaczyć nieobecność brata. Zwłaszcza, że nikt nie wie, jak długo ona potrwa.