25.03.2024, 21:25 ✶
Zasiedli wygodnie, a obsługujący ich zamiast przynieść karty i dawać wybór... ustawili shishę z grubo ciętego, wielobarwnego szkła, o wysokiej szyjce i dwóch oddzielnych wężach. Ustniki były rzeźbione w smoczą głowę i ptasia głowę, tak aby nie było miejsca na pomyłkę. Śniady mężczyzna w tradycyjnym indyjskim stroju, dla zachowania higieny nie rozpalał jej tradycyjnie samemu zaciągając się dymem. Zamiast tego sprytnie manewrowane prądy powietrza podgrzały węgielek, rychło więc w zaciszną lożę wypełnił słodki tytoniowo-brzoskwiniowy dym.
– Nieporozumienie? Dlaczego sądzisz, że takowe miało miejsce podczas naszego pierwszego spotkania Isaacu? – uśmiechnął się lekko rozbawiony, unosząc delikatnie brew, wystudiowanym gestem czyniącym asymetrię swojej twarzy nieznośnie czarującym atutem. Siegnął po ustnik ze smoczą głową i zaciągnął się niespiesznie. Mężczyzna obsługujący ich ukłonił się nisko i zniknął za ciężką kotarą, pozostawiając ich prywatną rozmowę... prywatną.
– Bynajmniej, nie przeszkadza mi to co mówisz, nie po to zapytałem Cię o Twoje obserwacje, by być znużonym po dwóch zdaniach. – zauważył życzliwie, mrużąc oczy i rozkładając się wygodniej na poduchach. Kostkę lewej nogi oparł o prawe kolano, przypominał teraz zdecydowanie bardziej filantropa spotkanego w Neapolu, aniżeli szefa wydziału, gwarantującego przepływ dóbr do kraju.
– A jednak bardzo przykro mi jest słyszeć, że praca stażysty nie spełnia Twoich oczekiwań mój drogi. Na szczęście, jako osoba, która... w pewnym sensie ma wpływ na delegowanie poszczególnych obowiązków, mógłbym rozejrzeć się za zajęciami bardziej odpowiadającymi Twoim umiejętnościom. Jak wspomniałem jednak i... jak doskonale wiesz, nie było mnie na Twojej rozmowie kwalifikacyjnej, ciężko mi więc pozwolić sobie na zindywidualizowane podejście wobec Twojej osoby. Na szczęście... mamy przed sobą bardzo miłą godzinę, w której poza degustacją indyjskich dań, będziesz mógł cieszyć się moją... niepodzielną uwagą. – mówił powoli, leniwie, ćmiąc fajkę i przypatrując się młodzikowi jak czasem na freskach i obrazach lew spogląda na jagnię. W żaden sposób jednak nie lekceważył go, ani nie deprecjonował. Ot, dawał przestrzeń, a przede wszystkim dawał nadzieję, że niekończące się rzędy papierów mogą zostać zamienione na coś innego. Na coś co być może bardziej odpowie gustom młodego pracownika.
– Nieporozumienie? Dlaczego sądzisz, że takowe miało miejsce podczas naszego pierwszego spotkania Isaacu? – uśmiechnął się lekko rozbawiony, unosząc delikatnie brew, wystudiowanym gestem czyniącym asymetrię swojej twarzy nieznośnie czarującym atutem. Siegnął po ustnik ze smoczą głową i zaciągnął się niespiesznie. Mężczyzna obsługujący ich ukłonił się nisko i zniknął za ciężką kotarą, pozostawiając ich prywatną rozmowę... prywatną.
– Bynajmniej, nie przeszkadza mi to co mówisz, nie po to zapytałem Cię o Twoje obserwacje, by być znużonym po dwóch zdaniach. – zauważył życzliwie, mrużąc oczy i rozkładając się wygodniej na poduchach. Kostkę lewej nogi oparł o prawe kolano, przypominał teraz zdecydowanie bardziej filantropa spotkanego w Neapolu, aniżeli szefa wydziału, gwarantującego przepływ dóbr do kraju.
– A jednak bardzo przykro mi jest słyszeć, że praca stażysty nie spełnia Twoich oczekiwań mój drogi. Na szczęście, jako osoba, która... w pewnym sensie ma wpływ na delegowanie poszczególnych obowiązków, mógłbym rozejrzeć się za zajęciami bardziej odpowiadającymi Twoim umiejętnościom. Jak wspomniałem jednak i... jak doskonale wiesz, nie było mnie na Twojej rozmowie kwalifikacyjnej, ciężko mi więc pozwolić sobie na zindywidualizowane podejście wobec Twojej osoby. Na szczęście... mamy przed sobą bardzo miłą godzinę, w której poza degustacją indyjskich dań, będziesz mógł cieszyć się moją... niepodzielną uwagą. – mówił powoli, leniwie, ćmiąc fajkę i przypatrując się młodzikowi jak czasem na freskach i obrazach lew spogląda na jagnię. W żaden sposób jednak nie lekceważył go, ani nie deprecjonował. Ot, dawał przestrzeń, a przede wszystkim dawał nadzieję, że niekończące się rzędy papierów mogą zostać zamienione na coś innego. Na coś co być może bardziej odpowie gustom młodego pracownika.