Gio wiedział, że Geraldine nie lubiła jego przebrania. Dla niej bardzo rzucało się to w oczy, ale głównie dlatego, że był to obraz tak inny od któregoś z Urquartów. Strój ten wybrany był przez specjalistę i o ile obyło się bez głośniejszych rozmów, nie został dotychczas zdemaskowany.
Uśmiechnął się słabo. Owszem, był zapracowany. Ale nie pracą. Tylko całą masą tą innych rzeczy, którymi był zafrapowany. Chociaż to chyba też się liczyło. W końcu nie robił tego tylko dla siebie, a dla najbliższych i całego społeczeństwa. Czyli jak zawsze.
Giovanni nie miał pojęcia o ubraniowym starciu Geraldine z Jonathanem. Jego komentarz musiał ją zirytować. Ale z Urquartami już tak było. Jeden powiedział to, drugi coś zupełnie innego. Gdyby udzielali się w Internecie, ich komentarze pod tą samą zawartością spotykałyby się z odpowiedzią "Rabini się wypowiedzieli".
— Doprawdy? Cóż, może jednak nie patrzą na ubiór tak bardzo jak się o tym słyszy — odpowiedział nieco zaskoczony. Gio był z tych ludzi, którzy autentycznie wierzą, że obsługa teatru czy opery wyprosiłaby widza bez garnituru.
Czarodziej rozejrzał się po wystroju wnętrza. Usiadł wraz z Geraldine przy stoliku, uprzednio powiesiwszy kapelusz na wieszaku.
— Bardzo nieoczekiwany motyw, jak na restaurację z dala od zbiorników wodnych — odparł z uśmiechem. — Którą pozycję z menu polecasz? — Spytał, nim sam wczytał się w menu. Apetyt mu dzisiaj wyjątkowo dopisywał, dlatego postanowił wybrać którąś z przystawek na początek. Co do dania głównego, czekał na radę przyjaciółki.