Plan nie ulegał całkowitej zmianie. Może drobiazgowo, że nie musieli nikogo ”usuwać” ani nic więcej kombinować. Choć udać tam na miejsce zniszczonego mieszkania, udać musieli. Zbadać teren swoimi sposobami, umiejętnościami jakie posiadali. Znaleźć coś, czego nie znaleźli pracownicy Ministerstwa.
Nicholas zajmował swój fotel, ale nie był co prawda zadowolony z pomysłu modyfikacji swojej twarzy. To jednak musiał na to się zgodzić. Czasami trzeba było się poświęcić dla dobra sprawy. Tylko dlaczego, Rodolpshus musiał zacząć od niego?Nicholas siedział spokojnie. Pozwolił mu pooglądać swoją twarz z każdej strony. Zezwolił na dotyk. A kiedy w pewnym momencie ich spojrzenia się na jakąś dłuższą metę zerknęły, Nicholas jakby probował w nich znaleźć dla siebie coś interesującego. Uwielbiał osoby o nietypowych kolorach oczu. Ale niestety nie mógł się napatrzeć. Lestrange, kazał mu zamknąć powieki. Z cichym westchnięciem, Travers spełnił jego prośbę. Zamknął oczy, musząc mu w tym momencie zaufać. Czuł jak zmianie ulegają jego brwi. Jak się przesuwają, zmieniają kształt. Nie było to przyjemne uczucie. Ale znośne. Więcej modyfikacji czuł na swoim nosie. Jak się przekształcał. Do przeżycia. Następnie poszły w ruch jego usta. Tutaj to miał ochotę go kurwa zabić. Czy on wyczuł, że uniósł mu kąciki ust? Irytacja zaczynała wchodzić mu na twarz. Ale siedział cicho. Nic nie robił. Nic nie mówił. Lepiej dla Lestrange’a, żeby po tym wszystkich przywrócił mu elementy twarzy na swoje miejsca.
Słysząc, że przeszła kolej na Louvaina, Nicholas otworzył oczy. Ale nie miał odwagi nawet spojrzeć w lustro i zobaczyć siebie kompletnie innego. Zmienionego.
W oczekiwaniu na zakończenie pracy magiczno-plastycznej z różdżki Rodolphusa, Nicholas ubrał swoją szatę, jakąś zabrał ze sobą i narzucił kaptur na głowę. Wiedział, że jego jasne włosy mogą zwracać uwagę. Pod kapturem, nie powinny rzucać się w oczu.
Kiedy przywódca grupy był także gotów do drogi, oraz ten drugi zabrał ze sobą maskę, Travers dotknął ramienia Martesa, dzięki czemu mogli nagle zjawić się przed mieszkaniem Alanny Carrow. Nicholas był tutaj chwilę temu. Tym razem mógł cokolwiek dotknąć, widzieć oczami swojego ciała, nie tylko jak wcześniej samej duszy. Lecz czy na korytarzu by coś dostrzegli, zanim wejdą do środka? Również rozejrzał się po otoczeniu.
Rzut na Percepcję
Sukces!