Przynajmniej raz w życiu każdy ojciec zastanawia się nad tym, w którym momencie popełnił błąd wychowawczy, jeśli jego dzieci zawodzą jego oczekiwania jako rodzica. Ulysses przyszedł na świat dotknięty chorobą genetyczną, jednak ona wpływała wyłącznie na jego umysł i oszczędziła tym samym ciało. Jednocześnie jego najstarszy syn wciąż nie założył rodziny. Musiał ponowić swoje starania o znalezienie mu właściwej kandydatki na żonę, skoro jego pierworodny do dnia dzisiejszego nie przyprowadził przed jego oblicze odpowiedniej kobiety (czystokrwistej, wywodzącej się z szlachetnego rodu o antymugolskich poglądach).
Na całe szczęście, żadne ze spłodzonych przez niego dzieci nie urodziło się niepełnosprawne fizycznie, upośledzone umysłowo albo charłakiem. Gdyby tak było to nawet nie zamierzał ich wychowywać. Augustus wydawał się być człowiekiem pozbawionym większych ambicji i o słabej woli, jeśli faktycznie zdradzał swoją żonę. Większość mężczyzn to robiła, szukając przygód a potem wracała do żony. Prowadzenie podwójnego życia nigdy nie należało do zadań prostych. Od swoich synów wymagał znacznie więcej. Nie sposób też zapomnieć o rozczarowaniu, jakie go spotkało w Dolinie Godryka, kiedy jego syn okazał w miejscu swoją słabość w postaci lęku przed świniami. Jako, że jest najstarszym synem swojego ojca to po jego śmierci Ulysses powinien zostać głową tego rodu - ten tytuł przejdzie jednak na jego brata, Eryka.
Chester odczuwał wobec swojego ojca stosowny szacunek. Ten sam, którego oczekiwał od swoich dzieci. Chester nie bał się swojego ojca i wszystkie jego dzieci nie powinny w jego obecności odczuwać strachu. Nigdy nie podniósł na nie ręki dzierżącej różdżkę. Nie zadbał o to, aby w ich pamięci zapisał się obraz jego osoby z ojcowskim pasem w dłoni. Dbał o nich jak najlepiej potrafił i z tego względu zrobi wszystko, co konieczne, aby ochronić tę rodzinę.
— W takim wypadku ja też nie zabawię w tym ogrodzie zbyt długo. — Stwierdził spoglądając przelotnie w zasnute burzowymi chmurami niebo. Jako czarodziej mógł wyczarować sobie niewidzialny parasol i często to robił, jednak mając dwa kroki do posiadłości nie widział takiej potrzeby. Możliwe, że powróci do ogrodu jak minie burza. Prawdopodobnie nie przejdzie bokiem. Prześledził ruch rąk swojego młodszego syna. Paradoksalnie im bardziej człowiek starał się ukrywać swój strach, tym łatwiej się z tym zdradzał. Trzeba było poświęcić lata na opanowanie swoich emocji do tego stopnia, aby panować nad każdym mięśniem twarzy i każdym gestem. Nad strachem.
Widząc, że Augustus opuszcza wzrok, zacisnął w tym momencie usta w wąską linię. Nie tego uczył swojego syna i nie tego od niego wymagał. Jest Rookwoodem. Jego synem. Powinien być z tego dumny i zachowywać się odpowiednio do swojej pozycji zamiast zachowywać się niczym zaszczuty pies. Gdzie on popełnił błąd jako ojciec? Nie wymagał od niego niczego, czego Augustus nie byłby w stanie osiągnąć.
— Augustusie, zachowujesz się jak zaszczyty pies. Co jest tego przyczyną w tym konkretnym momencie? — Zwrócił się do niego poważnym tonem, nie utożsamiając tego ze swoją osobą. Jeśli umiejętnie to poprowadzi to istniała szansa na to, że Augustus sam opowie mu o wszystkim, w tym o stanie swojego małżeństwa i może wspomni o swojej kochance, jeśli faktycznie ją posiada. To problem, którym zależało się zająć.
— Wiem, że odbyło się spotkanie. Nie uczestniczyłem w nim. Czarny Pan mnie nie wezwał i przez przebieg tego spotkania pozostawał dla mnie nieznany. Opowiedz mi o tym głosowaniu. — Temat tego spotkania wracał do niego jak bumerang, a wraz z nim poczucie wykluczenia ze spraw związanych z organizacją i służbą Czarnemu Panu, którego woli nie śmiał zakwestionować.