14.03.2024, 16:49 ✶
W tym mężczyźnie było coś innego. Nie wyglądał na osobę, która mogłaby skrzywdzić zwierzęta - a tak właśnie na samym początku go odebrała. Jednak to, że tutaj był i grzebał przy barci, było na tyle niepokojące, że Roselyn nie zamierzała opuszczać różdżki. Nawet pomimo faktu, że to była bardzo niewygodna pozycja i ręka zaczynała ją boleć. Ach, może to stąd drżenie rąk? Może to nie był strach, tylko wysiłek?
Ciemnowłosa wciąż go obserwowała, chociaż już nie tak natarczywie i oskarżycielsko, jak wcześniej. W jej oczach błysnęło zainteresowanie, bo dawno nie miała kontaktu z kimś, kto byłby tak delikatny dla natury. Nie krępował się jej obecnością i niemal z matczyną czułością rozmawiał z pszczołami. Ale... Czemu w takim razie w ogóle je przenosił? Greengrass zerknęła na strumyk i coś zaświtało w tej pięknej główce. Czy on je właśnie ratował? Przecież zwalone drzewo przy pierwszym lepszym deszczu przewróci się jeszcze bardziej, wpadnie do strumyka, a ul zostanie zalany. Czyżby dokonała złego osądu?
- Wiesz dobrze, że nie o to mi chodziło! - prychnęła na wspomnienie tego, że ludzie tu chodzą, podróżują, odpoczywają i korzystają z polan. Trochę jak małe dziecko, które się naburmuszyło, bo zostało źle zrozumiane. Brakowało tylko tupnięcia nogą i nadęcia policzków. Opcjonalnie wsadzenia palców w uszy z cichym "lalala nie słucham cię, jesteś głupi". - Nie powinno tu nikogo być, kto kradnie pszczoły i ma jakieś książki!
Sprecyzowała, odrobinę opuszczając różdżkę. Mówił, że tu mieszka. Ale to chyba nie było możliwe? Tata by jej o tym powiedział. Chociażby po to, żeby ją ostrzec, by się tu nie zapuszczała sama. Bo mógł być i najłagodniejszym mężczyzną na świecie, ale wciąż był obcą osobą, która stanowiła potencjalne zagrożenie. Jej ojciec wiedział o jej samotnych wędrówkach, zresztą nie tylko ona tu chodziła sama. Powinien więc ją ostrzec, zwłaszcza jeśli ktoś postanowił tu zamieszkać. O ile zrobił to za jego wiedzą. Bo przecież by wiedział? Albo po prostu zapomniał jej o tym powiedzieć. Czy Thomas Greengrass mógł pominąć przypadkiem tak ważną informację? Czy może jednak nie dzielił się z córką wszystkimi informacjami? Na samą myśl o tym serce Rose drgnęło. Przecież to było możliwe. Każdy miał swoje tajemnice - ona nie była wyjątkiem. Po prostu... Chyba nigdy nie myślała o ojcu w kategorii kogoś, kto mógłby przed nią coś ukrywać. Nie, jeśli już to na pewno zapomniał. Tak, myślenie w ten sposób było mniej emocjonalne i bezpieczniejsze.
- Co to znaczy, że tu mieszkasz? Ojciec nic nie mówił, by ostatnio pozwolił komuś zamieszkać w Kniei - nie bardzo chciała zdradzać obcemu mężczyźnie, kim była, ale jakoś tak samo to wyszło z jej ust. Skrzywiła się na te słowa, bo nie raz i nie dwa zdarzało jej się coś chlapnąć bez pomyślunku, ale to... No cóż. Minus dla Roselyn. Albo i dwa minusy, za potężny brak myślenia. Może jeszcze adres by mu podała i zaprosiła na herbatkę, wcześniej upewniając się, że nikogo nie było w domu? - Ale ty nie kradłeś tych pszczół, prawda?
Zmieniła temat, licząc że to małe wymsknięcie się kilku słów za dużo po prostu zostanie przemilczane. Całkowicie opuściła różdżkę, by dać ręce odpocząć. Mięśnie bolały, nie była przyzwyczajona do trzymania ciągle tej samej postawy, chyba że mówimy o siedzeniu. W siedzeniu była dobra.
Ciemnowłosa wciąż go obserwowała, chociaż już nie tak natarczywie i oskarżycielsko, jak wcześniej. W jej oczach błysnęło zainteresowanie, bo dawno nie miała kontaktu z kimś, kto byłby tak delikatny dla natury. Nie krępował się jej obecnością i niemal z matczyną czułością rozmawiał z pszczołami. Ale... Czemu w takim razie w ogóle je przenosił? Greengrass zerknęła na strumyk i coś zaświtało w tej pięknej główce. Czy on je właśnie ratował? Przecież zwalone drzewo przy pierwszym lepszym deszczu przewróci się jeszcze bardziej, wpadnie do strumyka, a ul zostanie zalany. Czyżby dokonała złego osądu?
- Wiesz dobrze, że nie o to mi chodziło! - prychnęła na wspomnienie tego, że ludzie tu chodzą, podróżują, odpoczywają i korzystają z polan. Trochę jak małe dziecko, które się naburmuszyło, bo zostało źle zrozumiane. Brakowało tylko tupnięcia nogą i nadęcia policzków. Opcjonalnie wsadzenia palców w uszy z cichym "lalala nie słucham cię, jesteś głupi". - Nie powinno tu nikogo być, kto kradnie pszczoły i ma jakieś książki!
Sprecyzowała, odrobinę opuszczając różdżkę. Mówił, że tu mieszka. Ale to chyba nie było możliwe? Tata by jej o tym powiedział. Chociażby po to, żeby ją ostrzec, by się tu nie zapuszczała sama. Bo mógł być i najłagodniejszym mężczyzną na świecie, ale wciąż był obcą osobą, która stanowiła potencjalne zagrożenie. Jej ojciec wiedział o jej samotnych wędrówkach, zresztą nie tylko ona tu chodziła sama. Powinien więc ją ostrzec, zwłaszcza jeśli ktoś postanowił tu zamieszkać. O ile zrobił to za jego wiedzą. Bo przecież by wiedział? Albo po prostu zapomniał jej o tym powiedzieć. Czy Thomas Greengrass mógł pominąć przypadkiem tak ważną informację? Czy może jednak nie dzielił się z córką wszystkimi informacjami? Na samą myśl o tym serce Rose drgnęło. Przecież to było możliwe. Każdy miał swoje tajemnice - ona nie była wyjątkiem. Po prostu... Chyba nigdy nie myślała o ojcu w kategorii kogoś, kto mógłby przed nią coś ukrywać. Nie, jeśli już to na pewno zapomniał. Tak, myślenie w ten sposób było mniej emocjonalne i bezpieczniejsze.
- Co to znaczy, że tu mieszkasz? Ojciec nic nie mówił, by ostatnio pozwolił komuś zamieszkać w Kniei - nie bardzo chciała zdradzać obcemu mężczyźnie, kim była, ale jakoś tak samo to wyszło z jej ust. Skrzywiła się na te słowa, bo nie raz i nie dwa zdarzało jej się coś chlapnąć bez pomyślunku, ale to... No cóż. Minus dla Roselyn. Albo i dwa minusy, za potężny brak myślenia. Może jeszcze adres by mu podała i zaprosiła na herbatkę, wcześniej upewniając się, że nikogo nie było w domu? - Ale ty nie kradłeś tych pszczół, prawda?
Zmieniła temat, licząc że to małe wymsknięcie się kilku słów za dużo po prostu zostanie przemilczane. Całkowicie opuściła różdżkę, by dać ręce odpocząć. Mięśnie bolały, nie była przyzwyczajona do trzymania ciągle tej samej postawy, chyba że mówimy o siedzeniu. W siedzeniu była dobra.